این بخش از قانون کالیفرنیا مقرر می‌دارد که یک شرکت حفاظت از منزل باید حداقل 40,000 دلار ارزش خالص داشته باشد اگر در سال گذشته 1,000 یا کمتر قرارداد صادر یا تمدید کرده باشد. اگر قراردادهای بیشتری داشته باشند، برای هر 500 قرارداد اضافی، 20,000 دلار ارزش خالص اضافی نیاز دارند، که این تا سقف 10,000 قرارداد ادامه می‌یابد. ارزش خالص در اینجا به معنای دارایی‌های پذیرفته شده شرکت منهای بدهی‌ها و ذخایر ضروری آن است، که حداقل 20,000 دلار از این ارزش خالص باید از سرمایه پرداخت شده تامین شود.

این بخش از قانون شرکت‌های حفاظت از منزل را ملزم می‌کند که یک صورت‌وضعیت سالانه درباره وضعیت مالی خود ارائه دهند. الزامات دقیق برای این ارائه‌ها می‌تواند توسط کمیسر برای تطبیق با کسب‌وکار حفاظت از منزل تنظیم شود. علاوه بر این، کمیسر اختیار دارد تا کسب‌وکار و امور مالی شرکت‌های حفاظت از منزل را در صورت لزوم بررسی کند، اما نه بیشتر از یک بار در هر پنج سال مگر اینکه مسائل مالی قابل توجهی پیش آید. کمیسر همچنین می‌تواند دوره بررسی را تا دو سال بر اساس عواملی مانند ذخایر و ارزش خالص شرکت تمدید کند.

این قانون شرکت‌های حفاظت از منزل را ملزم می‌کند که یک صندوق ذخیره برای حق بیمه‌های کسب نشده کنار بگذارند—یعنی پولی از حق بیمه‌ها که مربوط به دوره‌های پوششی است که هنوز فرا نرسیده‌اند. به طور خاص، آنها باید حداقل ۴۰ درصد از کل حق بیمه‌های قراردادهای در حال اجرا را نگهداری کنند. برای قراردادهایی که بیش از ۱۲ ماه طول می‌کشند، ۱۰۰ درصد از هزینه پوشش برای بیش از ۱۲ ماه باید از ابتدا ذخیره شود، اما برای هر سال بعدی به ۴۰ درصد تعدیل می‌شود. اگر یک قرارداد حفاظت از منزل دوره فروش یا فهرست‌بندی یک ملک را پوشش دهد، حق بیمه آن دوره به محض بسته شدن اسکرو و دریافت پرداخت، کاملاً کسب شده تلقی می‌شود.

علاوه بر این، اگر بیمه اتکایی برای پوشش هرگونه ریسک باقیمانده وجود داشته باشد، ذخیره نیازی به شامل شدن هزینه‌ها ندارد. قالب گزارش‌دهی این ذخایر می‌تواند توسط مقرراتی که کمیسر تعیین می‌کند، مشخص شود.

این قانون بیان می‌کند که قوانین خاصی از بخش دیگری از قانون بیمه به شرکت‌های حمایت از خانه اعمال نمی‌شود. به عبارت دیگر، شرکت‌های حمایت از خانه از مقررات مقرر شده در ماده 14.2 که از بخش 1063 شروع می‌شود، معاف هستند.