این قانون مشخص می‌کند که قضات در کالیفرنیا بر اساس سن و تعداد سال‌های خدمتشان چه زمانی می‌توانند بازنشسته شوند. قضات باید این شرایط را رعایت کنند، مگر اینکه طبق بخش دیگری واجد شرایط نباشند. بسته به سنشان، آنها باید برای تعداد مشخصی از سال‌ها تا زمان بازنشستگی خود به عنوان قاضی خدمت کرده باشند. به عنوان مثال، یک قاضی 70 ساله یا مسن‌تر به 10 سال خدمت اخیر نیاز دارد، در حالی که یک قاضی 65 ساله به 20 سال خدمت نیاز دارد. هنگامی که یک قاضی بازنشسته می‌شود، سمت او خالی می‌شود و فرد جدیدی برای پر کردن این نقش منصوب می‌گردد.

اگر دوره خدمت یک قاضی به پایان برسد و او واجد شرایط بازنشستگی باشد، 90 روز فرصت دارد تا اطلاعیه یا انتخاب بازنشستگی خود را ارائه دهد، و این اقدام از پایان دوره خدمت او معتبر تلقی خواهد شد. اگر یک قاضی قبل از پایان دوره خدمت خود، از خدمت خارج شود، باید اطلاعیه بازنشستگی خود را قبل از تاریخ بازنشستگی‌اش ارائه دهد. در این حالت، تاریخ بازنشستگی نمی‌تواند زودتر از تاریخی باشد که اطلاعیه خود را در سیستم بازنشستگی قضات ثبت می‌کند.

این قانون بیان می‌کند که هرگونه انتصاب موقت یا مأموریت ویژه به عنوان قاضی (قاضی موقت) به عنوان وضعیت رسمی یک فرد به عنوان قاضی محسوب نمی‌شود. بنابراین، اگر کسی چنین انتصاب یا مأموریتی دریافت کند، بر جایگاه قضایی او تأثیری نخواهد گذاشت.

علاوه بر این، قاضی بازنشسته‌ای که تصمیم می‌گیرد به صورت تمام‌وقت به عنوان قاضی ارشد خدمت کند، حقوقی معادل حقوق دادگاهی که از آن بازنشسته شده است یا دادگاهی که در آن مشغول به کار است، بسته به انتخاب خودش، دریافت خواهد کرد. این قضات ارشد همچنین واجد شرایط دریافت هزینه‌های سفر و اقامت هستند.

این قانون مشخص می‌کند که قضات در کالیفرنیا چه زمانی و چگونه می‌توانند برای وضعیت قاضی ارشد پس از بازنشستگی درخواست دهند. قضاتی که این وضعیت را می‌خواهند باید شرایط خاصی را بر اساس سن و سال‌های خدمت خود داشته باشند. قضاتی که پس از ۶۹ و نیم سالگی اما قبل از پایان دوره خدمت خود درخواست بازنشستگی می‌دهند، می‌توانند درخواست دهند. همچنین کسانی که قبل از ۱ ژوئیه ۱۹۸۵ بازنشسته شده‌اند، در صورتی که ۶۰ سال یا بیشتر داشته باشند، می‌توانند درخواست دهند. قضاتی که پس از ۱ ژوئیه ۱۹۸۵ از سمت خود کناره‌گیری کرده‌اند، باید حداقل ۶۰ سال داشته باشند و ۲۰ سال سابقه خدمت بازنشستگی داشته باشند. هنگامی که یک قاضی وضعیت قاضی ارشد را می‌پذیرد، باید تا پنج سال تمام وقت کار کند و نمی‌تواند مأموریت‌ها را رد کند. پذیرش این وضعیت همچنین به این معنی است که سمت قبلی آنها خالی خواهد شد و یک قاضی جدید باید منصوب شود.

اگر یک قاضی بازنشسته نقش قاضی ارشد را بر عهده بگیرد، مقرری بازنشستگی دریافت نخواهد کرد، به جز مزایای بهداشتی و رفاهی که معمولاً به قضات فعال داده می‌شود.

حسابرس کل مسئول پرداخت حقوق آنها و هرگونه کسورات لازم است.

