این بخش توضیح می‌دهد که چگونه همسر بازمانده از اموال همسر متوفی خود ارث می‌برد، اگر متوفی وصیت‌نامه‌ای به جا نگذاشته باشد.

برای اموال مشترک زوجین، همسر بازمانده نیمی را که متعلق به متوفی بوده، دریافت می‌کند.

برای اموال شبه‌مشترک زوجین نیز، همسر بازمانده نیمی را که متعلق به متوفی بوده، دریافت می‌کند.

برای اموال جداگانه، قوانین کمی پیچیده‌تر هستند: اگر هیچ خویشاوند نزدیک بازمانده‌ای نباشد، همسر همه چیز را دریافت می‌کند. اگر یک فرزند یا والد وجود داشته باشد، همسر نیمی را دریافت می‌کند. اگر فرزندان بیشتر یا نسل وجود داشته باشد، همسر یک سوم را دریافت می‌کند.

این قانون توضیح می‌دهد که اگر فردی بدون وصیت فوت کند و همسر بازمانده‌ای نداشته باشد، اموال او چگونه تقسیم می‌شود. ابتدا ماترک به فرزندان یا نوادگان (نسل) متوفی می‌رسد. اگر هیچ کدام نباشند، به پدر و مادر متوفی می‌رسد. اگر پدر و مادر فوت کرده باشند، به نوادگان آنها می‌رسد. اگر هیچ یک از این خویشاوندان وجود نداشته باشند، ماترک به پدربزرگ و مادربزرگ‌ها یا نوادگان آنها داده می‌شود. اگر چنین خویشاوندانی یافت نشوند، به نوادگان همسر فوت‌شده قبلی تقسیم می‌شود. در نهایت، اگر هیچ یک از این خویشاوندان وجود نداشته باشند، به نزدیکترین خویشاوندان متوفی می‌رسد، با اولویت دادن به کسانی که از طریق نزدیکترین جد مشترک مرتبط هستند. هر دسته به نوبت بررسی می‌شود تا خویشاوندان واجد شرایط یافت شوند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه اموال یک فرد متوفی در صورتی که همسری داشته که زودتر فوت کرده و هیچ همسر بازمانده یا فرزند مستقیمی از متوفی وجود نداشته باشد، منتقل می‌شود. اگر همسر ظرف 15 سال برای اموال غیرمنقول (ملک) یا 5 سال برای اموال منقول فوت کرده باشد، ماترک مربوط به همسر متوفی قبلی به خانواده بازمانده او می‌رسد. اگر هیچ خانواده‌ای باقی نمانده باشد، از قوانین عادی ارث پیروی می‌کند. اموال منقول با ارزش کمتر از $10,000 نیازی به اطلاع‌رسانی به خانواده همسر متوفی قبلی ندارد. این بخش همچنین انواع اموال درگیر را تعریف می‌کند، از جمله مفاهیمی مانند اموال مشترک و اموال شبه‌مشترک، و نحوه تأثیر روابط خانوادگی بر ارث را مشخص می‌سازد.

اگر کسی حداقل ۱۲۰ ساعت بیشتر از فرد فوت‌شده (متوفی) زنده نماند، برای اهداف ارث، فرض می‌شود که قبل از متوفی فوت کرده است. اگر مشخص نباشد که آنها این ۱۲۰ ساعت را پشت سر گذاشته‌اند، فرض می‌شود که نمانده‌اند. این قانون اعمال نمی‌شود اگر به این معنی باشد که اموال متوفی به دولت می‌رسد.

این قانون همچنین در مورد فوت‌هایی که قبل از ۱ ژانویه ۱۹۹۰ رخ داده‌اند، اعمال نمی‌شود.

این قانون به این معناست که خواهر و برادر ناتنی، یا خویشاوندانی که فقط یک والد مشترک دارند به جای هر دو، حق دارند همان مقدار را به ارث ببرند که خواهر و برادر تنی، یا خویشاوندانی که هر دو والد را مشترک دارند، به ارث می‌برند، مگر اینکه یک قانون خاص در بخش ۶۴۵۱ وجود داشته باشد که این را تغییر دهد.

اگر کسی بدون وصیت فوت کند، هر هدیه‌ای که در طول زندگی خود به وارثی داده است، می‌تواند به عنوان ارثیه پیشاپیش محسوب شود و سهم وارث از ماترک را کاهش دهد. برای این اتفاق، دو شرط می‌تواند اعمال شود: فرد متوفی به صورت کتبی اعلام کرده باشد که این یک ارثیه پیشاپیش است؛ یا وارث به صورت کتبی اقرار کرده باشد که این هدیه از سهم او کسر خواهد شد.

ارزش هدیه بر اساس ارزش آن در زمانی که وارث برای اولین بار آن را به دست آورد یا در زمان فوت فرد، هر کدام که زودتر باشد، تعیین می‌شود. اگر ارزش مشخصی هنگام اهدای هدیه نوشته شده باشد، آن ارزش برای تقسیم ماترک قطعی است.

اگر وارثی که هدیه را دریافت کرده است، قبل از فرد اهداکننده فوت کند، این هدیه آنچه را که فرزندان وارث ممکن است دریافت کنند، کاهش نمی‌دهد، مگر اینکه به صراحت بیان شده باشد.

اگر کسی به فردی که بدون وصیت‌نامه فوت کرده، بدهکار باشد، این بدهی سهم ارث هیچ کس به جز خود بدهکار را کاهش نمی‌دهد. اگر بدهکار قبل از فردی که پول را قرض داده فوت کند، آن بدهی بر سهم ارث فرزندان یا نوادگان بدهکار تأثیری نمی‌گذارد.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که قوانین مربوط به اموال متوفی (کسی که فوت کرده است) چگونه اعمال می‌شوند، بسته به اینکه فرد چه زمانی فوت کرده باشد. اگر متوفی قبل از ۱ ژانویه ۱۹۸۵ فوت کرده باشد، قوانین قدیمی‌تری که در آن زمان معتبر بودند، همچنان اعمال خواهند شد. با این حال، ماده ۶۴۱۲ یک استثنا است و بدون توجه به تاریخ فوت اعمال می‌شود. علاوه بر این، اگر بخش‌های قانونی خاصی (مانند ماده ۳۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده ۳۵۲۴ قانون مجازات) برای کسی که قبل از سال ۱۹۸۵ فوت کرده است، استفاده شوند، ارجاعات به قانون فعلی باید به عنوان ارجاع به قوانین قدیمی‌تری که از آن زمان لغو شده‌اند، درک شوند.