این قانون کمیسیون کنترل قمار کالیفرنیا را ایجاد می‌کند، که گروهی متشکل از پنج نفر است که توسط فرماندار انتخاب و توسط سنا تأیید می‌شوند. این کمیسیون تمام مسئولیت‌های هیئت کنترل قمار کالیفرنیای قدیمی را بر عهده می‌گیرد. این کمیسیون اختیار نظارت و تنظیم عملیات قمار و هر چیز مرتبط با آن‌ها را در ایالت دارد.

این قانون شرایط لازم برای عضویت در یک کمیسیون خاص در کالیفرنیا را مشخص می‌کند. برای واجد شرایط بودن، اعضا باید شهروند ایالات متحده باشند که در کالیفرنیا زندگی می‌کنند. افرادی که دارای سمت‌های قانونگذاری یا انتخابی هستند، یا نقش‌های رسمی در احزاب سیاسی دارند، نمی‌توانند منصوب شوند. حداکثر سه نفر از پنج عضو نمی‌توانند به یک حزب سیاسی تعلق داشته باشند. هر کسی که اخیراً با کسب‌وکارهای قمار ارتباط داشته باشد نیز واجد شرایط نیست. علاوه بر این، یک عضو باید حسابدار یا کارشناس مالی باشد، دیگری وکیلی با تجربه نظارتی، سومی از نیروی انتظامی، چهارمی با تجربه کسب‌وکار یا دولتی، و یک عضو باید نماینده عموم مردم باشد.

این قانون نحوه انتصاب اعضای یک کمیسیون را مشخص می‌کند. در ابتدا، دوره‌های خدمت از دو تا چهار سال متغیر است، اما پس از آن، تمام دوره‌ها چهار ساله خواهند بود. فرماندار اعضا را منصوب می‌کند و می‌تواند رئیس را تعیین کند، البته با تأیید سنا. انتصابات اولیه باید ظرف سه ماه انجام شود و هرگونه جای خالی باید ظرف ۶۰ روز پر شود. فرماندار می‌تواند یک عضو را به دلایلی مانند بی‌کفایتی یا فساد برکنار کند، اما باید به او فرصت پاسخگویی بدهد.

این قانون بیان می‌کند که در طول خدمت، اعضای کمیسیون نمی‌توانند شغل یا منافع تجاری دیگری داشته باشند. همچنین، قبل از شروع وظایف خود، رئیس و هر یک از اعضای کمیسیون باید سوگند یاد کنند که هیچ گونه ارتباط مالی با دارندگان مجوز قمار ندارند.

این قانون توضیح می‌دهد که حقوق اعضا و رئیس یک کمیسیون خاص بر اساس بخش‌های موجود در بخش دیگری از قانون دولت تعیین می‌شود. اعضا برای میزان حقوق خود به بخش 11553.5 و رئیس به بخش 11553 مراجعه می‌کنند.

این قانون به انتصاب و مسئولیت‌های مدیر اجرایی یک کمیسیون می‌پردازد. مدیر اجرایی نمی‌تواند در دو سال قبل از انتصاب خود برای یک مؤسسه قمار کار کرده باشد یا درآمد قابل توجهی از آن کسب کرده باشد. کمیسیون حقوق او را با تأیید اداره منابع انسانی تعیین می‌کند. علاوه بر این، کمیسیون می‌تواند کارکنان بیشتری را برای انجام وظایف خود استخدام کند.

این بخش از قانون ایجاب می‌کند که یک کمیته مشورتی سیاست‌گذاری قمار ایجاد شود که از نمایندگان صنعت قمار و عموم مردم تشکیل شده است. این کمیته برای بحث در مورد مقررات و مسائل قمار تشکیل جلسه می‌دهد. توصیه‌های آنها به کمیسیون ارائه می‌شود، اما این توصیه‌ها صرفاً جنبه مشورتی دارند و برای کمیسیون الزام‌آور نیستند. این کمیته نمی‌تواند در مورد مسائل مربوط به قمار بومیان آمریکا مشاوره دهد.

این قانون از یک کمیسیون می‌خواهد که دو موضوع را بررسی کند: اول، اینکه آیا وضع مالیات ایالتی بر کسب‌وکارهای قمار خوب است یا بد، و دوم، چگونه تبلیغات قمار را برای محافظت از کودکان تنظیم کند. کمیسیون باید یافته‌های خود را حداکثر تا اول ژانویه ۲۰۰۵ با قانون‌گذاران ایالت و فرماندار در میان بگذارد.

این قانون به یک کمیسیون اجازه می‌دهد تا حداکثر هشت وکیل استخدام کند. با این حال، این کمیسیون را از رعایت برخی قوانین دیگر که توسط بخش‌های 11040، 11042، یا 11043 قانون دولتی تعیین شده‌اند، معاف نمی‌کند.

