این قانون بیان می‌کند که امینی که یک تراست را مدیریت می‌کند، مجاز است دارایی‌ها یا اموال بیشتری را به تراست بپذیرد. این افزودنی‌ها می‌توانند از سوی شخصی که تراست را ایجاد کرده است، معروف به واقف، یا از سوی هر شخص دیگری باشد.

این بخش قوانین مربوط به مدیریت کسب و کاری که بخشی از یک امانت است توسط امین را توضیح می‌دهد. امین می‌تواند کسب و کار را اداره یا تغییر دهد، مانند ادغام یا انحلال آن، در صورتی که سند امانی یا دادگاه اجازه دهد. اجاره‌های مسکونی در مقیاس کوچک (چهار واحد یا کمتر) در اینجا کسب و کار محسوب نمی‌شوند. امین می‌تواند به طور موقت کسب و کار را در انتظار تصمیم دادگاه یا فروش مدیریت کند. این قوانین برای امانت‌هایی که در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۸۷ یا پس از آن ایجاد شده‌اند اعمال می‌شود و بر امانت‌های قدیمی‌تر تأثیری ندارد.

این قانون می‌گوید که مگر اینکه یک تراست به طور خاص خلاف آن را بیان کند، متولیان می‌توانند مستقیماً یا از طریق برخی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا ابزارهای سرمایه‌گذاری در تعهدات دولت ایالات متحده سرمایه‌گذاری کنند. این سرمایه‌گذاری‌ها باید شامل تعهدات دولت ایالات متحده باشند که ظرف پنج سال سررسید می‌شوند و می‌توانند شامل توافق‌نامه‌های بازخرید وثیقه‌شده توسط تعهدات دولتی باشند. این قانون فقط در مورد تراست‌هایی اعمال می‌شود که در تاریخ 1 ژانویه 1985 یا پس از آن ایجاد شده‌اند.

این بخش توضیح می‌دهد که متولی چگونه می‌تواند وجوه امانی را برای کسب سود معقول سپرده‌گذاری کند. وجوه امانی می‌توانند در حساب‌های بیمه‌شده در مؤسسات مالی، بانک‌ها، انجمن‌های پس‌انداز و وام و اتحادیه‌های اعتباری قرار گیرند، به ویژه اگر بیمه‌شده باشند یا وثیقه داشته باشند. متولیان می‌توانند برای این سپرده‌گذاری‌ها از مؤسسات مالی خود یا وابسته به خود استفاده کنند. این قانون مانع از آن نمی‌شود که متولیان در صورت لزوم برای اداره امانت، پول نقد نگهداری کنند یا از حساب‌های بدون سود استفاده کنند. دادگاه می‌تواند سپرده‌گذاری‌های بزرگ‌تر از حد معمول را در این حساب‌ها تأیید کند، و ممکن است شرایط خاصی برای برداشت از این حساب‌ها اعمال شود.

این قانون به امین اختیار می‌دهد تا در مورد اموال امانی رسیدگی و تصمیم‌گیری کند. امین می‌تواند هر بخشی از اموال امانی را مدیریت، تغییر، تقسیم، بهبود، مبادله، جدا، ماهیت آن را تغییر یا رها کند.

این قانون به امین اجازه می‌دهد که از اموال امانی به عنوان وثیقه برای وام یا تعهد استفاده کند، مثلاً با رهن گذاشتن آن، حتی اگر این کار فراتر از چارچوب زمانی امانت باشد. این توانایی به امین کمک می‌کند تا امانت را به طور مؤثر مدیریت کرده و مسئولیت‌های خود را انجام دهد.

این قانون به امین اختیار می‌دهد تا با انجام تعمیرات یا بهبودها، تخریب سازه‌های قدیمی، یا ساخت سازه‌های جدید مانند دیوارها یا ساختمان‌ها، اموال امانی را مدیریت کند.

این قانون به امین اختیارات خاصی در مورد اموال می‌دهد. آنها می‌توانند زمین را تقسیم یا توسعه دهند، آن را برای استفاده عمومی اختصاص دهند و مرزهای ملک را تنظیم کنند. امین‌ها همچنین می‌توانند اموال را مبادله یا تقسیم کنند و تفاوت‌های ارزشی را با پرداخت یا دریافت پول متعادل سازند. علاوه بر این، آنها می‌توانند حق ارتفاق عمومی را بدون نیاز به جبران خسارت اعطا کنند.

