قانون بیان می‌کند که همه طرفین در یک پرونده حق دارند جمع‌آوری اطلاعات (کشف اسناد) و رسیدگی به هرگونه درخواست قانونی مرتبط را به ترتیب حداقل ۳۰ و ۱۵ روز قبل از شروع دادگاه به پایان برسانند. اگر دادگاه به تعویق بیفتد، این امر زمان بیشتری برای جمع‌آوری اطلاعات فراهم نمی‌کند، مگر اینکه یک بند قانونی خاص اعمال شود.

این قانون، محدودیت‌های زمانی برای تکمیل کشف (جمع‌آوری اطلاعات و اسناد) را در پرونده‌هایی که به داوری قضایی ارجاع می‌شوند، مشخص می‌کند. قوانین مربوط به این زمان‌بندی‌ها توسط شورای قضایی تعیین می‌شود. پس از داوری، قوانین خاصی برای اتمام کشف (اطلاعات) اعمال می‌شود. با این حال، این قانون در مورد برخی پرونده‌ها، مانند پرونده‌های مربوط به بازپس‌گیری سریع اموال یا سلب مالکیت (تملک قهری)، که قوانین و زمان‌بندی‌های متفاوتی دارند، اعمال نمی‌شود.

این قانون به طرفین یک پرونده حقوقی اجازه می‌دهد تا از دادگاه درخواست اجازه کنند تا کشف اسناد و اطلاعات را نزدیک‌تر به تاریخ محاکمه تکمیل کنند یا در صورت تعیین تاریخ جدید محاکمه، کشف اسناد و اطلاعات را بازگشایی کنند. برای ارائه این درخواست، طرف باید اظهارنامه‌ای ارائه دهد که تلاش‌های او برای رسیدن به توافق با طرف دیگر را توضیح دهد. دادگاه ضرورت و دلایل کشف اسناد و اطلاعات، میزان دقت و پشتکار طرف درخواست‌کننده، و اینکه آیا پذیرش درخواست باعث تأخیر در محاکمه یا ایجاد مشکلات دیگر می‌شود را در نظر خواهد گرفت. اگر طرفی این درخواست را بدون دلیل موجه مطرح کند یا با آن مخالفت کند، دادگاه ممکن است او را جریمه کند، مگر اینکه شرایط خاصی وجود داشته باشد که جریمه را ناعادلانه کند.

اگر در یک پرونده حقوقی درگیر هستید، شما و سایر طرفین می‌توانید توافق کنید که زمان جمع‌آوری مدارک یا بحث در مورد مسائل مربوط به مدارک را تمدید کنید. همچنین می‌توانید توافق کنید که اگر تاریخ جدیدی برای محاکمه تعیین شد، دوباره جمع‌آوری مدارک را شروع کنید. این توافق می‌تواند غیررسمی باشد، اما باید به صورت کتبی با مهلت‌های جدید ثبت شود. با این حال، این توافق به طور خودکار تاریخ محاکمه شما را تغییر نخواهد داد؛ تصمیم نهایی در این مورد با دادگاه است.