این قانون به هیئت نظارت شهرستان اجازه می‌دهد تا از طریق یک مصوبه محلی، دفتر قیم عمومی را تأسیس کرده و سمت‌های کارکنان لازم و حقوق آنها را تعیین کند. آنها همچنین این اختیار را دارند که در صورت تمایل، دفتر قیم عمومی را تعطیل کنند.

این قانون به هیئت نظارت در یک شهرستان اجازه می‌دهد تا یک قیم عمومی منصوب کند که ممکن است به امور سرپرستی نیز رسیدگی کند. هنگام انتخاب قیم عمومی، هیئت می‌تواند به شخص یا نهادی که قبلاً کارهای مشابهی انجام می‌دهد، اولویت دهد، اما باید اطمینان حاصل کند که تضادی با وظایف سرپرستی وجود ندارد.

این قانون به هیئت سرپرستان یک شهرستان اختیار می‌دهد تا تصمیم بگیرد چه کسی به عنوان قیم عمومی خدمت کند. آنها می‌توانند یا مدیر امور عمومی را برای تصدی خودکار این نقش تعیین کنند یا فرد دیگری را منصوب نمایند. اگر شخص دیگری را انتخاب کنند، می‌توانند بعداً با تعیین مدیر امور عمومی به عنوان قیم عمومی، تصمیم خود را تغییر دهند. به همین ترتیب، اگر مدیر امور عمومی از قبل قیم عمومی باشد، هیئت می‌تواند با خاتمه دادن به اختیارات مدیر از طریق یک مصوبه، تصمیم به انتصاب شخص دیگری بگیرد.

این قانون بیان می‌کند که وقتی یک قیم عمومی یا قیم عمومی به حکم وظیفه از سمت خود کناره‌گیری می‌کند، اختیار آنها به شخصی که این نقش را بر عهده می‌گیرد، منتقل می‌شود. اگر اسناد رسمی که به عنوان «حکم» شناخته می‌شوند، برای قیم عمومی صادر شده باشد، این اسناد برای جانشین معتبر باقی می‌مانند، بنابراین نیازی به صدور اسناد جدید نیست.