این بخش توضیح می‌دهد که اگر کسی که قرار بود از یک ماترک ارث ببرد، قبل از اینکه سهم خود را دریافت کند، فوت کند چه اتفاقی می‌افتد. به طور کلی، سهم او طوری در نظر گرفته می‌شود که گویی در زمان حیات خود آن را دریافت کرده است، مگر اینکه وصیت‌نامه به طور خاص قید کند که او باید تا زمان تقسیم زنده باشد. اگر وصیت‌نامه بگوید که آنها باید تا تاریخ تقسیم زنده بمانند و آنها زنده نمانند، نمی‌توانند ارث ببرند.

این قانون مشخص می‌کند که چگونه ماترک یک فرد فوت شده باید بین ماترک یا ورثه یک ذینفع توزیع شود. ابتدا، اگر ذینفع فوت شده یک نماینده شخصی داشته باشد، سهم او برای اداره به آن نماینده می‌رسد. اما، اگر ذینفع از نسل مستقیم متوفی بود، در سنین پایین و بدون وصیت فوت کرده بود و آزاد نشده بود، ماترک او مستقیماً به ورثه‌اش می‌رسد و نیازی به اداره ندارد. در نهایت، اگر فردی که مستحق سهم است، یک فرآیند ساده شده به نام «واگذاری ماترک بدون اداره» را انتخاب کند، توزیع طبق یک رویه خاص تحت بخش ۸ انجام می‌شود.