اگر اظهارنامه نام تجاری ساختگی (نامی متفاوت از نام واقعی شما) را ثبت کنید، به طور کلی به این معنی است که شما حق انحصاری استفاده از آن نام را در شهرستان خود دارید. این امر در صورتی صادق است که شما اولین کسی باشید که آن را ثبت می‌کنید و عملاً تحت آن نام کسب و کار می‌کنید. با این حال، این ادعا می‌تواند مورد اعتراض قرار گیرد و مسئولیت ارائه مدرک به شخصی که اعتراض می‌کند، منتقل می‌شود.

این قانون بیان می‌کند که یک اظهارنامه نام تجاری ساختگی که پس از 1 ژانویه 1971 ثبت شده است، در 1 ژوئیه 1971 ثبت شده تلقی می‌شود، اگر با الزامات یک فصل خاص در قوانین 1970 مطابقت داشته باشد. برای معتبر بودن تاریخ ثبت، گواهی اصلی باید ابتدا تحت یک بخش قدیمی‌تر از قانون مدنی ثبت شده باشد و نباید قبل از ثبت تحت یک فصل خاص دیگر از قانون تجارت و حرفه‌ها منقضی شده باشد.

این بخش روشن می‌کند که هیچ چیز در این فصل، ثبت اظهارنامه نام تجاری ساختگی را در هیچ شهرستانی الزامی یا ممنوع نمی‌کند، مگر اینکه به طور خاص توسط قانون دیگری، بخش ۱۷۹۱۰، الزامی یا ممنوع شده باشد.

صرف اینکه یک شرکت اساسنامه خود را ثبت می‌کند، به این معنی نیست که می‌تواند به طور خودکار از هر نام شرکتی که می‌خواهد استفاده کند. نام نباید حقوق علامت تجاری شخص دیگری را تحت قانون فدرال، قانون علامت تجاری ایالتی، قانون نام تجاری ساختگی، یا حقوق عرفی نقض کند. وزیر امور خارجه این قانون را به هر شرکت جدید اطلاع خواهد داد.

ثبت اظهارنامه نام کسب و کار ساختگی در کالیفرنیا به طور خودکار به شما حق استفاده از یک نام کسب و کار را نمی‌دهد، اگر این نام حقوق شخص دیگری را نقض کند. این شامل مسائل مربوط به علائم تجاری، نام‌های تجاری، یا حقوقی می‌شود که تحت قوانین فدرال و عرفی (کامن لا) محافظت می‌شوند.