قانون عمومی شرکتهامدیران و مدیریت
Section § 300
این قانون نحوه نقش اصلی هیئت مدیره یک شرکت در اداره کسب و کار را تشریح میکند، اما آنها میتوانند عملیات روزمره را به دیگران واگذار کنند، در حالی که کنترل نهایی را حفظ میکنند. سهامداران در یک شرکت سهامی خاص میتوانند در مورد اداره کسب و کار، تقسیم سود یا فروش داراییها توافقاتی انجام دهند، حتی اگر این توافقات قدرت هیئت مدیره را محدود کند. این توافقات باید ثبت شوند و میتوانند بر سهامداران جدید تأثیر بگذارند و ممکن است در صورت عدم موافقت سهامداران جدید، خاتمه یابند. برخی از قوانین حقوقی را نمیتوان با این توافقات تغییر داد. اگر توافقی تصمیمات هیئت مدیره را کنترل کند، سهامداران طرف توافق مسئولیت اقدامات مدیریتی را بر عهده دارند، نه مدیران. شرکتهای سهامی خاص مجبور نیستند قوانین معمول جلسات را رعایت کنند، و این به معنای مسئولیت شخصی سهامداران در قبال بدهیهای شرکت نیست.
Section § 301
Section § 301.3
این قانون شرکتهای سهامی عام با دفاتر مرکزی در کالیفرنیا را ملزم میکند که نمایندگی زنان در هیئت مدیره خود داشته باشند. تا پایان سال 2019، آنها باید حداقل یک مدیر زن داشته باشند. تا پایان سال 2021، شرکتهایی با شش مدیر یا بیشتر به حداقل سه مدیر زن نیاز دارند؛ آنهایی که پنج مدیر دارند به دو مدیر زن؛ و آنهایی که چهار مدیر یا کمتر دارند به یک مدیر زن نیاز دارند. وزیر امور خارجه باید سالانه در مورد رعایت این قانون گزارش دهد و میتواند شرکتهایی را که این الزامات را برآورده نمیکنند، جریمه کند. جریمههای مشخصی برای عدم ارائه اطلاعات اعضای هیئت مدیره یا عدم داشتن تعداد لازم مدیران زن وجود دارد. اصطلاح «زن» به افرادی اطلاق میشود که جنسیت خود را به عنوان زن معرفی میکنند.
Section § 301.4
این قانون شرکتهای سهامی عام با دفاتر اصلی در کالیفرنیا را ملزم میکند که مدیرانی از جوامع محروم در هیئت مدیره خود داشته باشند. تا پایان سال 2021، آنها باید حداقل یک مدیر از این قبیل داشته باشند. تا پایان سال 2022، بسته به اندازه هیئت مدیره، این الزام تا سه مدیر افزایش مییابد. وزیر امور خارجه بر رعایت این قانون نظارت خواهد کرد و میتواند برای عدم انطباق، جریمههایی اعمال کند که از 100,000 دلار شروع میشود. جریمهها با تخلفات بعدی افزایش مییابند. این قانون افراد از جوامع محروم را به عنوان کسانی تعریف میکند که خود را با گروههای نژادی، قومی یا +LGBTQ خاصی معرفی میکنند.
Section § 301.5
این قانون توضیح میدهد که چگونه یک شرکت میتواند هیئت مدیره خود را به شکلی رسمیتر سازماندهی کند. اگر یک شرکت در بورس پذیرفته شده باشد، میتواند قوانین خود را تغییر دهد تا هیئت مدیره خود را به دو یا سه گروه تقسیم کند، با مدیرانی که برای دورههای دو یا سه ساله خدمت میکنند. همین گزینه برای شرکتهای غیربورسی نیز موجود است، که پس از پذیرفته شدن آنها در بورس، لازمالاجرا میشود. برای ایجاد این تغییرات، هم هیئت مدیره شرکت و هم سهامداران آن باید موافقت کنند. علاوه بر این، اگر یک شرکت از فهرست بورسی خارج شود، هیئت مدیره ممکن است به ساختار سادهتری بازگردد. رأیگیری تجمعی، که به سهامداران اجازه میدهد برای بیش از یک مدیر رأی دهند، میتواند بر اساس بورسی بودن یا نبودن شرکت حفظ یا حذف شود. این امر به شرکتها انعطافپذیری در مدیریت انتخابات هیئت مدیره و دورههای خدمت مدیران میدهد، به ویژه هنگامی که آنها تغییرات وضعیت پذیرش در بورس را مدیریت میکنند.
