خواهان‌های ایذایی - دعاوی مدنی - آیین دادرسی مدنی - CA

Section § 391

این بخش اصطلاحات مهم مربوط به رسیدگی‌های قانونی در مورد خواهان‌های مزاحم را تعریف می‌کند. «دعوی» به هر پرونده مدنی در دادگاه اشاره دارد. «خواهان مزاحم» کسی است که به طور افراطی پرونده‌های بی‌اساس تشکیل می‌دهد، مکرراً مسائل را دوباره مطرح می‌کند، یا از سیستم دادگاه برای آزار دیگران استفاده می‌کند، به ویژه پس از اینکه توسط دستور دادگاه محدود شده است. «تضمین» به معنای اطمینان مالی برای پوشش هزینه‌های قانونی ناشی از یک خواهان مزاحم است. «خواهان» شخصی است که دعوی را آغاز می‌کند و «خوانده» نهادی است که علیه او دعوی اقامه می‌شود.

همانطور که در این عنوان استفاده شده است، اصطلاحات زیر معانی زیر را دارند:

(a) “دعوی” به معنای هرگونه اقدام یا رسیدگی مدنی است که در هر دادگاه ایالتی یا فدرال آغاز، نگهداری یا در جریان باشد.

(b) “خواهان مزاحم” به معنای شخصی است که هر یک از موارد زیر را انجام می‌دهد:

(1) در دوره هفت ساله بلافاصله قبل، حداقل پنج دعوی را به صورت شخصی (in propria persona) به جز در دادگاه دعاوی کوچک، آغاز، پیگیری یا نگهداری کرده باشد که (i) نهایتاً به ضرر شخص تعیین شده باشد یا (ii) به طور غیرموجهی اجازه داده شده باشد که حداقل دو سال بدون رسیدگی یا جلسه دادرسی در جریان باقی بماند.

(2) پس از اینکه دعوایی نهایتاً علیه شخص تعیین شده است، مکرراً به صورت شخصی (in propria persona) مجدداً دعوی را مطرح می‌کند یا تلاش می‌کند مجدداً مطرح کند، چه (i) اعتبار تصمیم علیه همان خوانده یا خواندگانی که دعوی نهایتاً علیه آنها تعیین شده بود یا (ii) علت دعوی، ادعا، اختلاف، یا هر یک از مسائل واقعی یا حقوقی که توسط تصمیم نهایی علیه همان خوانده یا خواندگانی که دعوی نهایتاً علیه آنها تعیین شده بود، تعیین یا نتیجه‌گیری شده است.

(3) در هر دعوایی در حالی که به صورت شخصی (in propria persona) عمل می‌کند، مکرراً لوایح، دادخواست‌ها یا سایر اوراق بی‌اساس را ثبت می‌کند، تحقیقات غیرضروری انجام می‌دهد، یا به تاکتیک‌های دیگری می‌پردازد که بی‌اهمیت یا صرفاً با هدف ایجاد تأخیر غیرضروری هستند.

(4) قبلاً توسط هر دادگاه ایالتی یا فدرال ثبت شده در هر اقدام یا رسیدگی بر اساس حقایق، معامله یا رویدادهای مشابه یا اساساً مشابه، به عنوان خواهان مزاحم اعلام شده باشد.

(5) پس از محدود شدن بر اساس دستور منع تعقیب صادر شده پس از یک جلسه دادرسی مطابق با فصل 1 (شروع از بخش 6300) از قسمت 4 از بخش 10 قانون خانواده، و در حالی که دستور منع تعقیب هنوز معتبر است، یک یا چند دعوی را علیه شخصی که توسط دستور منع تعقیب محافظت می‌شود در این یا هر دادگاه یا حوزه قضایی دیگری آغاز، پیگیری یا نگهداری کرده باشد که بی‌اساس تشخیص داده شده و باعث آزار یا ارعاب شخص محافظت شده توسط دستور شده باشد.

