این بخش فرآیند تشکیل یک انجمن خیریه برادرانه در کالیفرنیا را تشریح می‌کند. این امر مستلزم آن است که حداقل هفت شهروند ایالات متحده، که اکثریت آنها اهل کالیفرنیا باشند، اساسنامه را تهیه و امضا کنند. این اساسنامه باید شامل نام انجمن، اهداف آن، و نحوه استفاده از اختیاراتش باشد، و اطمینان حاصل شود که این اهداف با محدودیت‌های قانونی مطابقت دارند. همچنین باید نام و آدرس مؤسسان اولیه و افسرانی را که انجمن را برای سال اول یا تا زمانی که انتخاباتی در آن سال برگزار شود، مدیریت خواهند کرد، ارائه دهند.

این قانون بیان می‌کند که گواهی مقدماتی برای تشکیل یک سازمان جدید، فقط برای یک سال از تاریخ صدور آن اعتبار دارد. این دوره می‌تواند تا یک سال دیگر توسط کمیسر تمدید شود، اگر دلیل موجهی وجود داشته باشد. با این حال، در این مدت، سازمان باید حداقل 500 متقاضی را جذب کند و تشکیلات خود را طبق آنچه مشخص شده است، تکمیل کند. اگر این شرایط برآورده نشوند، اسناد تأسیس و هرگونه اقدام مربوط به آن باطل می‌شوند، مگر اینکه گواهی مجوز فعالیت تجاری در مهلت مقرر دریافت شده باشد.

این قانون توضیح می‌دهد که یک انجمن برای سازماندهی و شروع ارائه مزایای فوت چه کارهایی باید انجام دهد. هنگامی که یک انجمن گواهی اولیه را دریافت می‌کند، می‌تواند شروع به جمع‌آوری پرداخت‌ها از اعضا کند، اما تا زمانی که شرایط خاصی را برآورده نکند، نمی‌تواند مزایا ارائه دهد. این شرایط شامل تأمین درخواست‌های مزایای فوت به ارزش حداقل 500,000 دلار از حداقل 500 نفر، اطمینان از معاینه پزشکی متقاضیان یا داشتن اظهارنامه‌های قابل قبول بیمه‌پذیری، ثبت این موارد نزد انجمن برای تأیید، و تأسیس حداقل ده شعبه است که این متقاضیان عضو آنها باشند.

انجمن همچنین باید فهرستی دقیق و سوگندخورده از متقاضیان، جزئیات آنها و مزایایی که دریافت خواهند کرد، به کمیسر ارائه دهد. علاوه بر این، حداقل 500 متقاضی باید هر یک حداقل مبلغی را پرداخت کنند که در مجموع حداقل 5,000 دلار باشد. این مبلغ به صورت امانت برای مزایا نگهداری می‌شود و برای هزینه‌ها استفاده نمی‌شود. اگر انجمن ظرف یک سال گواهی صلاحیت را دریافت نکند، باید این پرداخت‌ها را به متقاضیان بازگرداند.

این قانون به کمیسر بیمه اجازه می‌دهد تا برای اطمینان از رعایت قوانین توسط یک سازمان، تحقیق و جمع‌آوری اطلاعات کند. اگر همه چیز مرتب باشد، کمیسر به آنها گواهی‌نامه‌ای می‌دهد که نشان می‌دهد مجاز به انجام کسب‌وکار هستند. این گواهی‌نامه به عنوان مدرکی دال بر وجود سازمان در تاریخ صدور گواهی‌نامه عمل می‌کند. سوابق این گواهی‌نامه نگهداری می‌شود و کپی‌های آن را می‌توان دقیقاً مانند اصل آن استفاده کرد.

این قانون به انجمن‌ها اجازه می‌دهد تا اساسنامه و آیین‌نامه‌هایی را تهیه و به‌روز کنند که نحوه اداره، پذیرش اعضا و مدیریت کارهایشان را مشخص می‌کند. آنها همچنین می‌توانند حق عضویت‌ها را تعیین و تغییر دهند. علاوه بر این، انجمن‌ها می‌توانند این قوانین را اصلاح کنند و هر قدرتی را که برای رسیدن به اهدافشان لازم است، داشته باشند.

