در هر مسابقه ورزشی که توسط یک مروج برگزار می‌شود، آنها باید یک پزشک مورد تأیید کمیسیون با حداقل سه سال تجربه پزشکی را استخدام کنند تا ورزشکاران را معاینه کرده و سلامت آنها را در طول رویداد نظارت کند. مروج هزینه‌های پزشک را به کمیسیون پرداخت می‌کند و کمیسیون سپس این پرداخت را به پزشک منتقل می‌کند.

این قانون ایجاب می‌کند که یک پزشک، شرکت‌کننده در مسابقه، مانند یک بوکسور یا مبارز را معاینه کند تا اطمینان حاصل شود که او از نظر جسمانی برای رقابت آماده است. این معاینه باید حداکثر ۳۰ ساعت قبل از رویداد، در زمان وزن‌کشی انجام شود. این شامل بررسی سوابق پزشکی و یک پرسشنامه در مورد سابقه سلامتی شرکت‌کننده، مانند تغییرات وزن، مسائل عصبی، بارداری یا مشکلات قلبی است. اگر وضعیت جدی کشف شود، برای اطمینان از ایمنی سلامتی، معاینه دقیق‌تری توسط پزشک یا پزشک شخصی شرکت‌کننده لازم است. در روز رویداد، یک ساعت قبل از مبارزه، یک معاینه مجدد سریع برای به‌روزرسانی وضعیت سلامتی آنها انجام می‌شود. پزشک باید گزارشی از این معاینات، به ویژه با ذکر وضعیت قلب و مغز شرکت‌کننده، ظرف ۲۴ ساعت پس از رویداد ثبت کند.

این قانون به پزشکی که در یک رقابت یا مسابقه ورزشی حضور دارد، اجازه می‌دهد تا در صورت آسیب دیدگی پزشکی شرکت‌کننده یا نگرانی در مورد وضعیت جسمانی او، رویداد را متوقف کند. این اختیار تصمیم‌گیری با داور مشترک است.

این بخش ورزشکاران حرفه‌ای متقاضی مجوز را ملزم می‌کند که تحت معاینات پزشکی توسط یک پزشک متخصص، معمولاً هر سال، قرار گیرند. این معاینات، که می‌تواند شامل آزمایش‌های عصبی، اسکن مغز و EKG باشد، برای بررسی هرگونه خطر سلامتی است که می‌تواند باعث آسیب جدی شود. پزشک می‌تواند در صورت لزوم آزمایش‌های بیشتری را پیشنهاد کند و کمیسیون بر اساس این نتایج تصمیم می‌گیرد که آیا مجوز را اعطا یا تمدید کند. اگر ورزشکار آزمایش‌های مشابهی را در خارج از ایالت یا در سال گذشته انجام داده باشد، ممکن است نیازی به تکرار آنها نباشد مگر اینکه نگرانی‌هایی وجود داشته باشد. سوابق پزشکی محرمانه هستند اما می‌توانند با سایر مراجع صدور مجوز به اشتراک گذاشته شوند یا در صورت رضایت، برای تحقیقات استفاده شوند. هزینه‌های این معاینات از طریق عوارض بر مروجان، مدیران یا خود ورزشکاران تامین می‌شود. وجوه جمع‌آوری شده برای معاینات عصبی و آزمایش‌های جدید استفاده می‌شود و بخشی از آن برای اهداف خاصی اختصاص می‌یابد.

اگر می‌خواهید در کالیفرنیا مجوز بوکسور حرفه‌ای یا مبارز هنرهای رزمی حرفه‌ای را دریافت یا تمدید کنید، باید گواهی آزمایش منفی برای HIV، هپاتیت B و هپاتیت C ارائه دهید. این آزمایش باید در یک آزمایشگاه معتبر آمریکایی ظرف 30 روز قبل از درخواست شما انجام شود، و سپس دوباره اگر قرار است 180 روز یا بیشتر پس از آخرین آزمایش مبارزه کنید. اطلاعات پزشکی شما، از جمله نتایج آزمایش‌ها، محرمانه نگه داشته می‌شود. اگر مجوز شما به دلیل این آزمایش‌های پزشکی رد یا لغو شود، دلیل اعلام شده فقط این خواهد بود که به دلایل پزشکی است. شما حق دارید نسبت به این تصمیم اعتراض کنید، و می‌توانید ظرف 30 روز پس از دریافت اطلاع‌رسانی، درخواست جلسه استماع خصوصی دهید.