این قانون توضیح می‌دهد که در صورت پایان یافتن وضعیت قاضی ارشد، چه اتفاقی برای مزایای بازنشستگی قاضی می‌افتد. اگر وضعیت قاضی ارشد یک قاضی به پایان برسد، او می‌تواند مزایای بازنشستگی را انتخاب کند که قبل از تبدیل شدن به قاضی ارشد، واجد شرایط دریافت آنها بود. اگر قاضی قبل از تکمیل پنج سال خدمت به عنوان قاضی ارشد فوت کند، هرگونه مزایای تعیین شده برای همسر بازمانده، طبق قوانین طرح بازنشستگی که قبل از تبدیل شدن قاضی به قاضی ارشد اعمال می‌شد، پرداخت خواهد شد.

اگر یک قاضی خدمت خود را متوقف کند و کمک‌های بازنشستگی خود را برداشت کند، سابقه خدمت گذشته او در صورتی که بعداً دوباره قاضی شود، محاسبه نمی‌شود. برای اینکه خدمت قبلی او دوباره محاسبه شود، باید کمک‌های برداشت شده را به علاوه سود با نرخی که برای اعضای سیستم بازنشستگی کارکنان دولتی تعیین شده است، بازپرداخت کند.

قضات در کالیفرنیا می‌توانند زمان خدمت در برخی مناصب قضایی قدیمی‌تر، معروف به «دادگاه‌های مستثنی»، را در مجموع سال‌های خدمت قضایی خود محاسبه کنند که این امر می‌تواند بر مزایای بازنشستگی آن‌ها تأثیر بگذارد. برای واجد شرایط بودن، آن‌ها باید مبلغی معادل آنچه اگر در طول آن خدمت قاضی بودند کسر می‌شد، به صندوق بازنشستگی قضات واریز کنند. این محاسبه بر اساس حقوق آن‌ها در اولین سال خدمتشان به عنوان قاضی و نرخ کسر قابل اجرا انجام می‌شود.

«دادگاه‌های مستثنی» شامل دادگاه‌های صلح، قضات، قضات صلح، یا ثبت‌کنندگان (دفترداران) در مناصبی است که طبق قانون پیش از 1952 ایجاد شده بودند. با این حال، اگر سایر بخش‌های قانون قبلاً این خدمت گذشته را در نظر گرفته باشند، قضات نمی‌توانند دوباره این زمان را مطالبه کنند.

این قانون به هر قاضی دادگاه صلح که تا (31) دسامبر (1989) عضو سیستم بازنشستگی کارکنان دولتی بوده و در (1) ژانویه (1990) به یک سیستم جدید پیوسته است، اجازه می‌دهد تا انتخاب کند که با عطف به ماسبق از (1) ژانویه (1990) به سیستم بازنشستگی اصلی بازگردد. این انتخاب باید بین (1) ژوئیه (1992) و (30) سپتامبر (1992) انجام شود.

اگر یک قاضی در این دوره تصمیم بگیرد دوباره به سیستم بازنشستگی کارکنان دولتی بپیوندد، کمک‌های خود را که از (1) ژانویه (1990) به سیستم جدید پرداخت کرده است، پس خواهد گرفت و سپس باید مبلغ لازم را به صندوق بازنشستگی کارکنان دولتی واریز کند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه برخی از قضات که قبل از قاضی شدن به عنوان مقامات منتخب قانون اساسی ایالتی یا مقامات حقوقی خدمت کرده‌اند، می‌توانند برای محاسبه مزایای بازنشستگی خود، اعتبار سابقه خدمت قبلی خود را دریافت کنند. برای این کار، قضات باید قبل از بازنشستگی یک انتخاب کتبی ارائه دهند و به صندوق بازنشستگی قضات مشارکت کنند، گویی که در طول آن خدمت قبلی قاضی بوده‌اند. با این حال، این گزینه برای کسانی که در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۸۶ یا پس از آن به عنوان مقامات قانون اساسی ایالتی منصوب شده‌اند، در دسترس نیست. مشارکت‌ها شامل مبالغی معادل کسورات گذشته به همراه سود اضافی است. اگر وجوه منتقل شده از مبلغ مورد نیاز بیشتر باشد، مازاد آن به قاضی بازگردانده می‌شود.

اگر شما قاضی‌ای هستید که پس از ۱ اکتبر ۱۹۶۱ می‌خواهید طبق یک قانون خاص اعتبار خدمت دریافت کنید، باید حداقل شش سال سابقه خدمت داشته باشید یا به این سمت انتخاب شده باشید. اما، اگر تا ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۱ قبلاً عضو این سیستم بوده‌اید، یا در دوره‌ای که در یا پس از ۱ ژانویه ۱۹۸۶ آغاز شده، به عنوان یک مقام منتخب قانون اساسی ایالتی منصوب شده‌اید، این قانون شامل حال شما نمی‌شود.

