این بخش چندین اصطلاح مرتبط با کارت‌های بدهی را تعریف می‌کند. «کارت بدهی پذیرفته‌شده» به کارتی گفته می‌شود که دارنده کارت یا شخص مجاز از طرف او، آن را درخواست کرده، امضا کرده یا استفاده کرده باشد. «حساب» به یک حساب بانکی شخصی یا خانگی، مانند حساب جاری یا پس‌انداز، اشاره دارد. «کارت بدهی» به ابزاری برای دسترسی الکترونیکی به وجوه، حتی بدون نیاز به رمز عبور (PIN)، اشاره دارد. «صادرکننده کارت بدهی» نهادی است که کارت را ارائه می‌دهد. «دارنده کارت بدهی» شخصی است که کارت به او داده شده است. «استفاده غیرمجاز» به استفاده از کارت بدهی بدون اجازه یا بدون منفعت برای دارنده کارت اطلاق می‌شود، به استثنای مواردی که دارنده کارت به شخص دیگری اجازه استفاده از آن را داده و این اجازه را لغو نکرده باشد، یا اگر خود صادرکننده کارت از آن استفاده کند.

این قانون توضیح می‌دهد که چه زمانی دارنده کارت بدهی در قبال استفاده غیرمجاز از کارت خود مسئول است. به طور کلی، دارندگان کارت تنها تا سقف $50 مسئول هستند، اگر شرایط خاصی مانند دریافت اطلاع‌رسانی در مورد مسئولیت احتمالی و دستورالعمل‌های گزارش کارت‌های مفقود یا سرقت شده، برآورده شود. با این حال، اگر دارنده کارت استفاده غیرمجازی را که در صورت‌حساب مشاهده می‌شود ظرف 60 روز گزارش نکند، ممکن است مجبور به پرداخت هزینه‌هایی شود که پس از آن دوره انجام شده است، مگر اینکه دلایل موجهی برای تأخیر وجود داشته باشد، مانند بیماری یا سفر. مهم این است که دارندگان کارت مسئولیتی در قبال اشتباهات یا کلاهبرداری‌های صادرکننده کارت یا کارمندان آن ندارند.