اداره اختیار دارد اموال غیرمنقول را، چه به طور کامل و چه به طور جزئی، در صورتی که برای پروژه‌های آب و سد دولتی لازم تشخیص داده شود، تملک کند.

این شامل ملک برای حق عبور و مرور، مبادله ملک، معادن سنگ، گودال‌های شن، فضاهای اداری، انبار، پارک‌های نزدیک سدها، کشت درخت برای حمایت از سد، و سیستم‌های زهکشی مرتبط با تأسیسات آبی می‌شود.

این قانون به مدیر اجازه می‌دهد تا فروش یا معاوضه املاک دولتی را مدیریت کند. آنها می‌توانند شرایط یا محدودیت‌های خاصی را در اسناد رسمی (سند مالکیت) درج کنند، اگر این کار به نفع عموم باشد، یا می‌توانند حقوق مالکیت کامل (مالکیت مطلق) را منتقل کنند. قوانین مربوط به اراضی دولتی، مانند حقوق معادن، در مورد زمین‌هایی که تحت این قانون خریداری یا فروخته می‌شوند، اعمال نمی‌شوند، مگر اینکه مجلس قانون‌گذاری صراحتاً ذکر کند.

اگر کسی ملکی را با حسن نیت خریداری کند، فرض بر این است که اداره آن را به طور قانونی تحصیل کرده و مدیر برای تکمیل معامله اختیار داشته است.

این قانون بیان می‌کند که هنگامی که اداره، اموال یک راه‌آهن، سایر خدمات عمومی، یا سازمان‌های دولتی را از طریق تملک (فرایند قانونی توقیف اموال خصوصی برای استفاده عمومی) به دست می‌آورد، باید از قوانین خاصی که در بخش دیگری از قانون، از بخش 11590 به بعد، ذکر شده‌اند، پیروی کند.