این بخش از قانون اصطلاحات خاص مربوط به خرید و فروش اوراق بهادار را توضیح می‌دهد. هنگامی که قانون به «پیشنهاد» یا «پیشنهاد فروش» اشاره می‌کند، منظور تلاش برای فروش یا درخواست از کسی برای خرید یک اوراق بهادار است. «فروش» یا «فروختن» شامل هرگونه توافق برای فروش یا مبادله اوراق بهادار یا هرگونه تغییر در شرایط اوراق بهادار موجود است.

«اوراق بهادار» به ابزارهای مالی مانند سهام و اوراق قرضه اشاره دارد و همچنین شامل اختیار خرید آنها نیز می‌شود. با این حال، این تعریف شامل برخی سود سهام که توسط بانک‌ها به سهامداران عادی پرداخت می‌شود، در صورتی که شرایط خاصی رعایت شود، نمی‌شود.

این قانون توضیح می‌دهد که در چه شرایطی برخی معاملات بانکی مربوط به اوراق بهادار نیازی به رعایت مقررات معمول بخش 1201 ندارند. اولاً، یک بانک می‌تواند اوراق بهادار خود را به صورت خصوصی و محدود (نه فروش) و بدون پرداخت یا صدور فوری پیشنهاد دهد، به شرطی که از قوانین خاصی در مورد اینکه به چه کسانی می‌تواند پیشنهاد دهد، پیروی کند. این افراد باید یا با کسی در بانک رابطه داشته باشند یا تجربه کافی برای درک معامله را داشته باشند. ثانیاً، اگر بانکی تقسیم سهام را طبق اسناد تأیید شده انجام دهد، این نیز می‌تواند معاف باشد، مگر اینکه کمیسر تصمیم دیگری بگیرد. در نهایت، یک بانک می‌تواند اوراق بهادار را به شخص خاصی با طرحی که توسط کمیسر تأیید شده است بفروشد، یا اگر مقرره‌ای بگوید که معامله معاف است، مگر اینکه باز هم کمیسر تصمیم دیگری بگیرد.

این بخش هزینه‌هایی را که باید برای انواع مختلف مجوزهای مربوط به اوراق بهادار در کالیفرنیا پرداخت شود، مشخص می‌کند. هزینه مجوز مذاکره 50 دلار است. به همین ترتیب، دریافت مجوز برای مبادله اوراق بهادار یا تغییر جنبه‌های آن، مانند حقوق یا امتیازات، نیز 50 دلار هزینه دارد. اگر در موارد دیگر به مجوز فروش اوراق بهادار نیاز دارید، 100 دلار به اضافه 0.1% از ارزش کل اوراق بهادار فروخته شده هزینه دارد که سقف آن 1,750 دلار است.

این قانون بیان می‌کند که اگر کمیسر تشخیص دهد فروش اوراق بهادار خاصی منصفانه و معقول است، به متقاضی مجوزی برای فروش آنها تحت شرایط مشخصی خواهد داد. اگر او تشخیص دهد که فروش منصفانه نیست، درخواست را رد خواهد کرد.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که هرگاه بانکی بخواهد اوراق بهادار منتشر کند یا ارزشی را در ازای اوراق بهادار موجود، مطالبات یا منافع ملکی ارائه دهد، باید از یک کمیسر تأییدیه بگیرد. کمیسر بررسی می‌کند که شرایط پیشنهادی عادلانه باشد و ممکن است جلسه‌ای برگزار کند که افراد ذینفع بتوانند در آن شرکت کنند. این قانون حتی اگر معامله معمولاً از برخی مقررات معاف باشد نیز اعمال می‌شود.

این قانون به برخی معاملات مالی یا اوراق بهادار اجازه می‌دهد که از قوانین بخش ۱۲۰۱ معاف شوند. کمیسر این اختیار را دارد که با صدور آیین‌نامه یا دستور، تصمیم بگیرد کدام معاملات یا اوراق بهادار معاف هستند. این معافیت در صورتی اعطا می‌شود که مشخص شود مقررات‌گذاری این معاملات برای منافع عمومی یا حمایت از سرمایه‌گذاران ضروری نیست.

این قانون به بانک اجازه می‌دهد که اوراق مالی خاص خود را که به عنوان اوراق سرمایه یا اوراق قرضه شناخته می‌شوند، منتشر کند، بفروشد یا وثیقه بگذارد، به شرطی که هیئت مدیره آن را تأیید کند. این اوراق می‌توانند شرایط و نرخ بهره مشخصی داشته باشند و ممکن است به سهام قابل تبدیل باشند. اگر بانک ورشکست شود، مهم است بدانید که بستانکاران و سپرده‌گذاران قبل از اینکه هرگونه پرداختی به دارندگان این اوراق یا اوراق قرضه انجام شود، حق اولویت بر دارایی‌های باقیمانده بانک را دارند. تنها پس از تسویه این مطالبات اولیه است که اوراق یا اوراق قرضه می‌توانند از آنچه باقی مانده است، پرداخت شوند. این قانون همچنین بیان می‌کند که بانک نمی‌تواند اصل این اوراق را بازپرداخت کند، مگر اینکه با انجام این کار، حداقل سطح اولیه قدرت مالی بانک، مانند زمان انتشار اولیه آنها، حفظ شود، مگر اینکه کمیسر به نحو دیگری اجازه دهد.

این بخش توضیح می‌دهد که قوانین و مقررات موجود در این فصل، قانون اوراق بهادار شرکتی سال 1968 را که در قانون شرکت‌ها از ماده 25000 آغاز می‌شود، تغییر نمی‌دهند و بر آن تأثیری نمی‌گذارند.