این قانون، قوانین مربوط به نگهداری سوابق و حریم خصوصی را برای جلسات یک کمیسیون و درخواست‌های مجوز آن مشخص می‌کند. آنها باید سوابق جلسات و فرآیندهای درخواست را در دسترس عموم قرار دهند. آنها می‌توانند سوابق دیگری نیز نگهداری کنند، اما این سوابق معمولاً در دسترس عموم نیستند مگر اینکه مشخص شده باشد. مقامات نمی‌توانند اطلاعات محرمانه‌ای را که در حین کار به دست می‌آورند، با افراد غیرمجاز به اشتراک بگذارند، در غیر این صورت ممکن است با اتهامات جنحه روبرو شوند. دادگاه‌ها نمی‌توانند کمیسیون را مجبور به اشتراک‌گذاری اطلاعات شخصی در پرونده‌های مدنی کنند، مگر اینکه دلیل محکمی وجود داشته باشد و راه دیگری برای به دست آوردن آن نباشد، و این امر نمی‌تواند سایر حمایت‌های حریم خصوصی را نادیده بگیرد.

این قانون می‌گوید وظیفه کمیسیون این است که اطمینان حاصل کند مجوزها، تأییدیه‌ها و پروانه‌های قمار فقط به افراد واجد شرایط داده می‌شود. این مجوزها نباید به کسی داده شوند که صلاحیت لازم را ندارد یا ممکن است بر سلامت، ایمنی یا رفاه عمومی تأثیر منفی بگذارد. همچنین، افراد فاقد صلاحیت نباید در اداره یا مالکیت عملیات قمار دخیل باشند. اصطلاحات «فاقد صلاحیت» و «محروم از صلاحیت» بر اساس معیارهای خاصی در بخش‌های دیگر قانون تعریف شده‌اند.

این قانون به کمیسیون اختیارات گسترده‌ای برای مدیریت فعالیت‌های قمار می‌دهد. کمیسیون می‌تواند درخواست مجوز یا پروانه را الزامی کند، آنها را به دلایل مختلف رد یا محدود کند، و معاملات خاصی را تأیید یا رد کند. این قانون تضمین می‌کند که فقط افراد واجد شرایط و مکان‌های مناسب در فعالیت‌های قمار دخیل باشند. کمیسیون می‌تواند مجوزهای موقت اعطا کند و برای جلوگیری از تخلفات، اقدامات قانونی انجام دهد. همچنین اختیار صدور احضاریه برای جمع‌آوری مدارک در طول تحقیقات را دارد.

این قانون به کمیسیون این اختیار را می‌دهد که هرگونه مسئله مربوط به مجوزها، پروانه‌ها یا یافته‌های صلاحیت را که نیاز به حل و فصل در یک جلسه استماع دارد، ملزم به پیروی از یک فرآیند قانونی خاص کند که در بخش دیگری از قانون دولتی تعیین شده است. این بدان معناست که چنین جلسات استماعی طبق رویه‌های مقرر برگزار خواهند شد و انصاف و ثبات را تضمین می‌کنند.

این بخش به تفصیل مسئولیت‌های اداره را در نظارت بر فعالیت‌های قمار در کالیفرنیا بیان می‌کند. اداره مسئول بررسی و رسیدگی به درخواست‌های مجوزهای مربوط به قمار، نظارت بر عملیات قمار برای اطمینان از عدم دخالت افراد نامناسب، بررسی تخلفات، و رسیدگی به شکایات عمومی است. همچنین می‌تواند اقدامات انضباطی را آغاز کند، مقررات لازم را تصویب کند، و قوانین بازی‌های کنترل‌شده را تأیید یا محدود کند. اداره مسئول در دسترس قرار دادن قوانین بازی برای عموم است و می‌تواند هزینه‌های بررسی و تأیید این قوانین را از دارنده مجوز بازپس گیرد.

این بخش اختیارات متنوعی را به اداره می‌دهد تا بر عملیات قمار کنترل‌شده به طور مؤثر نظارت و آن را تنظیم کند. آنها می‌توانند بدون حکم قضایی اماکن قمار را بررسی کنند، تجهیزات و لوازم قمار را بازرسی کنند، و هرگونه اسناد یا مواد لازم را برای بازرسی توقیف کنند. علاوه بر این، اداره می‌تواند با حضور دارنده مجوز به سوابق مالی مؤسسات قمار دسترسی پیدا کرده و آنها را حسابرسی کند. آنها همچنین اختیار صدور احضاریه و ادای سوگند به شهود را دارند. در شرایط اضطراری خاص، یا با رضایت، آنها می‌توانند بازرسی‌های بدون حکم قضایی انجام دهند. این قانون همچنین تصریح می‌کند که این اختیارات، سایر اختیارات قانونی اعطا شده به افسران صلح برای تحقیقات جنایی مرتبط با قمار را محدود نمی‌کند.

این قانون تضمین می‌کند که ارتباطات خاصی مربوط به متقاضیان، دارندگان پروانه، یا ثبت‌نام‌کنندگان، در برابر دعاوی افترا محافظت می‌شوند، زمانی که توسط نمایندگان اداره یا کمیسیون به عنوان بخشی از وظایف رسمی آنها یا طبق قانون انجام شوند. چنین ارتباطاتی 'کاملاً دارای امتیاز' محسوب می‌شوند. هرگونه اطلاعات دارای امتیاز که به اداره یا کمیسیون افشا شود، محافظت شده باقی می‌ماند و بدون رضایت یا دستور خاص دادگاه قابل انتشار نیست. اگر دستور دادگاه برای انتشار چنین اطلاعاتی درخواست شود، تمام طرف‌های ذینفع باید حداقل 10 روز کاری قبل مطلع شوند.