اداره مسئول ایجاد و به‌روزرسانی قوانین برای انواع مختلف کلینیک‌های پزشکی در کالیفرنیا است. قوانین برای کلینیک‌های مراقبت‌های اولیه و تخصصی باید از یکدیگر متمایز باشند. مقررات مربوط به کلینیک‌های دارای مجوز که از 31 دسامبر 1977 لازم‌الاجرا بودند، تا زمانی که توسط مدیر اداره تغییر داده شوند، پابرجا خواهند ماند.

الزامات خاصی برای کلینیک‌های دیالیز مزمن، جراحی و توانبخشی وجود دارد. این کلینیک‌ها باید با استانداردهای فدرال که قبل از 1 ژانویه 2018 لازم‌الاجرا بودند، همانطور که در آیین‌نامه مقررات فدرال ذکر شده است، مطابقت داشته باشند. کلینیک‌های دیالیز مزمن باید از استانداردهای بیماری کلیوی مرحله نهایی پیروی کنند، کلینیک‌های جراحی باید به استانداردهای جراحی سرپایی پایبند باشند، و کلینیک‌های توانبخشی باید با استانداردهای توانبخشی جامع سرپایی مطابقت داشته باشند.

این بخش استانداردهای کلینیک‌ها در کالیفرنیا را در مورد انواع خدماتی که می‌توانند ارائه دهند، شرایط فیزیکی مورد نیاز، کارکنان، و الزامات ساخت و ساز تشریح می‌کند. کلینیک‌ها باید حداقل استانداردها را برای اطمینان از ایمنی، کفایت و نیازهای بیماران، مطابق با کد استانداردهای ساخت و ساز کالیفرنیا، رعایت کنند.

استانداردهای ساخت و ساز مفصلی برای کلینیک‌ها وجود دارد، از جمله معیارهای خاص برای کلینیک‌های جامعه و بهداشت روستایی برای مطابقت با دستورالعمل‌های ایمنی فدرال مدیکر و مدیکید.

شهرها یا شهرستان‌ها بر بررسی طرح و بازرسی ساختمان نظارت می‌کنند تا انطباق با این استانداردها را تأیید کنند و می‌توانند کتباً انطباق را ظرف 30 روز پس از ساخت و ساز گواهی دهند. اگر مقامات محلی گواهی ارائه ندهند، کلینیک‌ها باید آن را از اداره دسترسی و اطلاعات مراقبت‌های بهداشتی دریافت کنند، که ممکن است هزینه‌ای دریافت کند.

مارشال آتش‌نشانی ایالتی مقررات آتش‌نشانی و ایمنی را برای کلینیک‌های جراحی دیکته می‌کند. علاوه بر این، استانداردهای آزمایشگاه بالینی برای کلینیک‌هایی که قبلاً تحت کد کسب و کار و حرفه‌ها مجوز دارند، اعمال نمی‌شود.

کلینیک‌های مراقبت‌های اولیه در کالیفرنیا الزامات بهداشتی و ایمنی خاصی برای کارکنان خود دارند. اولاً، هر کارمندی که تماس مستقیم با بیماران خواهد داشت، باید ظرف شش ماه قبل از شروع کار یا ظرف ۱۵ روز پس از شروع کار، یک معاینه پزشکی داشته باشد. این معاینه شامل سابقه پزشکی و ارزیابی فیزیکی است و یک گزارش کتبی باید تأیید کند که کارمند می‌تواند وظایف شغلی خود را با ایمنی انجام دهد.

کارکنان باید در زمان استخدام برای سل آزمایش شوند، با استفاده از آزمایش پوستی یا روش دیگری که توسط CDC توصیه شده است. اگر آزمایش مثبت باشد، ارزیابی بیشتر ممکن است نیاز به عکس‌برداری اشعه ایکس از قفسه سینه داشته باشد. معاینات پزشکی پیگیری فقط در صورت لزوم پزشکی مورد نیاز است.

