این قانون بیان می‌کند که جبران خسارت ساکنانی که اموالشان به دلیل اقدامات خاصی آسیب دیده یا از بین رفته است، به نفع مردم کالیفرنیا و تمام شهرها و شهرستان‌های آن است. ایالت این امر را یک منفعت و هدف عمومی می‌داند.

این قانون به یک نهاد حاکم اجازه می‌دهد تا قوانین و شرایط اضافی وضع کند، به شرطی که مناسب تشخیص داده شوند و حقوق اساسی هیچ فردی را نقض نکنند.

این بخش از قانون به نهاد قانونگذار اجازه می‌دهد تا برنامه‌ای با رویه‌های مشخص ایجاد کند تا مشخص کند که آیا کسی واجد شرایط بازپرداخت است یا خیر.

اگر یک شهرستان یا شهر خسارت مالی آسیب‌دیده یا از بین رفته را پرداخت کند، حق دارد جای شخصی را بگیرد که این پول را دریافت کرده است. این یعنی آنها می‌توانند از کسی که باعث خسارت شده است، پیگیری کنند تا پولی را که پرداخت کرده‌اند، پس بگیرند. آنها می‌توانند یا خودشان برای بازپس‌گیری این وجوه شکایت کنند یا به شکایتی که صاحب ملک قبلاً شروع کرده است، بپیوندند.

اگر کسی به جرمی محکوم شود که به اموالی آسیب رسانده و این اموال تحت پوشش یک برنامه محلی جبران خسارت هستند، دادگاه می‌تواند او را به پرداخت جریمه برای تعمیر یا جایگزینی آن اموال محکوم کند. دادگاه وضعیت مالی متهم را در نظر می‌گیرد و از اینکه خانواده‌اش به کمک‌های دولتی وابسته شوند، جلوگیری می‌کند. مبلغ جریمه نمی‌تواند از ارزش بازار منصفانه ملک بیشتر باشد. پول حاصل از این جریمه به شهر یا شهرستانی می‌رود که برنامه جبران خسارت را اداره می‌کند و برای پرداخت خسارت‌های مربوط به اموال آسیب‌دیده استفاده می‌شود. اگر هم شهرستان و هم شهر این برنامه را اجرا کنند، جریمه به نهادی پرداخت می‌شود که ابتدا خسارت را به شاکی پرداخت کرده است.