(c) “تضمین” به معنای تعهدی است برای اطمینان از پرداخت هزینه‌های معقول طرفی که تعهد به نفع او باید ارائه شود، از جمله حق‌الوکاله و نه محدود به هزینه‌های قابل مطالبه، که در یا در ارتباط با دعوایی که توسط یک خواهان مزاحم آغاز، موجب آغاز، نگهداری یا موجب نگهداری شده است، متحمل شده باشد.

(d) “خواهان” به معنای شخصی است که دعوایی را آغاز، اقامه یا نگهداری می‌کند یا موجب آغاز، اقامه یا نگهداری آن می‌شود، از جمله وکیلی که به صورت شخصی (in propria persona) عمل می‌کند.

(e) “خوانده” به معنای شخصی (شامل شرکت، انجمن، مشارکت و بنگاه یا نهاد دولتی) است که دعوایی علیه او اقامه یا نگهداری می‌شود یا تلاش می‌شود اقامه یا نگهداری شود.

خواهان مزاحم به صورت شخصی لوایح بی‌اساس ...

Section § 391.1

این قانون به خوانده در یک پرونده دادگاهی کالیفرنیا اجازه می‌دهد که از دادگاه بخواهد تا خواهان را، که به دلیل طرح مکرر دعاوی بی‌اساس شناخته شده است (و به او «دعواگر مزاحم» می‌گویند)، ملزم به ارائه مبلغی به عنوان وثیقه تأمین کند یا پرونده را رد کند. این امر می‌تواند در هر زمانی قبل از صدور رأی نهایی دادگاه اتفاق بیفتد. خوانده باید نشان دهد که بعید است خواهان در پرونده پیروز شود. اگر پرونده شامل دستور منع آزار باشد، تنها کسانی که تحت حمایت آن هستند می‌توانند این درخواست را مطرح کنند و نیازی به پرداخت هزینه برای این کار ندارند.

(a) در هر دعوای در جریان در هر دادگاهی از این ایالت، در هر زمانی تا پیش از صدور حکم نهایی، خوانده می‌تواند با ابلاغ و استماع، از دادگاه درخواست صدور دستوری مبنی بر الزام خواهان به ارائه تأمین یا دستوری مبنی بر رد دعوا مطابق با زیربند (b) از ماده 391.3 را بنماید. درخواست صدور دستور الزام خواهان به ارائه تأمین باید بر این اساس باشد و با ارائه شواهدی پشتیبانی شود که خواهان یک دعواگر کینه‌توز است و احتمال معقولی وجود ندارد که او در دعوا علیه خوانده متقاضی پیروز شود.

(b) درخواستی مطابق با زیربند (a) به این دلیل که خواهان یک دعواگر کینه‌توز مطابق با بند (5) از زیربند (b) از ماده 391 است، تنها توسط شخصی که تحت حمایت دستور منع آزار است، قابل طرح است. شخصی که درخواستی مطابق با این زیربند ارائه می‌دهد، ملزم به پرداخت هزینه دادرسی نخواهد بود.

دعواگر کینه‌توز وثیقه تأمین رد دعوا ...

Section § 391.2

این بخش توضیح می‌دهد که در طول جلسه رسیدگی به یک درخواست خاص، دادگاه می‌تواند تمام مدارک مربوطه را، چه به صورت کتبی و چه شفاهی، بررسی کند. با این حال، هر تصمیمی که دادگاه در طول این جلسه رسیدگی به درخواست بگیرد، بر مسائل اصلی دعوا تأثیری نخواهد داشت و تعیین نمی‌کند که چه کسی در پرونده برنده یا بازنده است، مگر اینکه دعوا طبق یک قانون خاص رد شود.

در جلسه رسیدگی به درخواست، دادگاه هرگونه مدرک، کتبی یا شفاهی، توسط شهود یا سوگندنامه، که ممکن است مربوط به مبنای درخواست باشد را بررسی خواهد کرد. به استثنای دستور رد دعوا مطابق با بند (b) از ماده 391.3، هیچ تصمیمی که توسط دادگاه در تعیین یا حکم دادن در مورد درخواست گرفته شود، تصمیم در مورد هیچ یک از مسائل دعوا یا ماهیت آن تلقی نخواهد شد.