کلینیک‌ها مسئول نگهداری این سوابق بهداشتی برای حداقل سه سال پس از ترک کارمند هستند. کارکنانی که علائم بیماری واگیردار را نشان می‌دهند، نمی‌توانند کار کنند تا زمانی که با گواهی پزشک تأیید شوند. همچنین، هر مقررات سخت‌گیرانه‌تری که قبل از سال ۲۰۰۴ وضع شده باشد، دیگر قابل اجرا نیست.

یک کلینیک مراقبت‌های اولیه می‌تواند با ارائه گواهی کتبی از یک معمار دارای مجوز یا بیانیه‌ای از اداره ساختمان محلی، ثابت کند که استانداردهای ایمنی و کفایت ساختمان را رعایت می‌کند. این گواهی نشان می‌دهد که هرگونه ساخت و ساز یا تغییرات با استانداردهای ایالتی مطابقت دارد. فرم این گواهی نیازی به خاص بودن ندارد؛ هر سندی که استانداردهای اداره ساختمان محلی را برآورده کند یا توسط یک معمار تأیید شده باشد، قابل قبول است. اداره ساختمان محلی تنها مسئول اجرای انطباق با کد استانداردهای ساختمانی کالیفرنیا است.

این قانون با هدف ایجاد استانداردهای ایمنی در برابر زلزله برای برخی از مراکز جراحی، مانند کلینیک‌ها و مراکز جراحی سرپایی تأیید شده توسط مدیکر، که از بیهوشی عمومی استفاده می‌کنند، تدوین شده است. این مراکز ملزم نیستند پس از زلزله برای موارد اضطراری باز بمانند.

اگر چنین مراکزی پس از 1 ژانویه 1991 تجهیزات سنگین نصب کنند، باید یک معمار، مهندس سازه یا مهندس عمران دارای مجوز را استخدام کنند تا اطمینان حاصل شود که تجهیزات طبق مقررات خاصی به طور ایمن مهار شده‌اند.

این مراکز باید گواهی از معمار یا مهندس را، که نشان‌دهنده رعایت مقررات است، برای مدت پنج سال جهت بازرسی‌های احتمالی در دسترس نگه دارند.

این قانون ایجاب می‌کند که اکثر کلینیک‌ها در کالیفرنیا، که دارای مجوز یا پروانه ویژه هستند، باید به طور منظم بازرسی شوند تا اطمینان حاصل شود که مراقبت‌های با کیفیت ارائه می‌دهند. بازرسی‌ها باید حداقل هر سه سال یک بار و در صورت لزوم بیشتر انجام شود. در طول بازرسی‌ها، نمایندگان اداره می‌توانند مشاوره ارائه دهند و در صورت لزوم با ادارات بهداشت محلی همکاری کنند.

ادارات بهداشت محلی ممکن است در این بازرسی‌ها کمک کنند و دولت هزینه‌های آنها را پوشش خواهد داد. با این حال، برخی کلینیک‌ها مانند کلینیک‌های بهداشتی روستایی، کلینیک‌های مراقبت‌های اولیه معتبر، مراکز جراحی سرپایی، مراکز بیماری کلیوی مرحله نهایی، و مراکز جامع توانبخشی سرپایی دارای گواهی مدیکر یا مدیکید از این بازرسی‌ها معاف هستند.

حتی با وجود اینکه برخی کلینیک‌های مراقبت‌های اولیه معاف هستند، اداره همچنان می‌تواند در صورت لزوم برای اطمینان از کیفیت مراقبت‌ها، آنها را بازرسی کند.