Section § 301.7
این قانون به برخی شرکتهای فهرستشده که باشگاههای گلف و تنیس با خدمات غذا و نوشیدنی را اداره میکنند، اجازه میدهد هیئت مدیره خود را به دو طبقه مجزا تقسیم کنند. این بدان معناست که نیمی از مدیران در هر جلسه سالانه سهامداران انتخاب میشوند. با این حال، این امر تنها در صورتی امکانپذیر است که شرکت سهامداران را به حداکثر پنج سهم محدود کند و برخی از سهامداران را ملزم کند که در مجاورت ملک باشگاه زندگی کنند. هرگونه تغییر در اساسنامه یا آییننامههای داخلی شرکت باید توسط هیئت مدیره و سهامداران تصویب شود. علاوه بر این، اگر این تغییرات در اساسنامه ایجاد شوند، باید به مراجع ذیصلاح ارائه (ثبت) شوند. یک شرکت فهرستشده شرکتی است که با توضیحات خاصی که در جای دیگری ذکر شده است، مطابقت دارد و هرگونه اصلاحیه باید شامل اثبات این وضعیت باشد.
Section § 301.9
Section § 302
Section § 303
این قانون در مورد نحوه برکناری مدیران در یک شرکت صحبت میکند. به طور کلی، مدیران میتوانند بدون دلیل و با موافقت سهامداران برکنار شوند. با این حال، قوانین خاصی بسته به نحوه انتخاب مدیران وجود دارد. اگر آرای مخالف برکناری یک مدیر بتواند او را نجات دهد (در صورتی که همه در یک انتخابات رأی داده بودند)، نمیتوان او را برکنار کرد، مگر اینکه کل هیئت مدیره برکنار شود. همچنین، اگر سهام خاصی حق انتخاب مدیران را داشته باشد، فقط دارندگان آن سهام میتوانند آنها را برکنار کنند. مدیران در هیئتهای مدیره طبقهبندی شده، در صورت قوی بودن آرای مخالف برکناری، از حمایت بیشتری برخوردارند.
به طور جداگانه، صرف کاهش تعداد مدیران مجاز، یک مدیر فعلی را تا پایان دوره تصدیاش برکنار نمیکند. مدیران همچنین نمیتوانند قبل از پایان دوره تصدیشان برکنار شوند، مگر در موارد خاصی که در سایر بخشهای قانون توضیح داده شده است.
Section § 304
در کالیفرنیا، اگر سهامدارانی که حداقل (10) درصد از سهام یک شرکت را دارند، گمان کنند که یک مدیر درگیر کلاهبرداری، عدم صداقت، یا سوءاستفاده قابل توجه از قدرت در رابطه با شرکت است، میتوانند از دادگاه عالی بخواهند که آن مدیر را از سمت خود برکنار کند. دادگاه همچنین میتواند مدیر را برای مدت معینی از انتخاب مجدد منع کند. شرکت باید در این اقدام قانونی دخیل باشد.
Section § 305
اگر در هیئت مدیره یک شرکت جای خالی وجود داشته باشد، معمولاً خود هیئت مدیره میتواند آن را پر کند، مگر اینکه جای خالی ناشی از برکناری یک نفر باشد. در این صورت، فقط سهامداران میتوانند آن را پر کنند. سهامداران همچنین میتوانند هر جای خالی را که هیئت مدیره پر نکرده است، پر کنند. اگر یک کرسی مدیر توسط هیئت مدیره پر شود و اکثر اعضای هیئت مدیره در ابتدا توسط سهامداران انتخاب نشده باشند، سهامداران خاصی میتوانند درخواست یک جلسه ویژه برای انتخاب کل هیئت مدیره را بدهند. آنها میتوانند خودشان جلسه را فراخوانند اگر 5% از سهام دارای حق رأی را داشته باشند، یا میتوانند از دادگاه محلی بخواهند که این کار را انجام دهد. همچنین، مدیران میتوانند در هر زمان با اخطار کتبی استعفا دهند، و جای آنها حتی قبل از اینکه رسماً ترک کنند، میتواند پر شود.