جلسه رسیدگی به درخواست، بررسی مدارک، شهادت شهود، سوگندنامه، دستور رد دعوا، مسائل دعوا، ماهیت پرونده، رد دعوا طبق ماده 391.3، مدارک شفاهی، مدارک کتبی

Section § 391.3

اگر کسی به عنوان «دعواگر مزاحم» شناخته شود (یعنی کسی که مرتباً پرونده‌های بی‌اساس تشکیل می‌دهد)، دادگاه می‌تواند از او بخواهد که یک وثیقه نقدی بپردازد. این وثیقه هزینه‌های احتمالی خوانده را پوشش می‌دهد، به خصوص اگر احتمال برنده شدن دعواگر در پرونده کم باشد. اما اگر پرونده فقط برای آزار یا تأخیر تشکیل شده باشد و در ابتدا توسط وکیلی اداره می‌شده که بعداً کناره‌گیری کرده، در صورتی که بی‌اساس باشد، می‌تواند رد شود. خوانده‌ها می‌توانند در یک درخواست واحد، هم وثیقه نقدی و هم رد پرونده را درخواست کنند.

(a) به استثنای آنچه در بند (b) آمده است، اگر دادگاه، پس از استماع دلایل و مدارک مربوط به درخواست، تشخیص دهد که خواهان یک دعواگر مزاحم است و هیچ احتمال معقولی وجود ندارد که خواهان در دعوای خود علیه خوانده متحرک پیروز شود، دادگاه باید به خواهان دستور دهد که به نفع خوانده متحرک، وثیقه‌ای به مبلغ و در مهلتی که دادگاه تعیین خواهد کرد، ارائه کند.

(b) اگر دادگاه، پس از استماع دلایل و مدارک مربوط به درخواست، تشخیص دهد که دعوا فاقد وجاهت قانونی است و با هدف آزار یا تأخیر اقامه شده است، دادگاه باید دستور رد دعوا را صادر کند. این بند فقط در مورد دعاوی اعمال می‌شود که توسط یک دعواگر مزاحم که مشمول دستور پیش از اقامه دعوا طبق بخش 391.7 است، در دادگاهی در این ایالت اقامه شده باشد و در زمان اقامه دعوا توسط وکیل نمایندگی می‌شده و پس از کناره‌گیری وکیل خود، شخصاً (in propria persona) اقدام کرده است.

(c) خوانده می‌تواند درخواست کمک را به صورت جایگزین تحت بند (a) یا (b) ارائه دهد و باید تمام دلایل درخواست کمک را در یک درخواست واحد ترکیب کند.

دعواگر مزاحم، وثیقه، دعاوی بی‌اساس، آزار، رد دعوا، درخواست کمک، دستور پیش از اقامه دعوا، شخصاً، کناره‌گیری وکیل، دفاع از خود، دعوای بی‌وجاهت، دستور دادگاه، خوانده، استماع دلایل، دادرسی

Section § 391.4

اگر دادگاه به شخصی دستور دهد که به عنوان بخشی از یک پرونده حقوقی، یک سپرده تضمینی ارائه کند و آن شخص از انجام این کار کوتاهی کند، پرونده نسبت به خوانده‌ای که قرار بود از آن وثیقه بهره‌مند شود، مختومه خواهد شد.

وثیقه تضمینی مختومه شدن دعوا نفع خوانده ...

Section § 391.6

این بخش توضیح می‌دهد که وقتی شخصی طبق یک قانون خاص درخواستی را برای توقف یک پرونده قضایی قبل از شروع دادگاه ثبت می‌کند، آن پرونده متوقف می‌شود. پرونده تا 10 روز پس از رد شدن درخواست، یا اگر درخواست تایید شود، تا 10 روز پس از ارائه تضمین مالی لازم و اطلاع‌رسانی کتبی به طرف دفاع‌کننده، متوقف می‌ماند. اگر درخواست در مراحل بعدی پرونده ثبت شود، پرونده برای مدتی که دادگاه پس از رد درخواست یا ارائه تضمین مالی تعیین می‌کند، متوقف می‌شود.

