این بخش به نمایندگان مجاز اداره اجازه می‌دهد که با ارائه مدارک شناسایی مناسب و در زمان‌های معقول، به مکان‌هایی که غذا، دارو، دستگاه‌ها یا لوازم آرایشی تولید یا نگهداری می‌شوند، وارد شوند. آنها می‌توانند به کارخانه‌ها، انبارها، وسایل نقلیه یا هر مکانی که مظنون به نقض قوانین مربوط به این محصولات است، بروند.

این نمایندگان می‌توانند این مکان‌ها را بازرسی کرده و تجهیزات، مواد، ظروف، برچسب‌ها و اسناد مربوطه را بررسی کنند. هدف آنها این است که بررسی کنند آیا این محصولات به درستی مدیریت می‌شوند و بدون تبلیغات گمراه‌کننده هستند. آنها از رعایت قوانینی که از تقلب، برچسب‌گذاری نادرست یا شیوه‌های فروش نامناسب جلوگیری می‌کنند، اطمینان حاصل می‌کنند.

این قانون مشخص می‌کند که چه اطلاعاتی تحت بخش 110140 مجاز به بازرسی نیست. به طور خاص، بازرسان نمی‌توانند به داده‌های مالی، داده‌های فروش به جز جزئیات حمل و نقل، اطلاعات قیمت‌گذاری، و اطلاعات شخصی کارکنان نگاه کنند، مگر اینکه مربوط به صلاحیت‌های حرفه‌ای آنها باشد. علاوه بر این، داده‌های تحقیقاتی ممنوع است، مگر اینکه مربوط به داروهای جدید یا آنتی‌بیوتیک‌هایی باشد که باید طبق این قانون یا مقررات فدرال گزارش شوند.

این قانون به نمایندگان مجاز اداره اجازه می‌دهد تا به سوابق کسب‌وکارهایی که غذا، دارو، ابزار پزشکی یا لوازم آرایشی را حمل می‌کنند، دسترسی داشته باشند. این سوابق می‌تواند شامل اطلاعاتی درباره محل جابجایی، نگهداری این اقلام و افراد درگیر در فرآیند حمل‌ونقل باشد. اما، هرگونه شواهدی که از این سوابق جمع‌آوری شود، نمی‌تواند برای پیگرد کیفری کسب‌وکاری که آن‌ها را ارائه کرده است، استفاده شود. علاوه بر این، کسب‌وکار صرفاً به دلیل حمل این اقلام به عنوان بخشی از عملیات عادی خود، با مجازات مواجه نخواهد شد.