این قانون به قضات کالیفرنیا اجازه می‌دهد که برای سابقه خدمت قبلی خود به عنوان قضات فدرال، مزایای بازنشستگی دریافت کنند. اما، دوره‌هایی را که برای آن‌ها قبلاً از یک سیستم بازنشستگی عمومی دیگر مستمری بازنشستگی دریافت می‌کنند یا می‌توانند دریافت کنند، مستثنی می‌کند. در اینجا، «مقام قضایی فدرال» شامل قضات دیوان عالی، قضات و قضات مجیستریت در سطح فدرال می‌شود.

برای دریافت این مزایا، قضات باید در زمان ثبت انتخاب کتبی خود، مبلغی معادل افزایش محاسبه‌شده در مزایا به دلیل این خدمت اضافی را به صندوق بازنشستگی قضات پرداخت کنند. سیستم بازنشستگی قضات این مبلغ را محاسبه خواهد کرد.

این قانون به یک قاضی در کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا انتخاب کند که حق بیمه بپردازد و سابقه خدمت برای مدتی که قبل از قاضی شدن به عنوان یک افسر قضایی فرعی تمام وقت کار کرده است، کسب کند. با این حال، این فقط در صورتی اعمال می‌شود که آنها قبلاً برای آن مدت از سیستم بازنشستگی عمومی دیگری مستمری دریافت نکرده باشند یا حق دریافت آن را نداشته باشند.

برای به دست آوردن این سابقه خدمت اضافی، قاضی باید مبلغی را به صندوق بازنشستگی قضات پرداخت کند که معادل ارزش مزایای اضافی است، همانطور که توسط سیستم بازنشستگی قضات محاسبه می‌شود.

این قانون در مورد عضوی از سنا یا مجلس کالیفرنیا است که قبلاً به عنوان قاضی کار کرده و حق‌السهم خود را در سیستم بازنشستگی قضات حفظ کرده است. در طول دوره انتخابی خود، آنها می‌توانند انتخاب کنند که حق‌السهم اضافی به سیستم بازنشستگی قضات پرداخت کنند و برای این خدمت اعتبار دریافت کنند. اما، این موضوع شامل کسی نمی‌شود که برای اولین بار در تاریخ 1 ژانویه 1986 یا پس از آن به عنوان یک مقام منتخب شروع به کار کرده است. علاوه بر این، آنها می‌توانند تحت شرایط خاصی بازنشسته شوند، زمانی که به سن و مدت خدمت لازم به عنوان قاضی برسند. اصطلاح «خدمت به عنوان یک مقام منتخب قانون اساسی ایالتی» شامل تمام دوره‌ای است که آنها برای آن انتخاب شده بودند.

این قانون روشن می‌کند که چگونه زمان خدمت در نیروهای مسلح بر محاسبه بازنشستگی قاضی تأثیر می‌گذارد. اگر قاضی به دلیل خدمت نظامی در طول جنگ یا وضعیت اضطراری ملی غایب بوده باشد، آن زمان، به علاوه شش ماه اضافی، به عنوان سال‌های خدمت او برای اهداف بازنشستگی محسوب می‌شود. این قانون به صورت عطف به ماسبق اعمال می‌شود، از جمله برای قضاتی که از 16 سپتامبر 1940 تا 7 دسامبر 1941 خدمت کرده‌اند. قضاتی که برای خدمت نظامی در طول یک وضعیت اضطراری ملی سمت خود را ترک کرده و ظرف 90 روز پس از پایان خدمت بازگشته‌اند نیز از این مقرره بهره‌مند می‌شوند.

این قانون به یک قاضی اجازه می‌دهد تا انتخاب کند که برای مدت خدمتی که در نیروهای مسلح ایالات متحده یا نیروی دریایی بازرگانی قبل از پیوستن به سیستم بازنشستگی قضات داشته است، سابقه بازنشستگی دریافت کند. این خدمت باید حداقل یک سال طول کشیده باشد و قاضی نباید قبلاً برای آن از سیستم بازنشستگی عمومی دیگری مستمری بازنشستگی دریافت کرده باشد. آنها می‌توانند حداکثر چهار سال سابقه دریافت کنند، به طوری که هر سال خدمت نظامی با یک سال خدمت قضایی مطابقت داده شود. قاضی باید در زمان انتخاب برای دریافت این سابقه، حداقل یک سال خدمت قضایی داشته باشد. اخراج‌های غیرشرافتمندانه از خدمت نظامی واجد شرایط دریافت این سابقه نخواهند بود.

