این قانون تضمین می‌کند که مالکان یا بهره‌برداران محل‌های دفن زباله‌های جامد بتوانند هزینه‌های بستن و نگهداری محل دفن را حتی پس از اینکه دیگر مورد استفاده نیست، از نظر مالی پوشش دهند. آنها باید امنیت مالی خود را از طریق روش‌های مجاز توسط مقررات فدرال یا روش‌های تأیید شده توسط ایالت نشان دهند.

هیئت آب ایالتی یا منطقه‌ای می‌تواند در صورتی که مالکان محل دفن زباله در انجام وظایف بستن کوتاهی کنند، به وجوه دسترسی پیدا کند. بهره‌برداران محل دفن زباله می‌توانند برای فعالیت‌های ضروری درخواست پرداخت وجه داشته باشند، مشروط بر اینکه پول کافی برای پوشش نیازهای آینده باقی مانده باشد.

اگر از بیمه استفاده می‌شود، بیمه‌نامه باید از یک بیمه‌گر دارای مجوز یا تأیید شده در کالیفرنیا باشد و الزامات نظارتی خاصی را برآورده کند. ممکن است هزینه‌هایی برای بررسی بیمه تحت این دستورالعمل‌ها اعمال شود، و این هزینه‌های جمع‌آوری شده فرآیند بررسی را تأمین مالی می‌کنند.

این قانون اداره بازیافت و بازیابی منابع را ملزم می‌کند که تا 1 ژانویه 2017، گزارشی را برای مجلس قانون‌گذاری در مورد سازوکارهای مالی مورد استفاده توسط مالکان و بهره‌برداران محل‌های دفن زباله برای پوشش هزینه‌های بسته شدن یا نگهداری آنها پس از بسته شدن، تهیه کند. این گزارش باید ارزیابی کند که آیا این سازوکارها، به ویژه گزینه‌های بیمه، کافی هستند و تضمین لازم را در مقایسه با سایر روش‌ها ارائه می‌دهند یا خیر.

همچنین باید مسئولیت مالی احتمالی ایالت را در صورت شکست این سازوکارها شناسایی کرده و توصیه‌هایی برای بهبود ارائه دهد. این اداره می‌تواند با اداره بیمه مشورت کند و باید برآورد هزینه‌های مطالعه را تا 1 مارس 2013 عمومی کند. آنها می‌توانند هرگونه هزینه اضافی را از بهره‌برداران محل دفن زباله که از این سیستم‌های مالی استفاده می‌کنند، بازیابی کنند. علاوه بر این، هزینه‌های مطالعه محدود به سقف بودجه خاصی نیست و تأمین مالی خصوصی هیچ نفوذی در مورد مطالعه یا انتخاب پیمانکار اعطا نمی‌کند.

این قانون مستلزم بررسی و به‌روزرسانی مقررات مربوط به تضمین‌های مالی برای بسته شدن محل‌های دفن زباله‌های جامد است. تا ۱ مارس ۱۹۹۴، این مقررات باید با استانداردهای فدرال تعیین شده در بخش‌هایی از مجموعه مقررات فدرال مطابقت داشته باشند. هنگام به‌روزرسانی، هدف کاهش هزینه‌های انطباق برای مالکان محل‌های دفن زباله عمومی است، در حالی که اطمینان حاصل شود که آنها نیازهای بسته شدن و تضمین مالی را برآورده می‌کنند. این امر با هدف اطمینان از در دسترس بودن بودجه کافی برای برنامه‌های ضروری انحراف زباله از محل دفن است.

این بخش از قانون، مالکان یا بهره‌برداران محل‌های دفن زباله جامد را ملزم می‌کند که اثبات کنند می‌توانند هزینه‌های بسته شدن محل دفن و نگهداری آن پس از بسته شدن را پوشش دهند. دو بخش وجود دارد: قبل از لازم‌الاجرا شدن یک مقرره فدرال خاص، آنها باید هزینه‌های بسته شدن و 15 سال نگهداری را پوشش دهند؛ پس از آن مقرره، آنها باید هزینه‌های بسته شدن و 30 سال نگهداری را پوشش دهند. اگر طرح‌های محل دفن قبل از بسته شدن آن تغییر کند، برآوردهای هزینه و مدارک مالی نیز باید به‌روزرسانی شوند.

این قانون ایجاب می‌کند که مالک یا اپراتور یک محل دفن زباله جامد بسته شده، پول کافی برای پوشش هزینه‌های نگهداری جاری کنار بگذارد. اگرچه آنها می‌توانند از این وجوه برای پرداخت این هزینه‌ها در زمان وقوع استفاده کنند، اما باید اطمینان حاصل کنند که هنوز پول کافی برای پوشش نگهداری‌های آتی باقی مانده است. علاوه بر این، آنها باید مقررات فدرال خاصی را پس از لازم‌الاجرا شدن آنها رعایت کنند.

این قانون توضیح می‌دهد که هرگونه توافق مالی که سعی در انتقال مسئولیت از مالک یا بهره‌بردار یک محل دفن زباله به شخص دیگری دارد، معتبر نیست، مگر اینکه توسط هیئت مدیره تأیید شده باشد. اساساً، مالکان و بهره‌برداران نمی‌توانند با چنین توافقاتی از وظایف قانونی خود شانه خالی کنند، اگرچه همچنان می‌توانند بین خودشان در مورد اینکه چه کسی مسئول تعطیلی و نگهداری مداوم سایت است، توافق کنند. این قانون همچنین امکان طرح هرگونه ادعای حقوقی را که ممکن است یکی علیه دیگری بر اساس توافقاتشان داشته باشد، فراهم می‌کند.

این قانون بیان می‌کند که یک شهر کوچک در شهرستان کینگز، کالیفرنیا، با جمعیتی کمتر از 20,000 نفر که یک محل دفن زباله جامد را تحت شرایط خاصی اداره می‌کند، نیازی به ارائه طرح یا تأمین بودجه برای نگهداری محل دفن زباله پس از بسته شدن آن ندارد. شرایط این معافیت شامل دریافت کمتر از 20,000 تن زباله در سال توسط محل دفن، داشتن سطح آب زیرزمینی عمیق‌تر از 250 فوت، آب زیرزمینی غیرقابل شرب، کمتر از 12 اینچ بارندگی سالانه، و بسته شدن صحیح مطابق با الزامات ایالتی است.

با این حال، این معافیت در صورت لازم‌الاجرا شدن مقررات فدرال خاصی، به ویژه زیربخش F یا G از آیین‌نامه مقررات فدرال مربوط به مدیریت محل‌های دفن زباله، پایان می‌یابد.