درخواست توقف رسیدگی قضایی درخواست قبل از محاکمه توقف رسیدگی قضایی ...

Section § 391.7

این قانون به دادگاه‌ها اجازه می‌دهد تا افرادی را که به عنوان «دعواگران مزاحم» شناخته می‌شوند، از شروع پرونده‌های جدید بدون اجازه منع کنند، به خصوص اگر سابقه طرح دعوا صرفاً برای آزار و اذیت دیگران را داشته باشند. برای طرح پرونده جدید، این افراد نیاز به تأیید قاضی دارند. قاضی بررسی می‌کند که آیا پرونده دارای وجاهت قانونی واقعی است و صرفاً برای ایجاد مشکل یا تأخیر نیست. اگر کارمند دادگاه به اشتباه چنین پرونده‌هایی را بدون اجازه ثبت کند، پرونده می‌تواند متوقف و احتمالاً رد شود، مگر اینکه تأییدیه لازم ظرف ده روز کسب شود. همچنین، این قانون اقدامات حقوقی مختلفی مانند دادخواست‌ها یا درخواست‌ها را پوشش می‌دهد، نه فقط دعاوی کامل. دادگاه همچنین فهرستی از این افراد مشکل‌ساز را برای اطمینان از رعایت قانون نگهداری می‌کند.

(a) علاوه بر هرگونه حکم یا دستور دیگری که در این عنوان پیش‌بینی شده است، دادگاه می‌تواند، به ابتکار خود یا به درخواست هر یک از طرفین، دستور پیش از طرح دعوا صادر کند که یک دعواگر مزاحم را از طرح هرگونه دعوای جدید در دادگاه‌های این ایالت شخصاً، بدون اینکه ابتدا اجازه قاضی ارشد یا رئیس دادگاه محل طرح دعوای پیشنهادی را کسب کند، منع می‌کند. عدم رعایت این دستور توسط یک دعواگر مزاحم ممکن است به عنوان توهین به دادگاه مجازات شود.

(b) قاضی ارشد یا رئیس دادگاه تنها در صورتی اجازه طرح آن دعوا را خواهد داد که به نظر برسد دعوا دارای وجاهت قانونی است و به قصد آزار و اذیت یا تأخیر طرح نشده است. قاضی ارشد یا رئیس دادگاه می‌تواند طرح دعوا را مشروط به ارائه تأمین برای نفع خواندگان، مطابق با بخش 391.3، کند.

(c) منشی دادگاه نمی‌تواند هیچ دعوایی را که توسط یک دعواگر مزاحم مشمول دستور پیش از طرح دعوا ارائه شده است، ثبت کند، مگر اینکه دعواگر مزاحم ابتدا دستوری از قاضی ارشد یا رئیس دادگاه مبنی بر اجازه طرح دعوا دریافت کند. اگر منشی دادگاه به اشتباه دعوا را بدون دستور ثبت کند، هر یک از طرفین می‌توانند اخطاریه‌ای را نزد منشی ثبت و ابلاغ کنند، یا قاضی ارشد یا رئیس دادگاه می‌تواند به منشی دستور دهد که اخطاریه‌ای را ثبت و به خواهان و سایر طرفین ابلاغ کند که در آن قید شده باشد خواهان یک دعواگر مزاحم مشمول دستور پیش از طرح دعوا است، همانطور که در بند (a) ذکر شده است. ثبت این اخطاریه به طور خودکار دعوا را متوقف می‌کند. دعوا به طور خودکار رد خواهد شد مگر اینکه خواهان ظرف 10 روز از تاریخ ثبت آن اخطاریه، دستوری از قاضی ارشد یا رئیس دادگاه مبنی بر اجازه طرح دعوا، همانطور که در بند (b) ذکر شده است، دریافت کند. اگر قاضی ارشد یا رئیس دادگاه دستوری مبنی بر اجازه طرح دعوا صادر کند، توقف دعوا به قوت خود باقی خواهد ماند و خواندگان نیازی به دفاع نخواهند داشت، تا 10 روز پس از ابلاغ نسخه‌ای از دستور به خواندگان.