این قانون کالیفرنیا بیان می‌کند که انجمن‌های خاصی برای منفعت اعضا و ذینفعانشان، با ارائه مزایا و انجام فعالیت‌هایی با اهداف اجتماعی، فکری، آموزشی، خیریه، اخلاقی، برادرانه، میهن‌پرستانه یا مذهبی فعالیت می‌کنند. این فعالیت‌ها می‌توانند مستقیماً توسط انجمن یا از طریق سازمان‌های وابسته انجام شوند.

اگر یک انجمن از تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۹۶ به طور قانونی مجاز به فعالیت در کالیفرنیا بوده است، می‌تواند به استفاده از حقوق و امتیازات خود که در اسناد تأسیس آن مشخص شده است، بدون نیاز به ثبت مجدد، ادامه دهد، مشروط بر اینکه این موارد با این قانون سازگار باشند.

این قانون بیان می‌کند که پس از ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۲، گروه‌های غیرشرکتی یا داوطلبانه نمی‌توانند به عنوان جوامع خیریه برادرانه در کالیفرنیا فعالیت کنند. انجمن‌های داوطلبانه داخلی موجود مجاز به شرکت شدن هستند اگر فرآیند را ظرف یک سال از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون تکمیل کنند و تمام الزامات لازم را برآورده سازند. کمیسر بیمه ایالت بررسی خواهد کرد و اطلاعات اضافی مورد نیاز را جمع‌آوری خواهد نمود.

پس از شرکت شدن، این انجمن‌ها از مزایای شرکت شدن بهره‌مند می‌شوند اما فعالیت‌های خود را مانند قبل ادامه می‌دهند. مسئولین دوره‌های فعلی خود را طبق قوانین اصلی به پایان خواهند رساند، در حالی که مسئولین آینده طبق قوانین جدید شرکت شدن انتخاب خواهند شد و هیچ گونه مسائل حقوقی یا توافقات موجود را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

این قانون به یک انجمن داخلی اجازه می‌دهد تا جلسات هیئت مدیره خود را در هر مکانی که حداقل پنج شعبه داشته باشد، برگزار کند، به شرطی که دفتر اصلی آن در کالیفرنیا باشد. امور انجام شده در این جلسات معتبر تلقی می‌شود، درست مانند اینکه جلسات در کالیفرنیا برگزار شده باشد.

این بخش از قانون بیان می‌کند که اگر یک انجمن داخلی در کالیفرنیا بخواهد با انجمن دیگری ادغام یا ترکیب شود، ابتدا باید اسناد و اطلاعات خاصی را به همراه هزینه ثبت ۳۸۶ دلاری به یک کمیسر ایالتی ارائه دهد. به طور خاص، آنها باید موارد زیر را ارائه کنند: یک رونوشت مصدق از قرارداد ادغام یا ترکیب؛ یک صورت مالی از هر دو انجمن، با تاریخی نه زودتر از ۳۱ دسامبر سال قبل؛ یک گواهی تأیید شده که نشان دهد ادغام با رأی دو سوم هیئت حاکمه هر انجمن تصویب شده است؛ و مدرکی دال بر اینکه یک نسخه از قرارداد ادغام حداقل ۶۰ روز قبل از رأی تأیید، یا از طریق پست یا با انتشار در یک سند رسمی که برای هر عضو ارسال شده است، به هر عضو ارسال شده است.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که اگر یک قرارداد بیمه تمام الزامات قانونی را برآورده کند و منافع افراد درگیر را حفظ کند، کمیسر آن را تأیید خواهد کرد. این تأیید باعث می‌شود قرارداد بلافاصله لازم‌الاجرا شود. اما، اگر یکی از طرفین قرارداد در ایالت دیگری مستقر باشد، ادغام یا تملیک نیز نیاز به تأیید مقامات آن ایالت دارد. اگر ایالت دیگر قوانین تأیید خاصی نداشته باشد، مقام بیمه آنجا باید حداقل تأیید کند که اعتراضی به این ترتیب ندارد تا قبل از اینکه بتواند اجرایی شود.

هنگامی که دو یا چند انجمن با هم ادغام یا تجمیع می‌شوند، تمام حقوق، اموال و منافع آن‌ها، از جمله املاک و سایر دارایی‌ها، به طور خودکار به انجمن جدید یا باقی‌مانده منتقل می‌شود و نیازی به اسناد قانونی جدید نیست. با این حال، ممکن است از اسناد رسمی (سند مالکیت) برای تأیید انتقال املاک استفاده شود. سند مالکیت هیچ ملکی به مالکان قبلی بازنمی‌گردد یا به طور منفی تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد؛ بلکه به طور کامل به مالکیت نهاد جدیدی که از ادغام یا تجمیع تشکیل شده است، درمی‌آید.