این قانون به امین اختیار می‌دهد تا معاملاتی مربوط به اجاره یا استخراج منابع طبیعی مانند گاز، نفت، مواد معدنی یا انرژی زمین‌گرمایی انجام دهد. امین همچنین می‌تواند به اجاره‌نامه‌های نفتی اشتراکی و توافقنامه‌هایی که منابع را با هم تجمیع می‌کنند، بپیوندد، و این توافقنامه‌ها می‌توانند فراتر از مدت اعتبار تراست ادامه داشته باشند.

این بخش از قانون، اختیاراتی را که یک امین (متولی) بر سهام یک شرکت، عضویت‌ها در یک سازمان غیرانتفاعی، یا انواع دیگر اموال دارد، تشریح می‌کند. یک امین می‌تواند شخصاً یا از طریق وکالت‌نامه‌ها رأی دهد؛ وکالت‌نامه‌ها مجوزهایی هستند که به شخص دیگری داده می‌شود تا از طرف او رأی دهد. آنها همچنین می‌توانند از نیاز به اخطار قبلی جلسات صرف‌نظر کنند یا اجازه برگزاری جلسات را بدهند. علاوه بر این، امین‌ها می‌توانند هر اقدامی را که سهامداران، اعضا، یا مالکان معمولاً می‌توانند انجام دهند، تأیید، تصدیق یا مجاز کنند.

این قانون به امین اجازه می‌دهد تا تصمیمات مهمی در مورد تغییرات یک کسب‌وکار، مانند ادغام یا انحلال آن، بگیرد. آنها همچنین می‌توانند در توافقات مربوط به رأی‌گیری و تجمیع با سایر سرمایه‌گذاران شرکت کنند. امین می‌تواند اوراق بهادار را واگذار کند و حقوق خاصی را به کمیته‌ها بدهد، اگر فکر می‌کند این کار ایده خوبی است.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که یک امین مجاز است اوراق بهادار را در یک مرکز سپرده‌گذاری اوراق بهادار نگهداری کند. این مرکز سپرده‌گذاری باید یا دارای مجوز خاصی باشد یا از نیاز به آن معاف باشد. این اوراق بهادار باید به شیوه‌ای نگهداری شوند که توسط قوانین مندرج در قانون مالی تأیید شده است.

این قانون به امین اجازه می‌دهد برای هر دلیلی که به مدیریت امانت مربوط می‌شود، پول قرض بگیرد و این وام می‌تواند با استفاده از دارایی‌های امانت بازپرداخت شود. وام‌دهنده می‌تواند یک بانک باشد یا حتی یک نهاد مرتبط با امین، مانند شرکت مادر یا شرکت فرعی آن.

این قانون به امین اجازه می‌دهد تا ادعاهای مربوط به یک تراست را به روش‌های مختلفی مدیریت کند. امین می‌تواند هر ادعایی را که علیه تراست مطرح شده است، پرداخت کند یا به آن اعتراض نماید. آنها همچنین می‌توانند اختلافات مربوط به تراست را از طریق مصالحه، داوری یا سایر روش‌ها حل و فصل کنند. علاوه بر این، امین این اختیار را دارد که ادعاهایی را که تراست دارد، به طور کامل یا جزئی رها کند.

این قانون به متولی – کسی که یک تراست را مدیریت می‌کند – اجازه می‌دهد تا از وجوه تراست برای پوشش هزینه‌هایی مانند مالیات، پرداخت‌های متولی و کارکنان، و هرگونه هزینه‌های مربوط به مدیریت و حفاظت از تراست استفاده کند.

امین می‌تواند از دارایی امانی به ذینفعان وام بدهد، آن هم تحت شرایطی که خودش منصفانه بداند. علاوه بر این، امین می‌تواند از دارایی امانی به عنوان وثیقه برای تضمین وام‌های ذینفعان استفاده کند.

این قانون بیان می‌کند که یک متولی می‌تواند پول یا دارایی را به ذینفع توزیع کند، حتی اگر ذینفع نتواند به طور قانونی آن را خودش مدیریت کند. متولی می‌تواند پول را مستقیماً به ذینفع بدهد یا به شخص دیگری برای منفعت ذینفع. علاوه بر این، اگر توزیع به یک متصدی تحت قانون یکنواخت انتقال به صغار کالیفرنیا انجام شود، باید از قوانین خاصی که در ماده 3906 ذکر شده است، پیروی کند.

این قانون بیان می‌کند که یک متولی، یعنی شخصی که مسئول مدیریت یک تراست (صندوق امانی) است، می‌تواند متخصصان مختلفی مانند حسابداران، وکلا، مشاوران سرمایه‌گذاری و دیگران را برای کمک به انجام وظایف خود استخدام کند. این متخصصان حتی می‌توانند با خود متولی ارتباط داشته باشند.