منظور از «قاضی» در اینجا شامل کسانی است که در بخش دیگری از قانون تعریف شده‌اند یا تحت شرایط خاصی بازنشسته شده‌اند. هنگامی که یک قاضی تصمیم به افزودن این سابقه می‌گیرد، مستمری بازنشستگی او فقط برای پرداخت‌های آتی افزایش می‌یابد. آنها باید مبلغی را به صندوق بازنشستگی واریز کنند تا افزایش مزایای ناشی از این سابقه خدمت اضافی را پوشش دهد، که بر اساس محاسبات یک اکچوئر تعیین می‌شود. این تصمیم تنها در صورتی اجرایی می‌شود که قاضی مبلغ را یکجا پرداخت کند یا روش پرداخت جایگزینی را که طبق مقررات هیئت مدیره تأیید شده است، ترتیب دهد.

این قانون توضیح می‌دهد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک قاضی به دلیلی غیر از فوت، استعفا، عزل، استیضاح یا بازنشستگی از خدمت کناره‌گیری می‌کند. قاضی (90) روز فرصت دارد تا تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد پس‌انداز بازنشستگی خود را در سیستم بازنشستگی قضات نگه دارد یا خیر. اگر تصمیم نگیرد، فرض بر این است که می‌خواهد پس‌انداز خود را برداشت کند. قضاتی که برای پذیرش یک شغل پردرآمد دولتی در ایالات متحده از خدمت کناره‌گیری می‌کنند، نمی‌توانند مزایای بازنشستگی خود را به تعویق بیندازند. قضاتی که پس‌انداز خود را نگه می‌دارند، از سن (65) سالگی مستمری دریافت می‌کنند که بر اساس سال‌های خدمتشان، حداکثر تا هشت سال، و با (5) درصد از حقوق فعلی آخرین سمتشان محاسبه می‌شود.

این قوانین فقط برای قضاتی اعمال می‌شود که قبل از سال (1974) در خدمت بوده‌اند و همچنین بر کسانی که قبل از سال (1978) تصمیم به نگهداری پس‌انداز خود گرفته‌اند، طبق اصلاحات (1977)، تأثیر می‌گذارد.

اگر قاضی در زمان تصدی سمت خود مرتکب جرمی سنگین (فِلونی) شود و این جرم مربوط به وظایف او باشد یا شامل سوء رفتار اخلاقی باشد، مزایای بازنشستگی خود را از دست می‌دهد. با این حال، او می‌تواند پولی را که شخصاً به سیستم بازنشستگی قضات کمک کرده است، پس بگیرد.

این قانون به قضاتی که حداقل پنج سال خدمت کرده‌اند اجازه می‌دهد تا در صورت احراز شرایط سنی و خدمتی خاص، بازنشسته شده و مستمری دریافت کنند. مستمری بر اساس 3.75 درصد از حقوق آخرین سمت قاضی، ضربدر سال‌های خدمت، با سقف 20 سال محاسبه می‌شود.

قضاتی که پس از 1 ژانویه 1990 به صورت پاره‌وقت کار کرده‌اند، مستمری کاهش‌یافته‌ای بر اساس زمان خدمت واقعی دریافت می‌کنند. قضات با 5 تا 12 سال خدمت، درصد مستمری‌شان به ازای هر سال کمتر از 12 سال، 0.25 درصد کاهش می‌یابد.

قضات باید حداقل 63 ساله باشند تا مزایا را دریافت کنند، مگر اینکه 20 سال سابقه خدمت قضایی داشته و حداقل 60 ساله باشند. همسران بازمانده نیمی از آنچه قاضی دریافت می‌کرد را دریافت می‌کنند. بازنشستگی باید به صورت کتبی ثبت شود و غیرقابل برگشت است، که باعث خالی شدن سمت قاضی می‌شود.

قضاتی که قبل از 21 ژوئیه 1997 برای سمت‌های فدرال دیگر از سمت خود کناره‌گیری کرده‌اند، مستمری‌شان به میزان حقوق یا مزایای دیگری که دریافت کرده‌اند، کاهش می‌یابد. این موضوع برای کسانی که در تاریخ 21 ژوئیه 1997 یا پس از آن از سمت خود کناره‌گیری کرده‌اند، اعمال نمی‌شود.