این قانون به افراد ۱۵ ساله و بالاتر اجازه می‌دهد تا به یک انجمن مزایایی بپیوندند، به شرطی که معاینه پزشکی توسط یک پزشک واجد شرایط را گذرانده باشند یا طبق قوانین انجمن، بیمه‌پذیری خود را اعلام کرده باشند. اگر این افراد پس از شش ماه از عضویت، مزایای بیشتری بخواهند، ممکن است نیاز به معاینه پزشکی دیگری داشته باشند یا بیمه‌پذیری خود را مجدداً اعلام کنند.

این قانون به یک انجمن داخلی، مانند یک سازمان غیرانتفاعی یا برادرانه، اجازه می‌دهد تا اسناد اصلی خود مانند اساسنامه، مرامنامه یا آیین‌نامه‌های داخلی‌اش را تغییر دهد. این تغییرات می‌تواند با تصمیماتی که در جلسات عادی یا فوق‌العاده بالاترین گروه حاکم انجمن گرفته می‌شود، انجام شود. همچنین، تغییرات می‌تواند از طریق رأی‌گیری اعضا، که همه‌پرسی نامیده می‌شود، و طبق قوانین موجود در اسناد خود انجمن، صورت گیرد. برای اینکه یک اصلاحیه مبتنی بر همه‌پرسی معتبر باشد، بیش از نیمی از اعضای انجمن باید ظرف شش ماه از پیشنهاد اصلاحیه، با تغییرات موافقت کنند.

این قانون به انجمن‌ها اجازه می‌دهد تا مراکزی مانند بیمارستان‌ها یا آسایشگاه‌ها را برای کمک به اعضای بیمار، معلول، سالخورده یا در شرایط دشوار خود راه‌اندازی و مدیریت کنند. آنها می‌توانند املاک مورد نیاز برای این مؤسسات را، حتی اگر خارج از ایالت باشند، مالک شوند یا اجاره کنند. با این حال، این املاک به عنوان دارایی‌های مالی انجمن به حساب نمی‌آیند.

این قانون بیان می‌کند که موسساتی مانند بیمارستان‌ها که با یک انجمن مرتبط هستند، می‌توانند خدمات رایگان یا با قیمت معقول ارائه دهند، اما نمی‌توانند برای کسب سود فعالیت کنند. انجمن‌هایی که ملزم به نگهداری وجوه جداگانه نیستند، می‌توانند از وجوه عمومی خود استفاده کنند، اما در غیر این صورت، هزینه‌های این موسسات نباید از وجوهی که برای مقاصد کفن و دفن یا از کارافتادگی در نظر گرفته شده‌اند، تامین شود. انجمن‌ها باید سوابق جداگانه‌ای از نحوه هزینه‌کرد پول برای این موسسات نگهداری کنند و این اطلاعات را در گزارش‌های سالانه خود درج کنند. علاوه بر این، انجمن‌ها مجاز به مالکیت یا اداره خانه‌های تشییع جنازه یا خدمات کفن و دفن نیستند.

این قانون به برخی انجمن‌ها اجازه می‌دهد تا از وجوه خاصی به اعضای خود پرداخت‌هایی انجام دهند، اما با محدودیت‌هایی. این پرداخت‌ها نمی‌توانند به عنوان مزایای بیمه تلقی شوند، به این معنی که انجمن نمی‌تواند برای آنها هزینه جداگانه دریافت کند، اسنادی صادر کند که وعده چنین پرداخت‌هایی را می‌دهند، یا در اسناد رسمی خود بیان کند که اعضا حق دریافت این پرداخت‌ها را دارند. همچنین نمی‌توانند این پرداخت‌ها را به عنوان بیمه تبلیغ کنند. هر صندوق ویژه‌ای که برای این پرداخت‌ها نگهداری می‌شود، نمی‌تواند بیش از بدهی‌های خود به عنوان دارایی محسوب شود، و انجمن باید حسابداری جداگانه‌ای از این تراکنش‌ها نگهداری کرده و آنها را سالانه گزارش کند.