Section § 306
Section § 307
این بخش قوانین مربوط به جلسات هیئت مدیره یک شرکت در کالیفرنیا را تشریح میکند. جلسات میتوانند توسط برخی از مسئولین یا مدیران فراخوانده شوند و جلسات عادی نیازی به اطلاعرسانی ندارند اگر توسط آییننامهها (بایلاز) برنامهریزی شده باشند. جلسات فوقالعاده نیاز به اطلاعرسانی دارند، اما مدیران میتوانند از این حق صرفنظر کنند. حد نصاب، که حداقل تعداد مدیران لازم برای انجام امور است، به عنوان اکثریت تعریف میشود اما نمیتواند کمتر از یک سوم اعضای هیئت مدیره باشد. تصمیمات میتوانند با اکثریت مدیران حاضر اتخاذ شوند. مدیران میتوانند از طریق تلفن یا ویدئو در جلسات شرکت کنند، به شرطی که همه بتوانند به وضوح با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. اقدامات همچنین میتوانند بدون برگزاری جلسه انجام شوند اگر همه مدیران به صورت کتبی موافقت کنند. این قوانین با تغییرات لازم در مورد کمیتههای هیئت مدیره و مؤسسین نیز اعمال میشود.
Section § 308
وقتی هیئت مدیره یک شرکت به طور مساوی تقسیم شده و نمیتواند در مورد اداره کسب و کارش به توافق برسد، دادگاه میتواند یک مدیر بیطرف و موقت به نام «مدیر موقت» منصوب کند تا به حل این بنبست کمک کند. سهامداران نیز میتوانند در صورتی که نتوانند اعضای هیئت مدیره را در مجمع عمومی سالانه انتخاب کنند، از دادگاه درخواست مدیر موقت کنند. این مدیر موقت باید بیطرف باشد و با مدیران شرکت خویشاوندی نداشته باشد. او تا زمانی که بنبست حل شود، همان حقوق یک مدیر عادی را دارد و دستمزدش توسط دادگاه تعیین میشود، مگر اینکه با شرکت توافق دیگری شده باشد. این قانون شامل شرکتهایی که تحت نظارت قانون خدمات عمومی هستند، نمیشود.
Section § 309
به عنوان یک مدیر شرکت، شما باید وظایف خود را با صداقت، دقت و با در نظر گرفتن منافع شرکت و سهامداران آن انجام دهید، درست مانند هر فرد معقولی که در موقعیت شما باشد. شما مجاز هستید به اطلاعات یا مشاورههای کارمندان مورد اعتماد، متخصصان یا کمیتههای هیئت مدیره تکیه کنید، مشروط بر اینکه آنها را شایسته بدانید و دلیلی برای شک به اطلاعاتی که دریافت میکنید نداشته باشید. اگر وظایف خود را به این شیوه انجام دهید، به طور کلی بابت عدم انجام صحیح کارتان مسئول نخواهید بود. همچنین، اسناد شرکت ممکن است مسئولیت مالی شما را در این شرایط کاهش یا حذف کند.
مشروط بر اینکه، در هر یک از این موارد، مدیر با حسن نیت عمل کند، پس از بررسی معقول در صورتی که نیاز به آن توسط شرایط نشان داده شود و بدون آگاهی از اطلاعاتی که باعث شود چنین اعتمادی بیمورد باشد.