این قانون بیان می‌کند که مسابقات بوکس نمی‌توانند بیش از 12 راند داشته باشند و هر راند حداکثر سه دقیقه طول بکشد. مسابقات قهرمانی می‌توانند طولانی‌تر باشند، تا 15 راند، اما فقط در صورتی که تأیید کتبی از یک کمیسیون خاص دریافت کنند. همچنین قانونی وجود دارد که بوکسورها باید بین هر راند یک دقیقه استراحت داشته باشند.

این قانون ایجاب می‌کند که تمام دستکش‌های مورد استفاده در مسابقات بوکس حرفه‌ای و آماتور باید از کمیسیون تأییدیه بگیرند و باید استانداردهای ایمنی خاصی را رعایت کنند. دستکش‌ها باید طوری طراحی شوند که شست برای جلوگیری از آسیب متصل باشد و پد داخلی باید به طور یکنواخت روی بند انگشتان و پشت دست‌ها پخش شود. علاوه بر این، پد باید از بهترین مواد و فناوری موجود استفاده کند تا آسیب‌های ناشی از ضربات مکرر را به حداقل برساند.

این قانون بیان می‌کند که تمامی مسابقات بوکس، چه حرفه‌ای و چه آماتور، باید بر روی نوع خاصی از کف رینگ و پوشش آن برگزار شوند. کف رینگ باید از تخته سه‌لا به ضخامت ۱.۲۵ اینچ ساخته شود و پوشش آن باید ۱.۷۵ اینچ ضخامت داشته باشد، که از فوم مخصوص ترکیب شده با PVC برای دوام و ایمنی ساخته شده است.

این قانون به کمیسیون اجازه می‌دهد تا برای محافظت از سلامت و ایمنی شرکت‌کنندگان در رویدادها، قوانینی درباره وزن دستکش‌ها، استانداردهای تجهیزات، رویه‌های ایمنی و مدت زمان راندها تعیین کند.

این قانون بیان می‌کند که کمیسیون مسئول تنظیم مسابقات، وظیفه دارد قوانین مربوط به رده‌های وزنی و دسته‌بندی شرکت‌کنندگان را تعیین کند.

اگر یک شرکت‌کننده به وضوح بهتر باشد یا اگر یکی نتواند به طور موثر رقابت کند، داور باید مسابقه را متوقف کند.

این قانون مقرر می‌دارد که داوران و مسئولین بوکس، هنگامی که وظایف خود را طبق حکم کمیسیون انجام می‌دهند، از همان حمایت‌های قانونی برخوردارند که کارمندان دولتی دارند. با این حال، این امر هیچ یک از حقوق یا مسئولیت‌های موجود بین آنها و کارفرمایان عادی‌شان را، چه آن کارفرمایان دولتی باشند و چه خصوصی، تغییر نمی‌دهد.

اگر یک بوکسور با ضربه غیرقانونی، مانند ضربه خرگوشی یا ضربه به کلیه‌ها، به حریف خود ضربه بزند، به ازای هر ضربه یک امتیاز از دست خواهد داد. داور، یا سایر مقامات رسمی در صورت حضور، باید در پایان راند، اما قبل از شروع راند بعدی، تصمیم بگیرند که آیا تخلفی رخ داده است یا خیر. سپس داور هر دو مبارز، مدیران آنها و تماشاگران را از جریمه مطلع خواهد کرد. داور همچنین می‌تواند در صورت لزوم، زمان استراحت بین راندها را کمی طولانی‌تر کند.