این قانون بیان می‌کند که مجلس قانونگذاری کالیفرنیا این اختیار را دارد که نرخ‌های مشارکت ذکر شده در بخش‌های مشخصی را، در صورتی که آن را لازم بداند، افزایش دهد.

این قانون به ایالت و شهرستان اجازه می‌دهد تا با پرداخت مستقیم سهم‌الشرکه‌های عادی بازنشستگی قضات به صندوق بازنشستگی قضات، مالیات بر درآمد آنها را به تعویق بیندازند. این سهم‌الشرکه‌ها به عنوان پرداخت‌شده توسط کارفرما در نظر گرفته می‌شوند و به حساب قاضی واریز می‌شوند که به کاهش درآمد مشمول مالیات آنها کمک می‌کند.

نکته مهم این است که ایالت یا شهرستان می‌تواند در هر زمان تصمیم بگیرد که پرداخت این سهم‌الشرکه‌ها را از طرف قضات متوقف کند. با این حال، این موضوع نحوه محاسبه مزایای بازنشستگی قاضی را تغییر نمی‌دهد.

این قانون بیان می‌کند که هنگام محاسبه مزایای بازنشستگی و مزایای اضافی برای قضاتی که داوطلبانه از حقوق خود چشم‌پوشی کرده‌اند، طوری است که گویی هرگز از آن چشم‌پوشی نکرده‌اند. حقوق و مشارکت‌هایی که آنها دریافت می‌کردند، در این محاسبات لحاظ می‌شود. دولت هرگونه هزینه اضافی ناشی از این مزایای افزایش یافته را پوشش می‌دهد.

این قانون توضیح می‌دهد که در صورت کناره‌گیری یا فوت یک قاضی، چه اتفاقی برای سهم‌الشرکه بازنشستگی او می‌افتد. اگر قاضی قبل از بازنشستگی فوت کند، استعفا دهد یا از سمت قضاوت کناره‌گیری کند، سهم‌الشرکه او به ذینفع تعیین‌شده پرداخت می‌شود، مگر اینکه همسر بازمانده مستحق دریافت مستمری باشد. قضاتی که برای انتخاب یا انتخاب مجدد نامزد شده‌اند، نمی‌توانند سهم‌الشرکه بازنشستگی خود را تا زمانی که نتایج انتخابات مشخص شود و آنها تصمیم به عدم پذیرش سمت بگیرند یا از سمت خود کناره‌گیری کنند، برداشت کنند. به همین ترتیب، قضاتی که به یک سمت جدید منصوب شده‌اند، نمی‌توانند سهم‌الشرکه خود را تا زمانی که از پذیرش سمت خودداری کنند یا از آن سمت کناره‌گیری کنند، برداشت کنند.

اگر یک قاضی کالیفرنیا پس از ۱ ژانویه ۱۹۵۴ فوت کند، قبل از بازنشستگی اما پس از واجد شرایط شدن برای بازنشستگی، یا پس از ۳۰ سال خدمت به عنوان قاضی، همسر بازمانده او مستمری معادل نیمی از آنچه قاضی در صورت زنده بودن و بازنشستگی دریافت می‌کرد، دریافت خواهد کرد. این پرداخت از روز پس از فوت قاضی آغاز می‌شود و تا زمان فوت همسر بازمانده ادامه می‌یابد.

این قانون تاکید می‌کند که ارائه این مزایا به نفع عموم است، با تشویق قضات به ادامه خدمت خود با اطمینان از اینکه از همسرانشان مراقبت خواهد شد، که به نوبه خود کارایی و تجربه قوه قضائیه را افزایش می‌دهد. این سیاست، که در سال ۱۹۵۹ اصلاح شد، تعهد دولت را برای حمایت از خانواده‌های قضات، با قدردانی از خدمت و فداکاری آنها، نشان می‌دهد.

اگر قاضی قبل از بازنشستگی فوت کند، ذینفع تعیین‌شده او، یا دارایی او در صورت عدم وجود ذینفع، مبلغی دریافت خواهد کرد. این مبلغ بر اساس حقوق آنها از سال قبل از فوتشان، ضربدر تعداد سال‌هایی که خدمت کرده‌اند، محاسبه می‌شود. با این حال، این مبلغ نمی‌تواند بیشتر از نصف حقوق سالانه آنها باشد. این پرداخت در صورتی که همسر قاضی زنده باشد و واجد شرایط دریافت مزایای مادام‌العمر تحت این فصل باشد، در دسترس نیست.

