این ماده قانونی به یک گروه، که به آن انجمن گفته می‌شود، اجازه می‌دهد تا در شرایط خاصی که در بخش‌های قانونی مجاور توضیح داده شده است، به عنوان وکیل یا نماینده هر یک از اعضای خود عمل کند.

این قانون به یک انجمن اجازه می‌دهد تا با شرکت‌های دیگر، با یا بدون سهام، که به محصولات شیلاتی مرتبط هستند، مشارکت داشته باشد. این شامل فعالیت‌هایی مانند فرآوری، بازاریابی یا انبارداری محصولات شیلاتی می‌شود. اگر این شرکت‌ها نهادهای انبارداری باشند، می‌توانند برای کالاهایی که دریافت می‌کنند، رسیدهای قانونی صادر کنند که می‌تواند به عنوان وثیقه عمل کند. اگر یک انبار دارای مجوز باشد، رسیدهای آن را نمی‌توان فقط به این دلیل که یک انجمن مالک یا کنترل‌کننده آن است، زیر سوال برد.

این قانون به یک انجمن اجازه می‌دهد تا با سایر تعاونی‌ها یا شرکت‌ها، چه در همان ایالت باشند و چه در ایالت دیگر، همکاری کند تا کسب و کار خود را کارآمدتر انجام دهد. با تأیید هیئت مدیره خود، یک انجمن می‌تواند قراردادها و توافقات لازم را برای به اشتراک گذاشتن منابع، مانند کارکنان و روش‌های کسب و کار، با سایر نهادها منعقد کند.