این بخش توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در کالیفرنیا می‌تواند فعالیت‌های خود را متوقف کرده و منحل شود. اولاً، اگر حداقل نیمی از سهامداران دارای حق رأی موافقت کنند، یک شرکت می‌تواند به صورت داوطلبانه منحل شود. علاوه بر این، یک شرکت می‌تواند تصمیم به انحلال بگیرد اگر هیئت مدیره آن را تصویب کند و یکی از شرایط زیر برقرار باشد: ورشکستگی فصل ۷ را تجربه کرده باشد، تمام دارایی‌های خود را فروخته و در پنج سال گذشته هیچ کسب و کاری انجام نداده باشد، یا هیچ سهامی صادر نکرده باشد.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در کالیفرنیا می‌تواند خود را منحل کند، اگر هیچ سهامی صادر نکرده باشد و این کار را ظرف 12 ماه از تاریخ ثبت اساسنامه خود انجام دهد. اکثریت اعضای هیئت مدیره یا مؤسسین باید با انحلال موافقت کرده و گواهی‌ای را تأیید کنند که بیانگر رعایت شرایط خاصی است، مانند نداشتن بدهی، عدم انجام فعالیت تجاری، و بازگرداندن هرگونه پرداخت دریافتی بابت سهام. این گواهی باید نزد وزیر امور خارجه ثبت شود، که او نیز هیئت مالیات فرانشیز را مطلع خواهد کرد و بدین ترتیب شرکت رسماً منحل شده و اختیارات و حقوق آن پایان می‌یابد.

این قانون، روند رسمی تصمیم‌گیری یک شرکت در کالیفرنیا برای تصفیه و انحلال را مشخص می‌کند. برای رسمی کردن این تصمیم، باید یک گواهی‌نامه به سرعت ثبت شود که نشان‌دهنده اتخاذ این تصمیم است. این گواهی‌نامه باید توسط اکثر مدیران یا سهامداران مجاز امضا شود و باید به تفصیل بیان کند که حداقل ۵۰ درصد از سهامداران با این اقدام موافقت کرده‌اند. اگر همه سهامداران به اتفاق آرا تصمیم به انحلال بگیرند، می‌توانند این موضوع را مستقیماً در گواهی‌نامه انحلال ذکر کنند و از یک مرحله ثبت اضافی صرف‌نظر کنند.

در کالیفرنیا، اگر یک شرکت تصمیم بگیرد که برنامه خود را برای انحلال و تعطیلی داوطلبانه متوقف کند، می‌تواند این کار را قبل از توزیع هرگونه دارایی انجام دهد. این تصمیم باید توسط اکثریت سهامداران دارای حق رأی یا توسط هیئت مدیره (اگر آنها تصمیم اولیه را گرفته بودند) تأیید شود. پس از اتخاذ این تصمیم، گواهی‌ای که لغو را اعلام می‌کند، باید ثبت شود. این گواهی باید بیان کند که شرکت دیگر در حال انحلال نیست، هیچ دارایی توزیع نشده است، و در صورت لزوم، جزئیات مربوط به رأی‌گیری را شامل شود.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در کالیفرنیا می‌تواند داوطلبانه تصمیم به پایان دادن به فعالیت‌ها و انحلال خود بگیرد. ابتدا، سهامداران یا هیئت مدیره باید از طریق یک قطعنامه یا رضایت‌نامه کتبی با این طرح موافقت کنند. هنگامی که آنها تصمیم به انحلال شرکت گرفتند، هیئت مدیره اختیارات خود را برای تسویه امور شرکت حفظ می‌کند. شرکت باید از ادامه فعالیت تجاری خودداری کند، مگر اینکه برای اتمام کارها یا حفظ ارزش آن تا زمان فروش دارایی‌ها ضروری باشد. هیئت مدیره باید سهامدارانی را که به انحلال رأی نداده‌اند، و همچنین کلیه بستانکاران و مدعیان را، از تصمیم برای انحلال شرکت مطلع کند.

این بخش توضیح می‌دهد که اگر یک شرکت به صورت داوطلبانه تصمیم به انحلال خود بگیرد، دادگاه عالی در شهرستان مربوطه می‌تواند در صورت لزوم برای نظارت بر این فرآیند دخالت کند. دخالت دادگاه می‌تواند توسط خود شرکت، توسط سهامدارانی که حداقل 5% از هر طبقه سهام را در اختیار دارند، سهامداران یک شرکت سهامی خاص، یا توسط حداقل سه طلبکار درخواست شود. دادگاه می‌تواند دستوراتی را برای حمایت از منافع سهامداران و طلبکاران و تضمین یک فرآیند انحلال عادلانه صادر کند. برخی از قوانین حقوقی موجود در مورد رسیدگی‌های دادگاهی در این موارد اعمال می‌شود، به جز دو بخش خاص.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت می‌تواند بدون مراجعه به دادگاه به طور رسمی منحل شود. مدیران باید سندی را امضا کنند که تأیید می‌کند شرکت به طور کامل تعطیل شده، تمام بدهی‌ها پرداخت یا تسویه شده‌اند، تمام دارایی‌ها توزیع شده‌اند و اظهارنامه مالیاتی نهایی ارائه شده است. این سند که گواهی انحلال نامیده می‌شود، سپس باید نزد وزیر امور خارجه ثبت شود تا وجود شرکت به طور رسمی پایان یابد. پس از ثبت، اختیارات قانونی شرکت متوقف می‌شود و وزیر امور خارجه مقامات مالیاتی را از انحلال مطلع می‌کند.

اگر یک شرکت بین 1 ژانویه 1992 و تاریخ مشخصی قبل از به‌روزرسانی این قانون، درخواست انحلال خود را ثبت کرده باشد، و هیئت مالیات فرانشیز هنوز این انحلال را تأیید نکرده باشد، در این صورت شرکت از تاریخ ثبت گواهی انحلال، منحل شده محسوب می‌شود. این بدان معناست که شرکت دیگر وجود ندارد.

این قانون به هیئت مدیره یک شرکت اجازه می‌دهد که از دادگاه درخواست کند تا رسماً انحلال شرکت را اعلام کند، به جای ثبت گواهی انحلال عادی. پس از ثبت این درخواست، دادگاه دستور می‌دهد که تمامی افراد ذینفع در شرکت مطلع شوند تا توضیح دهند چرا شرکت نباید منحل شود. هر کسی که ادعای ذینفع بودن دارد، 30 روز پس از ابلاغ فرصت دارد تا به انحلال اعتراض کند. اگر به موقع اعتراض نکنند، ادعای آنها ساقط می‌شود. در نهایت، پس از اتمام فرآیند، یک حکم رسمی دادگاه مبنی بر اعلام انحلال شرکت صادر می‌شود.