این بخش مقرر می‌دارد که انجمن‌ها باید به اندازه کافی هزینه‌های عادی و فوق‌العاده از اعضا جمع‌آوری کنند تا مسئولیت‌های خود را که در قوانینشان و این قانون مشخص شده است، انجام دهند.

این بخش از قانون بیان می‌کند که حق شارژهای منظمی که توسط انجمن مالکان برای انجام مسئولیت‌هایشان جمع‌آوری می‌شود، عموماً از ادعای طلبکارانی که از انجمن شکایت می‌کنند، در امان است. اما آنها فقط می‌توانند به اندازه کافی پول برای پوشش خدمات ضروری مانند آب و برق و گاز و بیمه نگه دارند. با این حال، این حمایت شامل مواردی نمی‌شود که اعضا با توافقات مالی خاصی مانند تعهدات یا رهن‌ها موافقت کرده‌اند، یا شامل رهن‌های مالیاتی دولتی یا هزینه‌های مربوط به کار انجام شده در مناطق مشترک نمی‌شود.