در صورت بروز برخی مسائل جدی، یک شرکت سهامی در کالیفرنیا می‌تواند مجبور به انحلال شود. این اتفاق می‌تواند به درخواست بخش قابل توجهی از مدیران یا سهامداران رخ دهد، به ویژه اگر حداقل ۳۳.۳٪ از سهام نمایندگی شود. دلایل این اقدام شامل بن‌بست بین اعضای هیئت مدیره، اختلافات داخلی قابل توجه، رها کردن فعالیت‌های تجاری برای بیش از یک سال، تقلب یا سوءرفتار توسط افراد کنترل‌کننده، یا پایان یافتن مدت شرکت بدون تمدید است. سهامداران و بستانکاران می‌توانند قبل از محاکمه در پرونده مداخله کنند، اما این قانون برای برخی شرکت‌های مالی یا خدماتی اعمال نمی‌شود. در اینجا، حتی مالکان ذینفع – کسانی که منافعی در سهام دارند – نیز به عنوان سهامدار محسوب می‌شوند.

این قانون به دادستان کل کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا برای انحلال یک شرکت به دلیل تخلفات جدی، اقامه دعوا کند. این تخلفات شامل نقض قوانین شرکت‌ها، سوءاستفاده از امتیازات شرکتی، یا عدم پرداخت مالیات به مدت پنج سال است. اگر مشکل قابل اصلاح باشد، شرکت باید مطلع شود و 30 روز فرصت داشته باشد تا آن را اصلاح کند، پیش از آنکه دعوایی پیگیری شود. دادگاه می‌تواند تصمیم به انحلال شرکت بگیرد یا اقدامات دیگری را در صورت لزوم انجام دهد، مانند تعیین فردی برای مدیریت امور باقی‌مانده. اطلاعیه‌ها در مورد این اقدامات در روزنامه‌ها منتشر می‌شوند تا سهامداران مطلع شوند.

اگر یک شرکت با بن‌بست مواجه شود، به این معنی که هیئت مدیره نمی‌تواند تصمیم‌گیری کند زیرا به بن‌بست رسیده‌اند، دادگاه می‌تواند مداخله کرده و یک عضو موقت هیئت مدیره به نام مدیر موقت را برای کمک منصوب کند.

این بخش از قانون شرکت‌های کالیفرنیا، فرآیند انحلال غیرارادی یک شرکت را تشریح می‌کند. این فرآیند زمانی آغاز می‌شود که دادگاه دستور انحلال را صادر کند. هیئت مدیره معمولاً این فرآیند را تحت نظارت دادگاه انجام می‌دهد، اگرچه دادگاه می‌تواند در صورت لزوم افراد دیگری را منصوب کند. شرکت باید عملیات تجاری عادی خود را متوقف کند، مگر در مواردی که برای یک انحلال روان یا حفظ ارزش آن قبل از فروش ضروری باشد. مدیران باید سهامداران، بستانکاران و هر کسی که ادعایی دارد را از طریق پست در مورد این اقدامات مطلع کنند، مگر اینکه توقف یا دستور قضایی در کار باشد.

این بخش از قانون به تفصیل بیان می کند که دادگاه در زمان انحلال اجباری (یا «تصفیه») یک شرکت چه اقداماتی می تواند انجام دهد. اولاً، می تواند اثبات کلیه مطالبات و بدهی ها علیه شرکت را درخواست کند. همچنین می تواند در مورد نحوه رسیدگی به این مطالبات و میزان پولی که باید برای پرداخت آنها کنار گذاشته شود، تصمیم گیری کند. دادگاه حقوق سهامداران نسبت به دارایی های شرکت را تعیین می کند و بر حساب های مالی در طول فرآیند انحلال نظارت دارد. می تواند فردی را برای رسیدگی به امور حقوقی، پر کردن جایگاه های خالی مدیران، و حتی عزل مدیران ناسالم یا سهل انگار منصوب کند. دادگاه می تواند هرگونه اقدام قانونی علیه شرکت را متوقف کند تا اطمینان حاصل شود که همه مطالبات به طور عادلانه رسیدگی می شوند. در نهایت، زمانی که همه چیز تسویه شد، دادگاه می تواند شرکت را رسماً تعطیل و منحل شده اعلام کند.

این قانون توضیح می‌دهد که بستانکاران چگونه می‌توانند آنچه را که از دارایی‌های یک شرکت طلب دارند، مطالبه کنند. بستانکاران پس از انتشار یک آگهی عمومی، مهلت محدودی دارند (حداقل چهار ماه و حداکثر شش ماه، یا سه ماه اگر هیچ ادعایی وجود نداشته باشد) تا مطالبات خود را ارائه دهند. این آگهی باید به مدت سه هفته، هفته‌ای یک بار منتشر شود. اگر آنها به موقع اقدام نکنند، ممکن است حق خود را برای وصول مطالبات از دست بدهند. بستانکاران تضمین‌شده می‌توانند برای پوشش هرگونه کسری، کل بدهی را مطالبه کنند. برای هرگونه مطالبه حل نشده یا در حال بررسی، دادگاه باید وجوهی را کنار بگذارد تا زمانی که تسویه شوند. اگر مطالبه یک بستانکار رد شود، پس از اطلاع‌رسانی، 30 روز فرصت دارد تا از شرکت شکایت کند.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که وقتی یک شرکت در کالیفرنیا آماده انحلال رسمی است، چه اتفاقی می‌افتد. پس از تسویه حساب‌های شرکت و مرتب شدن امور آن، دادگاه می‌تواند آن را منحل اعلام کند. حکم دادگاه سه نکته اصلی را تأیید می‌کند: اینکه به بدهی‌های شرکت رسیدگی شده است، دارایی‌های باقیمانده آن به افراد ذی‌حق توزیع شده است، و اینکه مدیران مسئولیت‌های خود را به پایان رسانده‌اند و هیچ تعهد دیگری در قبال طلبکاران یا سهامداران ندارند. هنگامی که دادگاه شرکت را منحل اعلام می‌کند، وجود آن رسماً متوقف می‌شود، به جز برای هرگونه وظایف تصفیه باقیمانده.