Section § 310
این قانون توضیح میدهد که قراردادها یا معاملاتی که یک شرکت و مدیران آن، یا سایر نهادهای مرتبط با مدیران آن را درگیر میکنند، چگونه با وجود تضاد منافع احتمالی، معتبر هستند. ایده اصلی این است که این قراردادها صرفاً به دلیل داشتن منافع مالی یا دخالت یک مدیر، به طور خودکار باطل یا قابل ابطال نیستند. آنها همچنان میتوانند معتبر باشند اگر جزئیات مهم به طور کامل افشا شوند و معامله توسط سهامداران یا هیئت مدیره، بدون رأی دادن مدیران ذینفع، تأیید شود. علاوه بر این، قرارداد باید در زمان انعقاد آن برای شرکت منصفانه باشد. صرفاً مدیریت مشترک به عنوان تضاد منافع تلقی نمیشود. در نهایت، مدیران دارای چنین منافعی همچنان میتوانند برای تشکیل حد نصاب لازم برای جلسه هیئت مدیره شمارش شوند.
Section § 311
این قانون به هیئت مدیره یک شرکت اجازه میدهد تا کمیتههایی متشکل از حداقل دو مدیر تشکیل دهد. این کمیتهها عموماً میتوانند اختیارات هیئت مدیره را اعمال کنند، به جز برای اقدامات مهمی مانند تصویب برخی تصمیمات سهامداران، پر کردن جای خالی در هیئت مدیره، تعیین حقوق مدیران، تغییر اساسنامه، لغو برخی مصوبات هیئت مدیره، انجام برخی توزیعات مالی، یا تشکیل سایر کمیتههای هیئت مدیره. تأسیس این کمیتهها مستلزم تأیید اکثریت هیئت مدیره است.
Section § 312
این بخش افسران مورد نیاز برای یک شرکت در کالیفرنیا را تشریح میکند و نقشهای آنها را روشن میسازد. یک شرکت باید یک رئیس هیئت مدیره یا مدیرعامل (یا هر دو)، یک دبیر، یک مدیر ارشد مالی، و هر افسر دیگری که آییننامه داخلی یا هیئت مدیره لازم بداند، داشته باشد. یک نفر میتواند چندین سمت را بر عهده داشته باشد، مگر اینکه آییننامه داخلی خلاف آن را بیان کند. افسران معمولاً توسط هیئت مدیره انتخاب میشوند و به صلاحدید هیئت مدیره خدمت میکنند، مگر اینکه در اساسنامه یا آییننامه داخلی به نحو دیگری ذکر شده باشد. افسران میتوانند در هر زمان با اطلاع کتبی استعفا دهند، و این امر بر قراردادهای کاری که ممکن است با شرکت داشته باشند، تأثیری نمیگذارد.
Section § 313
اگر یک شرکت سندی مانند قرارداد یا رهن را ایجاد کند و آن سند توسط برخی از مدیران ارشد شرکت امضا شود، حتی اگر آن مدیران در واقع اختیار امضا کردن را نداشته باشند، سند از نظر شرکت بیاعتبار تلقی نمیشود. این امر به شرطی است که طرف مقابل واقعاً از عدم اختیار امضاکنندگان مطلع نبوده باشد.
Section § 314
Section § 315
این قانون مشخص میکند که یک شرکت چه زمانی میتواند به مدیران یا مسئولان خود پول یا دارایی قرض دهد یا تعهدات آنها را تضمین کند. به طور کلی، چنین معاملاتی نیاز به تأیید سهامداران دارند، مگر اینکه شرایط خاصی مانند سودآوری معقول برای شرکت یا بخشی از یک طرح مزایای کارکنان را داشته باشند. اگر شرکت تعداد زیادی سهامدار و آییننامههای داخلی مشخصی داشته باشد، ممکن است هیئت مدیره به تنهایی و بدون نیاز به سهامداران، وامها را تأیید کند. شرکت نمیتواند از سهام خود به عنوان تنها وثیقه برای وام استفاده کند، مگر اینکه وثیقه کافی دیگری وجود داشته باشد. با این حال، اگر یک مدیر یا مسئول برای هزینههای مربوط به کار نیاز به پول داشته باشد، شرکت میتواند آن را پیشپرداخت کند، به شرطی که در هر صورت حق بازپرداخت آن هزینهها را داشته باشد. حق بیمه عمر مدیران یا مسئولان نیازی به تأیید سهامداران ندارد، اگر بازپرداخت آن توسط عواید بیمهنامه تضمین شده باشد. این بخش شامل معاملاتی که تحت قوانین خاص یا توسط برخی موسسات مالی مجاز هستند، نمیشود.
