این بخش توضیح می‌دهد که بانک‌های ایالتی خارجی، یعنی بانک‌های ایالت‌های دیگر، چه کارهایی را می‌توانند در کالیفرنیا انجام دهند، حتی اگر شعبه‌ای در آنجا نداشته باشند. این بانک‌ها می‌توانند فعالیت‌های تجاری خاصی را که قبلاً در قانون دیگری تعریف شده‌اند، انجام دهند، وام‌هایی را که توسط املاک و مستغلات در کالیفرنیا تضمین شده‌اند، اعطا کنند، و یک بانک ایالتی کالیفرنیا را به عنوان نماینده خود برای اهداف خاصی منصوب کنند.

این قانون بیان می‌کند که یک بانک خارج از ایالت (خارجی) به طور کلی نمی‌تواند با یک بانک کالیفرنیا ادغام شود یا کل کسب‌وکار آن را خریداری کند، مگر اینکه بیمه‌شده باشد و الزامات قانونی خاصی از جمله قانون فدرال و سایر قوانین مشخص کالیفرنیا را برآورده کند.

اگر یک بانک خارج از ایالت هنوز شعبه‌ای در کالیفرنیا ندارد، نمی‌تواند شعبه‌ای را راه‌اندازی کند مگر اینکه از قوانین ادغام یا تملک ذکر شده پیروی کند.

این قانون همچنین اجازه ادغام‌های بین‌ایالتی زودهنگام را تحت دستورالعمل‌های فدرال خاص می‌دهد، اما از کسب جای پا توسط بانک‌های خارج از ایالت در کالیفرنیا از طریق خرید تنها بخشی از کسب‌وکار یک بانک کالیفرنیا به جای کل عملیات جلوگیری می‌کند.

این قانون بیان می‌کند که یک بانک از ایالت دیگر نمی‌تواند با یک بانک کالیفرنیایی ادغام شود یا آن را بخرد، مگر اینکه بانک کالیفرنیایی حداقل پنج سال سابقه فعالیت داشته باشد. اگر بانک کالیفرنیایی صرفاً برای ادغام با یا خریداری شدن توسط یک بانک کالیفرنیایی دیگر تأسیس شده باشد و هنوز شروع به کار نکرده باشد، فرض می‌شود که به همان مدت زمانی که بانک دومی که قصد ادغام یا خرید آن را دارد، وجود داشته است.

این قانون استثنائات مربوط به حداقل سن مورد نیاز برای برخی معاملات بانکی را توضیح می‌دهد. این قانون زمانی اعمال نمی‌شود که یک بانک خارجی بخش قابل توجهی از کسب‌وکار یک بانک کالیفرنیا را خریداری کند. این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که یک بانک کالیفرنیا از نظر مالی در مضیقه باشد یا سپرده‌های آن نیاز به نجات داشته باشند. اگر بانک ملی باشد، باید در وضعیت نکول یا نزدیک به آن باشد، یا شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) در طول ادغام کمک ارائه دهد. برای بانک‌های ایالتی، ممکن است بانک تحت کنترل دولت باشد، به کمک FDIC نیاز داشته باشد، یا کمیسر تشخیص دهد که چشم‌پوشی از محدودیت سنی به نفع منافع عمومی است.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه بانک‌های خارجی (خارج از ایالت) دارای شعبه در کالیفرنیا باید از مقررات بانکی خاص کالیفرنیا پیروی کنند. اگر بانک خارج از ایالت یک بانک تجاری باشد، باید به مقررات محلی خاصی پایبند باشد، گویی که یک بانک تجاری کالیفرنیا است. اگر یک بانک صنعتی باشد، قوانین اضافی اعمال می‌شود، از جمله مقررات خاصی که بانک‌های صنعتی محلی از آن پیروی می‌کنند.

برای بانک‌هایی که مجاز به انجام امور امانی هستند، باید از قوانین امانی کالیفرنیا تبعیت کنند، و دفتر اصلی آن‌ها می‌تواند در هر کجا که بزرگترین شعبه کالیفرنیایی آن‌ها قرار دارد، تلقی شود.

بانک‌های خارج از ایالت نمی‌توانند در کالیفرنیا کسب و کاری را انجام دهند که طبق قوانین ایالت خود مجاز به انجام آن نیستند یا اگر چنین کسب و کاری برای بانک‌های محلی کالیفرنیا ممنوع است. در صورت وجود تضاد بین قوانین مختلف، قانون خاص مربوط به بانک‌های خارجی ارجحیت دارد.

این قانون می‌گوید که یک بانک خارجی (بانکی از ایالت دیگر) که هیچ شعبه‌ای در کالیفرنیا ندارد، می‌تواند با یک بانک خارجی دیگر که از قبل در کالیفرنیا شعبه دارد، ادغام شود یا کل واحد تجاری آن را بخرد. این کار می‌تواند در صورتی انجام شود که هم از قانون فدرال و هم از قوانین ایالت مبدأ بانک پیروی کند. بانکی که در نهایت کنترل را به دست می‌گیرد، می‌تواند شعب موجود در کالیفرنیا را حفظ کند و می‌تواند شعب بیشتری را باز کند، گویی که بانک اصلی بوده که آنها را داشته است.