این قانون شرایطی را مشخص می‌کند که در آن یک حسابرس می‌تواند به جای هیئت نظارت، مطالبات مالی را حسابرسی و تأیید یا رد کند. این شرایط شامل هزینه‌هایی است که از طریق سفارشات خرید، قراردادها یا مصوبات هیئت تأیید شده‌اند. همچنین پرداخت‌های کمک عمومی که توسط هیئت دستور داده شده‌اند، هزینه‌های شهرستان تحت قوانین خاص، و بازپرداخت هزینه‌های کسب و کار یا مجوز کسب نشده را پوشش می‌دهد.

اگر کسی که ادعایی دارد از مبلغی که به عنوان پرداخت کامل پیشنهاد شده راضی نباشد، باید ظرف 30 روز حواله پرداخت را به همراه یک نامه کتبی مبنی بر عدم پذیرش، به حسابرس برگرداند. سپس حسابرس، ادعا و نظرات خود را به هیئت ارسال می‌کند. هیئت 10 روز فرصت دارد تا ادعا را بررسی کرده و در مورد مبلغی که منصفانه می‌داند تصمیم بگیرد، البته این مبلغ نمی‌تواند بیشتر از چیزی باشد که در ابتدا ادعا شده بود. هیئت ممکن است از مدعی بخواهد که این مبلغ را برای تسویه کامل ادعا بپذیرد. قوانین مرتبط دیگر از بخش‌های (29703) و (29704) نیز در این مورد اعمال می‌شود.