(d) برای اهداف این بخش، «دعوا» شامل هرگونه دادخواست، درخواست یا لایحه، به غیر از لایحه مربوط به کشف اسناد و مدارک، در یک رسیدگی تحت قانون خانواده یا قانون ارث، برای هرگونه دستور است.

(e) قاضی ارشد یا رئیس دادگاه می‌تواند یک قاضی یا دادیار از همان دادگاه را برای اقدام به نمایندگی از خود در اعمال اختیارات و مسئولیت‌های پیش‌بینی شده در بندهای (a) تا (c)، از جمله، تعیین کند.

(f) منشی دادگاه باید نسخه‌ای از هرگونه دستور پیش از طرح دعوا که مطابق با بند (a) صادر شده است را به شورای قضایی ارائه دهد. شورای قضایی باید سوابق دعواگران مزاحم مشمول آن دستورات پیش از طرح دعوا را نگهداری کند و سالانه فهرستی از این افراد را به منشی‌های دادگاه‌های این ایالت توزیع کند.

دعواگر مزاحم دستور پیش از طرح دعوا شخصاً ...

Section § 391.8

اگر کسی به عنوان «شاکی مزاحم» شناخته شده و تحت یک دستور ویژه دادگاه قرار دارد که برای طرح دعوا نیاز به اجازه دارد، می‌تواند درخواست لغو این دستور را بدهد. این درخواست باید در همان دادگاهی ارائه شود که دستور را صادر کرده است. اگر درخواست رد شود، فرد باید یک سال صبر کند تا دوباره تلاش کند. دادگاه تنها در صورتی دستور را لغو می‌کند که تغییر بزرگی در شرایط وجود داشته باشد و انجام این کار عادلانه و منصفانه باشد.

(a) یک شاکی مزاحم که مشمول دستور پیش از طرح دعوا طبق بخش 391.7 است، می‌تواند درخواستی برای ابطال دستور پیش از طرح دعوا و حذف نام خود از فهرست شاکیان مزاحم شورای قضایی که مشمول دستورات پیش از طرح دعوا هستند، ارائه کند. این درخواست باید در دادگاهی که دستور پیش از طرح دعوا را صادر کرده است، یا در دعوایی که دستور پیش از طرح دعوا در آن صادر شده بود یا همراه با درخواستی به قاضی ارشد یا رئیس دادگاه برای طرح دعوای جدید طبق بخش 391.7، ثبت شود. این درخواست باید به قاضی یا دادورزی که دستور را صادر کرده است، در صورتی که آن قاضی یا دادورز در دسترس باشد، ارائه شود. اگر آن قاضی یا دادورزی که دستور را صادر کرده است در دسترس نباشد، درخواست باید به قاضی ارشد یا رئیس دادگاه، یا نماینده او ارائه شود.

(b) یک شاکی مزاحم که درخواستش طبق بند (a) رد شده است، مجاز نخواهد بود که درخواست دیگری را قبل از گذشت 12 ماه از تاریخ رد درخواست قبلی، ثبت کند.

(c) دادگاه می‌تواند دستور پیش از طرح دعوا را لغو کرده و دستور حذف نام یک شاکی مزاحم را از فهرست شاکیان مزاحم شورای قضایی که مشمول دستورات پیش از طرح دعوا هستند، صادر کند، مشروط بر اینکه تغییر اساسی در حقایقی که بر اساس آنها دستور صادر شده بود، اثبات شود و اینکه لغو دستور به اجرای عدالت کمک می‌کند.

شاکی مزاحم دستور پیش از طرح دعوا درخواست ابطال ...