اگر شما یک قاضی بازنشسته یا همسر بازمانده یک قاضی در کالیفرنیا هستید و مستحق دریافت مستمری می‌باشید، می‌توانید انتخاب کنید که کسورات خاصی مستقیماً از پرداخت‌های شما کسر شود. این کسورات می‌تواند برای مواردی مانند حق بیمه یا سهم‌الشرکه در یک تعاونی اعتبار باشد. قوانین مربوط به این کسورات در مقررات خاصی تعیین شده است.

این بخش به نحوه رسیدگی به اختلافات مالی کوچک مربوط به مزایای فوت و مشارکت‌ها در یک سامانه بازنشستگی می‌پردازد. اگر کسری پرداختی به مبلغ $250 یا کمتر وجود داشته باشد، سامانه آن را وصول نخواهد کرد. همچنین، اگر مانده حساب کوچک یا اضافه پرداختی به مبلغ $50 یا کمتر وجود داشته باشد، ممکن است تصمیم بگیرند آن را به عضو بازنگردانند. اگر مانده حساب $250 یا کمتر باشد، یا اگر تعدیل مزایا مبلغ را کمتر از $5 تغییر دهد، هیچ محاسبه مجددی انجام نخواهد شد. مبالغ دلاری مشخص شده ممکن است بر اساس تغییرات ذکر شده در بخش دیگری تعدیل شوند.

سیستم بازنشستگی قضات مسئول نگهداری اطلاعات لازم برای ارزیابی وضعیت مالی سیستم بازنشستگی است. هر چهار سال یا کمتر، آن‌ها باید بررسی کنند که قضات چقدر عمر می‌کنند، چقدر کار می‌کنند و چقدر درآمد دارند، و سپس سلامت مالی سیستم بازنشستگی را ارزیابی کنند. این شامل تعیین میزان سودی است که از صندوق بازنشستگی به دست می‌آید. پس از هر بررسی، آن‌ها باید یک گزارش مالی منتشر کنند که نشان دهد سیستم چه دارایی‌ها و بدهی‌هایی دارد، به همراه یک گزارش تأیید شده از پول نقد و اوراق بهادار صندوق. توصیه‌هایی برای بهبود تأمین مالی نیز بخشی از این گزارش است.

اگر داده‌های کافی برای پیش‌بینی دقیق نرخ‌های مرگ و میر یا سایر مفروضات لازم برای ارزیابی تعهدات سیستم وجود نداشته باشد، هیئت مدیره می‌تواند با کمک کارشناس بیم‌سنجی خود، مفروضات تخمینی مناسب را اتخاذ کند.

همچنین، هرگونه محاسبه، پرداخت یا اقدامی که قبلاً توسط هیئت مدیره انجام شده و با این قانون مطابقت داشته باشد، رسماً تأیید و اعتباربخشی می‌شود، گویی این قانون در آن زمان لازم‌الاجرا بوده است.

این قانون به هیئت مدیره اجازه می‌دهد تا در صورتی که شهرستان‌ها گزارش‌های لازم را ظرف (30) روز از تاریخ سررسیدشان ارائه نکنند، از آنها هزینه دریافت کند. این هزینه‌ها به صندوق بازنشستگی قضات واریز خواهد شد.

علاوه بر این، اگر یک شهرستان مبلغ بدهی خود را به موقع پرداخت نکند، هیئت مدیره می‌تواند برای پرداخت‌های معوقه نیز سود (بهره) مطالبه کند. نرخ این سود (بهره) مشابه آنچه هیئت مدیره از سرمایه‌گذاری‌های خود به دست می‌آورد خواهد بود و سود (بهره) جمع‌آوری شده به عنوان درآمد برای سالی که دریافت می‌شود، محسوب خواهد شد.

این قانون توضیح می‌دهد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی کسی که مستحق دریافت وجهی از صندوق بازنشستگی است، پیدا نمی‌شود یا مبلغ پرداختی او قابل محاسبه نیست. اگر وجه مطالبه نشود یا مبلغ آن قابل تعیین نباشد، پول بدون سود در صندوق بازنشستگی نگهداری می‌شود. اگر پس از چهار سال مطالبه نشود، در تاریخ 30 ژوئن همان سال جزئی از صندوق می‌شود. اما اگر شخص بعداً اطلاعات صحیح را ارائه دهد، پول می‌تواند دوباره به حساب او واریز شود.