Section § 1030

Explanation
این بخش توضیح می‌دهد که از نظر قانونی «عضو روحانیت» به چه کسی گفته می‌شود. این تعریف شامل افرادی با نقش‌هایی مانند کشیش، خادم کلیسا و متصدی امور مذهبی است که با کلیساها یا سازمان‌های مذهبی همکاری می‌کنند.

Section § 1031

Explanation
این بخش از قانون، اصطلاح «توبه‌کار» را به عنوان هر شخصی تعریف می‌کند که برای دریافت راهنمایی معنوی یا اعتراف، با یک عضو روحانی ارتباط برقرار کرده است.

Section § 1032

Explanation

این قانون تعریف می‌کند که «ارتباط اعتراف‌آمیز» به چه معناست. این یک گفتگوی خصوصی و محرمانه بین یک شخص و یک روحانی است. تا آنجا که اعتراف‌کننده می‌داند، هیچ شخص ثالثی نباید حضور داشته باشد. روحانی باید کسی باشد که در سازمان مذهبی خود رسماً برای شنیدن چنین ارتباطاتی به رسمیت شناخته شده باشد و طبق اعتقاداتش ملزم است که این گفتگوها را محرمانه نگه دارد.

همانطور که در این ماده استفاده شده است، «ارتباط اعتراف‌آمیز» به معنای ارتباطی است که محرمانه، در غیاب شخص ثالث تا آنجا که اعتراف‌کننده آگاه است، با یک عضو روحانیت برقرار می‌شود؛ روحانی‌ای که در چارچوب آیین یا رویه کلیسا، فرقه یا سازمان خود، مجاز یا عادت به شنیدن چنین ارتباطاتی دارد و طبق آیین یا اصول کلیسا، فرقه یا سازمان خود، وظیفه دارد که آن ارتباطات را محرمانه نگه دارد.

Section § 1033

Explanation
اگر کسی نزد یک شخصیت مذهبی مانند کشیش اعتراف کند، حق دارد آن اعتراف را خصوصی نگه دارد. آنها می‌توانند انتخاب کنند که آن را به اشتراک نگذارند و همچنین دیگران را از به اشتراک گذاشتن آن بازدارند، اگر این امتیاز را ادعا کنند.

Section § 1034

Explanation
این قانون به اعضای روحانیت، مانند کشیش‌ها یا روحانیون، اجازه می‌دهد که در صورت تمایل، ارتباطات خصوصی خاصی را محرمانه نگه دارند. این‌ها «ارتباطات توبه‌آمیز» نامیده می‌شوند که اغلب شامل اعترافات شخصی هستند، و آن‌ها حق دارند که این مکالمات را در محیط‌های قانونی فاش نکنند.