این بخش «رفع آلودگی» را به عنوان فرآیند کاهش آلودگی رادیواکتیو به یک سطح ایمن که توسط اداره تعیین می‌شود، تعریف می‌کند. هدف از بین بردن هرگونه خطر بهداشتی ناشی از اشیاء، ساختمان‌ها یا مناطق آلوده است. اداره در هر دستوری که صادر می‌کند، سطح خاصی از پاکیزگی را که برای تضمین ایمنی سلامت عمومی لازم است، تعیین خواهد کرد.

اگر به دلیل آلودگی رادیواکتیو در یک ساختمان یا منطقه، خطری برای سلامت عمومی وجود داشته باشد، اداره می‌تواند به فرد مسئول دستور دهد که استفاده از آن را متوقف کند و اقداماتی برای جلوگیری از استفاده دیگران انجام دهد، مگر اینکه در حال رفع آلودگی یا دفع صحیح باشد. استفاده نمی‌تواند ادامه یابد تا زمانی که اداره آن را ایمن تأیید کند.

اگر فرد مسئول از این دستورات پیروی نکند، اداره می‌تواند کنترل منطقه را به دست گیرد و خودشان رفع آلودگی را انجام دهند.

اگر اداره بهداشت تشخیص دهد که پاکسازی یک ساختمان یا شیء به دلیل ارزش کم آن ضروری نیست، این موضوع را کتباً به شخص مسئول اطلاع می‌دهد. آن شخص می‌تواند خودش آن را پاکسازی کند، اما اگر ظرف ۱۵ روز این کار را انجام ندهد، اداره می‌تواند آن را به عنوان زباله رادیواکتیو دور بیندازد.

این قانون بیان می‌کند که اگر یک اداره یک شیء، ساختمان یا محوطه آلوده را پاکسازی کند، پس از اتمام پاکسازی، باید آن را به شخصی که قبل از پاکسازی آن را در اختیار داشت، بازگرداند. با این حال، شخصی که باعث آلودگی شده است، باید هزینه پاکسازی و هرگونه هزینه‌های مربوط به ضبط یا دفع آن شیء یا مکان را بپردازد.

این قانون به کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا در صورت مسئولیت مالک، بر روی املاکی که با آلودگی زیست‌محیطی مرتبط هستند، حق حبس بگذارد. این حق حبس هزینه‌هایی را پوشش می‌دهد که دولت در حین رسیدگی به آلودگی متحمل می‌شود. برای مؤثر شدن حق حبس، دولت باید اخطاریه‌ای را روی ملک نصب کرده و آن را نزد شهرستان ثبت کند.

پس از ثبت، حق حبس مانند یک حق حبس قضایی بر ملک عمل می‌کند و تا 10 سال ادامه دارد، مگر اینکه زودتر آزاد شود. اداره می‌تواند حق حبس را آزاد یا تعدیل کند، اگر احساس کند که این کار وصول مبلغ بدهی را به خطر نمی‌اندازد، و این اقدام از طریق گواهی اداره تأیید می‌شود.