این قانون توضیح می‌دهد که قوانین و توافقات ذکر شده در سند اعلامیه یک مجموعه ملکی، مانند تعهداتی هستند که انتظار می‌رود همه ساکنان آنجا رعایت کنند، به شرطی که غیرمنطقی نباشند. این توافقات برای همه مالکان ملک اعمال می‌شود و می‌تواند توسط هر مالک یا توسط انجمن محلی (انجمن مالکان) اجرا شود. سایر اسناد حاکم، به غیر از اعلامیه، نیز می‌توانند توسط انجمن علیه مالکان ملک یا توسط مالکان ملک علیه انجمن اجرا شوند.

این قانون به یک انجمن، مانند انجمن مالکان، اجازه می‌دهد تا به تنهایی و بدون نیاز به دخالت دادن اعضای انفرادی، در اقدامات قانونی شرکت کند. انجمن می‌تواند برای مواردی مانند اجرای قوانین مجتمع، رسیدگی به خسارت وارده به مناطق مشترک، یا تعمیر خسارت وارده به املاک انفرادی که مسئول نگهداری آنهاست، اقدام قانونی انجام دهد.

این قانون توضیح می‌دهد که اگر یک انجمن برای خسارت شکایت کند، مبلغی که می‌تواند بازیابی کند، به میزان سهم خود از تقصیر کاهش می‌یابد. انجمن یا مدیران آن نمی‌توانند به طور جداگانه برای این تقصیر مورد شکایت قرار گیرند؛ این (تقصیر) فقط می‌تواند به عنوان دفاعی برای کاهش مبلغ قابل بازیابی آنها استفاده شود. علاوه بر این، خواندگان می‌توانند استدلال کنند که انجمن تا حدی مقصر است تا مسئولیت خود را کاهش دهند، حتی اگر انجمن دیگر بخشی از دعوا نباشد. این قانون برای پرونده‌هایی که پس از 1 ژانویه 1993 آغاز شده‌اند، اعمال می‌شود. این (قانون) مسئولیت‌های دیگر ذکر شده در بخش 1431 را تغییر نمی‌دهد یا بر مسئولیت‌های ناشی از وارد کردن خسارت به دیگران تأثیری نمی‌گذارد.