این بخش از قانون به هیئت قانون‌گذار یک شهر اجازه می‌دهد تا قوانینی را برای ساخت و ساز ساختمان و مصالح آن تعیین کند و اطمینان حاصل کند که سازه‌هایی مانند ساختمان‌ها، دودکش‌ها و مجاری فاضلاب ایمن هستند و استانداردهای خاصی را رعایت می‌کنند. همچنین به شهرها این اختیار را می‌دهد که از سازه‌های ناایمن یا نازیبا جلوگیری کرده و آن‌ها را برچینند و ساخت و نگهداری زهکش‌ها و مجاری فاضلاب را مدیریت کنند. علاوه بر این، شهرها می‌توانند مصالح برق‌کشی و لوله‌کشی را تنظیم کنند و از نصب صحیح آن‌ها اطمینان حاصل نمایند و می‌توانند ساختمان‌هایی را که با این مقررات مطابقت ندارند، ممنوع کنند.