Section § 316
این بخش از قانون، موقعیتهای خاصی را مشخص میکند که در آن مدیران یک شرکت میتوانند مسئول اقدامات غیرقانونی شناخته شوند. اگر مدیران اقداماتی مانند توزیع نادرست به سهامداران، توزیع داراییها در زمان انحلال بدون پوشش بدهیها، یا اعطای وامهای غیرقانونی را تأیید کنند، میتوانند مسئول عواقب آن باشند. مدیرانی که در جلسات حضور دارند و رأی نمیدهند، همچنان به عنوان تأییدکننده این اقدامات تلقی میشوند. شرکت یا بستانکاران میتوانند برای جبران خسارات شکایت کنند، و مدیران ممکن است مجبور به بازپرداخت توزیعهای غیرقانونی، از جمله سود و سایر هزینهها، شوند. مدیران همچنین میتوانند از سهامداران یا وامگیرندگانی که از تصمیمات آنها سود بردهاند، غرامت بخواهند. اساساً، این قانون مدیران را در قبال تصمیماتی که به بستانکاران یا سهامداران شرکت آسیب میرساند، مسئول میداند، اگر آنها به اقدامات مضر رضایت نداده باشند.
Section § 317
این قانون توضیح میدهد که یک شرکت در کالیفرنیا چه زمانی و چگونه میتواند هزینههای قانونی افرادی را که برای آن کار میکنند، مانند مدیران یا مسئولان، در صورتی که به دلیل نقشهایشان درگیر اقدامات قانونی شوند، پوشش دهد. شرکت میتواند این کار را انجام دهد اگر شخص با حسن نیت و به نفع شرکت عمل کرده باشد. این قانون سناریوهایی را که در آنها جبران خسارت (پوشش هزینههایی مانند حقالوکاله) ممکن است مجاز نباشد، مانند زمانی که دادگاه آن را رد میکند، با جزئیات بیان میکند. اگر کسی با موفقیت از خود در یک پرونده دفاع کند، باید هزینههایش پوشش داده شود. شرکتها همچنین میتوانند تحت شرایط خاصی هزینهها را پیشپرداخت کنند، اما اگر این امر با اسناد حاکم بر شرکت یا دستورات دادگاه در تضاد باشد، محدودیتهایی وجود دارد. این قانون همچنین به شرکتها اجازه میدهد تا برای نمایندگان خود بیمه خریداری کنند تا مسئولیتهای قانونی را پوشش دهند. نکته مهم این است که این بخش در مورد مسائل قانونی مربوط به امینان یا مدیران طرحهای مزایای کارکنان در نقشهایشان اعمال نمیشود.
Section § 318
این بخش فرآیند ایجاد و مدیریت یک سامانه ثبت برای زنان و اقلیتهای واجد شرایط را تشریح میکند که برای خدمت در هیئت مدیره شرکتها در کالیفرنیا در دسترس هستند. هدف افزایش تنوع با مستندسازی سوابق و صلاحیتهای نامزدها، از جمله دستاوردهای حرفهای و هر ویژگی خاصی است که به تنوع هیئت مدیره، مانند جنسیت یا نژاد، میافزاید. شرکتکنندگان میتوانند انواع شرکتهایی را که علاقهمند به خدمت در آنها هستند، مشخص کنند. این سامانه توسط وزیر امور خارجه نگهداری میشود، که همچنین هزینههایی را برای حمایت از برنامه تعیین میکند. اطلاعات سامانه محرمانه نگه داشته میشود و دسترسی به آن محدود به طرفهای خاصی مانند شرکتها، استخدامکنندگان اجرایی و سایر نهادهای واجد شرایط است. علاوه بر این، وزیر امور خارجه موظف است سامانه ثبت را ترویج کند و کسبوکارها را در مورد مزایای آن آموزش دهد. این بخش همچنین امکان همکاری با سازمانهای مرتبط را فراهم میکند و گزارشدهی دورهای به مجلس قانونگذاری در مورد تأثیر سامانه ثبت را الزامی میسازد.