این قانون بیان می‌کند که دستورالعمل‌های پیشرفته مراقبت‌های بهداشتی و تصمیماتی که توسط نمایندگان یا جانشینان برای بیماران گرفته می‌شود، بدون نیاز به تأیید دادگاه معتبر هستند. به عبارت دیگر، اگر کسی به شخص دیگری اختیار داده باشد که برای او تصمیمات پزشکی بگیرد، آن تصمیمات می‌تواند بدون مراجعه قبلی به دادگاه اجرا شود.

این قانون توضیح می‌دهد که راه‌حل‌های قانونی موجود در این بخش را می‌توان با سایر راه‌حل‌های قانونی ترکیب کرد. آنها جایگزین یا مانع از هیچ گزینه دیگری که قانون فراهم می‌کند، نمی‌شوند.

این بخش به افراد اجازه می‌دهد تا به طور خاص مانع از آن شوند که افراد خاصی از دادگاه بخواهند در مورد دستورالعمل پیشرفته مراقبت‌های بهداشتی آن‌ها (که یک سند قانونی برای تصمیمات پزشکی است) دخالت کند. برای این کار، فرد باید این دستورالعمل را با کمک وکیلی که در آن ایالت مجوز دارد، تنظیم کرده باشد و وکیل نیز باید بیانیه‌ای را امضا کند که تأیید می‌کند به فرد در مورد حقوق و پیامدهای قانونی آن مشاوره داده است. با این حال، افراد خاصی مانند قیم یا نماینده مراقبت‌های بهداشتی منصوب شده، همچنان اختیار دارند که برای مسائل خاص مربوط به این دستورالعمل به دادگاه مراجعه کنند.