این قانون اداره ایالتی را ملزم می‌کند که کلینیک‌ها را در مورد هرگونه مشکل انطباق که در طول بازرسی‌ها یافت می‌شود، مطلع سازد. سپس کلینیک باید با اداره بر سر یک برنامه اصلاحی توافق کند و یک دوره زمانی مشخص برای رفع این مشکلات داشته باشد. فهرست مشکلات و برنامه اصلاحی باید به صورت عمومی در کلینیک نمایش داده شود. اگر کلینیک نتواند مشکلات را به موقع رفع کند، ممکن است تا 50 دلار در روز جریمه شود تا زمانی که انطباق حاصل شود، و همچنین ممکن است با تعلیق یا لغو مجوز مواجه شود. کلینیک‌هایی که به دلایلی خارج از کنترل خود قادر به رفع مشکلات نیستند، می‌توانند داوطلبانه مجوز خود را تسلیم کنند تا از جریمه‌ها یا اقدامات بیشتر جلوگیری شود.

این بخش از قانون بیان می‌کند که پس از بازرسی یک کلینیک، گزارش حاصله، شامل هرگونه اصلاحات برنامه‌ریزی شده و نظرات کلینیک، باید در اداره دولتی بایگانی شود. این اسناد، از جمله هرگونه نواقص و اینکه کلینیک چگونه قصد دارد آنها را اصلاح کند، سوابق عمومی هستند که هر کسی می‌تواند به آنها دسترسی داشته باشد. این گزارش ممکن است همچنین پیشنهاد کند که بازرسی دیگری در آینده انجام شود.

این بخش بیان می‌کند که کلینیک‌هایی که عمل عقیم‌سازی برای کنترل بارداری انجام می‌دهند، نمی‌توانند شرایط غیرپزشکی خاصی مانند سن یا وضعیت تأهل را بر بیمارانی تحمیل کنند که برای انواع دیگر جراحی‌ها لازم نیستند. این بخش الزامات پزشکی مبتنی بر سلامت فرد را مجاز می‌داند و به پزشکان اجازه می‌دهد تا در مورد مناسب بودن عقیم‌سازی مشاوره دهند. این بخش قوانین مربوط به افراد زیر سن قانونی را تغییر نمی‌دهد.

این قانون ایجاب می‌کند که هیئت مدیره کلینیک‌های دارای مجوز و مدیران پزشکی آن‌ها تا ۳۰ ژوئن ۱۹۹۵، سیاست‌هایی را برای غربالگری سوءاستفاده همسر یا شریک زندگی ایجاد و اجرا کنند. این سیاست‌ها باید شامل رویه‌هایی برای شناسایی علائم سوءاستفاده به عنوان بخشی از غربالگری پزشکی، مستندسازی جراحات یا بیماری‌های مرتبط در پرونده‌های پزشکی، و ارائه فهرست‌های ارجاع برای خدمات حمایتی جامعه مانند خطوط تلفن اضطراری و پناهگاه‌ها به بیمارانی که علائم سوءاستفاده را نشان می‌دهند، باشند.

علاوه بر این، کلینیک‌ها باید کارکنان بالینی دارای مجوز را برای اطمینان از رعایت این دستورالعمل‌ها تعیین کنند. این قانون کلینیک‌ها را تشویق می‌کند که هنگام تدوین سیاست‌های خود، از دستورالعمل‌های انجمن پزشکی آمریکا در مورد خشونت خانگی به عنوان یک مدل مرجع استفاده کنند.

این قانون می‌گوید که استعمال دخانیات در بخش‌های بیماران یک کلینیک مجاز نیست، مگر اینکه آن بخش‌ها به طور خاص برای افراد سیگاری تعیین شده باشند. تابلوهایی باید در کلینیک‌ها نصب شوند تا نشان دهند استعمال دخانیات در کجا ممنوع یا مجاز است. اگر مناطقی برای استعمال دخانیات مجاز هستند، تابلوهایی نیز باید در تمام ورودی‌های اصلی نصب شوند که نشان دهند استعمال دخانیات فقط به این مناطق محدود می‌شود.

این قانون شامل مراکز پرستاری ماهر یا مراکز مراقبت میانی نمی‌شود. تعاریف «استعمال دخانیات» و «محصول دخانی» با بخش‌های خاصی از قانون کسب و کار و حرفه‌ها مطابقت دارد.