این قانون به شورای شهر اجازه می‌دهد تا در صورتی که معتقد باشد به نفع جامعه است، دستور بهسازی‌های عمومی را صادر کند. برای این کار، آنها باید تصمیم را با حداقل دو سوم آرای اکثریت تأیید کنند. مصوبه تصویب شده باید به طور خلاصه بهسازی را توصیف کند و می‌تواند برای جزئیات بیشتر به اسناد یا نقشه‌های موجود ارجاع دهد. چندین بهسازی را می‌توان در یک پروژه گروه‌بندی کرد و هزینه‌های کلی باید برآورد شوند، هرچند که نیازی به تفکیک اقلام نیست. این هزینه‌ها به عنوان یک پیشنهاد مالی واحد به رأی‌دهندگان ارائه خواهد شد.

این بخش مشخص می‌کند که یک مصوبه هنگام ایجاد یک ناحیه جدید چه مواردی را باید شامل شود. اول، باید مرزهای ناحیه را به وضوح تعریف کند، حتی اگر زمین‌ها جدا از هم باشند. دوم، باید به ناحیه یک نام و شماره منحصر به فرد بدهد. سوم، باید اعلام کند که ناحیه از بهبودهای پیشنهادی بهره‌مند خواهد شد. در نهایت، باید زمان و مکانی را برای یک جلسه عمومی تعیین کند که در آن هر کسی که تحت تأثیر تشکیل ناحیه یا بهبودهای برنامه‌ریزی شده قرار گرفته است، بتواند اعتراضات خود را مطرح کند.

این بخش از قانون ایجاب می‌کند که وقتی یک هیئت حاکمه شهری مصوبه‌ای را تصویب می‌کند، مصوبه و اسامی اعضایی که موافق و مخالف آن رأی داده‌اند، باید هفته‌ای یک بار برای حداقل دو هفته در یک روزنامه محلی منتشر شود. اولین انتشار باید بین 30 تا 60 روز قبل از جلسه رسیدگی صورت گیرد. اگر روزنامه مناسبی در شهر وجود ندارد، انتشار باید به جای آن در یک روزنامه شهرستانی انجام شود.

این بخش از قانون ایجاب می‌کند که نسخه‌های یک قطعنامه باید در سه مکان عمومی در یک منطقه پیشنهادی نصب شده و برای مالکان و اشخاص ذینفع زمین در آن منطقه ارسال شود. این کار باید بین ۳۰ تا ۶۰ روز قبل از یک جلسه رسیدگی انجام شود. اطلاعیه بر اساس سوابق شهرستان برای مالکان و برای هر شخص ذینفع دیگری که اطلاعاتش در دفتر منشی شهر ثبت شده است، ارسال می‌شود. حتی اگر خطاهای پستی وجود داشته باشد یا برخی افراد آن را دریافت نکنند، روند بی‌اعتبار نمی‌شود.

این بخش از قانون، روند اضافه کردن قلمرو جدید به یک حوزه را تشریح می‌کند. اگر همه مالکان زمین در یک منطقه پیشنهادی کتباً موافقت کنند، یا اگر هیئت حاکمه بخواهد آن منطقه را اضافه کند، باید مصوبه‌ای را تصویب کند که مرزها را توصیف کرده و یک جلسه استماع عمومی را اعلام نماید. آنها باید این مصوبه را حداقل (20) روز قبل از جلسه استماع برای همه مالکان زمین در منطقه پیشنهادی ارسال کنند. هرگونه خطای پستی، روند را باطل نخواهد کرد. در طول جلسه استماع، اعتراضات قبل از تصمیم‌گیری در مورد اضافه کردن قلمرو بررسی می‌شوند.

این قانون به یک هیئت حاکمه اجازه می‌دهد تا پس از انجام هرگونه تنظیمات در مرزهای یک منطقه یا طرح‌های عمرانی برنامه‌ریزی شده آن، رسماً آن منطقه را ایجاد کند. برای این کار، آنها به مصوبه‌ای نیاز دارند که با اکثریت دو سوم کلیه اعضای آن به تصویب رسیده باشد. این مصوبه باید جزئیات مرزهای منطقه و طرح‌های عمرانی را مشخص کند و ثبت کند که کدام اعضا موافق یا مخالف آن رأی داده‌اند در صورتجلسات رسمی.

این بخش از قانون، مراحل لازم برای تأسیس رسمی یک منطقه را توضیح می‌دهد. این قانون ایجاب می‌کند که یک رونوشت تأییدشده از مصوبه‌ای که منطقه را ایجاد می‌کند، در اداره ثبت شهرستان ثبت شود، و رونوشت‌هایی به همراه نقشه‌ای که مرزهای آن را نشان می‌دهد، به ارزیاب شهرستان، منشی شهرستان، و هیئت همسان‌سازی ایالتی ارائه شود.

پس از ثبت مصوبه، منطقه رسماً سازماندهی‌شده تلقی می‌شود. اگر کسی بخواهد اعتبار منطقه را در دادگاه به چالش بکشد، باید این کار را ظرف 60 روز از تاریخ ثبت مصوبه انجام دهد.