این قانون نحوه تفسیر قراردادهای جبران خسارت را توضیح می‌دهد، که توافقاتی هستند که در برابر زیان‌ها یا مسئولیت‌های احتمالی حمایت فراهم می‌کنند. نکات کلیدی عبارتند از: اگر در برابر مسئولیت، جبران خسارت شده‌اید، به محض مسئول شدن می‌توانید درخواست غرامت کنید. اگر در برابر ادعاها یا مطالبات، جبران خسارت شده‌اید، ابتدا باید پرداخت کنید تا سپس غرامت دریافت کنید. جبران خسارت شامل هزینه‌های دفاع می‌شود، اگر با حسن نیت انجام شده باشد. جبران‌کننده باید از شخصی که حمایت می‌کند دفاع کند اگر از او خواسته شود، اما شخص حمایت‌شده می‌تواند انتخاب کند که دفاع خود را خودش انجام دهد. اگر جبران‌کننده از دفاع کوتاهی کند، مسئولیت او محرز می‌شود اگر طرف حمایت‌شده با حسن نیت متحمل زیان شود. اما، اگر جبران‌کننده از نیاز به دفاع مطلع نبوده یا نتوانسته آن را مدیریت کند، حکم فقط یک دلیل ظنی است. اگر جبران‌کننده دفاع قوی‌ای داشته اما به دلیل غفلت آن را اعمال نکرده باشد، حکم برای او الزام‌آور نیست.

این قانون بیان می‌کند که یک پیمانکار که در حال انجام یک پروژه ساخت و ساز است، می‌تواند با شخص دیگری، مانند یک شرکت یا صاحب ملک، توافق کند که در صورت بروز هرگونه مشکل ناشی از ورود پیمانکار به ملک آنها، آن شخص را مصون نگه دارد، حتی اگر پروژه ساخت و ساز برای آن شخص نباشد.

این قانون اجازه می‌دهد تا توافقی برای جبران خسارت یا محافظت از مهندسان حرفه‌ای در برابر مسئولیت ناشی از سهل‌انگاری آنها هنگام ارائه خدمات بازرسی در کارخانه‌ها یا تأسیسات وجود داشته باشد، اما شرایط خاصی باید رعایت شود. مالک کارخانه باید وعده‌دهنده این توافق باشد و باید از نظر مالی باثبات باشد، به طوری که حسابرسی سالانه او ارزش خالص بیش از ۱۰ میلیون دلار را نشان دهد. آنها باید خودبیمه‌گر باشند، و جبران خسارت، ۲۵۰,۰۰۰ دلار اول هر مسئولیتی را پوشش نمی‌دهد. مهم این است که جبران خسارت برای سوء رفتار عمدی مجاز نیست.

این قانون بخش‌هایی از قراردادهای ساخت و ساز را باطل می‌کند که تلاش می‌کنند پیمانکاران فرعی را مجبور به پوشش مشکلاتی کنند که ناشی از تقصیر پیمانکاران عمومی، مدیران ساخت و ساز یا سایر مسئولین است. این قانون قراردادهای منعقد شده از سال ۲۰۱۳ به بعد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این قانون مشخص می‌کند که چه زمانی می‌توان از پیمانکاران فرعی خواست که از یک ادعا دفاع کنند و چگونه هزینه‌های این دفاع تقسیم می‌شود. برخی از انواع قراردادها و بیمه‌نامه‌ها تحت تأثیر این قانون قرار نمی‌گیرند، مانند قراردادهای ساخت و ساز مسکونی و بیمه‌هایی که طبق قراردادهای خاصی الزامی هستند. قانون کالیفرنیا باید بر این قراردادها اعمال شود و هرگونه تلاش برای چشم‌پوشی از الزامات این قانون باطل است. پیمانکاران و پیمانکاران فرعی می‌توانند در مورد برخی شرایط مانند زمان‌بندی هزینه‌های دفاعی مذاکره کنند، اما نمی‌توانند حمایت‌های اساسی که قانون ارائه می‌دهد را تغییر دهند.

این قانون به طرفین یک قرارداد ساخت و ساز اجازه می‌دهد تا در مورد نحوه رسیدگی به مسئولیت مشکلات مذاکره و توافق کنند. به طور خاص، آنها می‌توانند بین خود تصمیم بگیرند که چه کسی مسئولیت نقص‌های طراحی یا مسائل مربوط به تعهدات (قول‌های) داده شده در قرارداد را بر عهده می‌گیرد.

این قانون به مهندسان یا زمین‌شناسان اجازه می‌دهد تا در موارد خاصی هنگام کار با مواد خطرناک، از مسئولیت مصون بمانند یا جبران خسارت شوند. این مصونیت زمانی معتبر است که کار بر آلودگی‌های زیرزمینی یا خطرات پنهان متمرکز باشد و فرد درخواست‌کننده مصونیت، مسئول آلودگی باشد. با این حال، این حمایت شامل دویست و پنجاه هزار دلار ($250,000) اول خسارت نمی‌شود و در صورت سهل‌انگاری فاحش یا سوء رفتار عمدی قابل اعمال نیست. اصطلاح «مواد خطرناک» طیف وسیعی از مواد، مانند مواد شیمیایی سمی، نفت و آزبست را در بر می‌گیرد که توسط قوانین ایالتی یا فدرال تنظیم می‌شوند. مهم است که این قانون در مورد نهادهای عمومی اعمال نمی‌شود و مسئولیت ناشی از مرگ، جراحت یا خسارت مالی به اشخاص دیگر را تغییر نمی‌دهد.

این قانون، که از (1) ژانویه (2018) لازم‌الاجرا است، بیان می‌کند که وقتی یک متخصص طراحی، مانند معمار یا مهندس، قراردادی را امضا می‌کند، نمی‌توان از او خواست که هزینه‌های دفاع حقوقی برای دعاوی علیه طرف دیگر را پوشش دهد، مگر اینکه این دعاوی ناشی از سهل‌انگاری یا سوء رفتار خود متخصص طراحی باشد. حتی در این صورت، هزینه‌ای که باید بپردازد به سهم او از تقصیر محدود می‌شود. این قانون همچنین تضمین می‌کند که این حمایت‌ها با توافق قابل تغییر نیستند. قراردادها باید به طور خودکار این شرایط را شامل شوند. با این حال، این قانون در صورتی که پروژه دارای بیمه‌نامه مسئولیت عمومی باشد که همه شرکت‌کنندگان را پوشش می‌دهد یا در سرمایه‌گذاری‌های مشترک، اعمال نمی‌شود. نکته مهم این است که نهادهای دولتی شامل این حمایت‌ها نمی‌شوند.

اگر یک پروژه ساخت و ساز مسکونی از بیمه‌نامه جامع (wrap-up) استفاده کند، هرگونه بند قراردادی که پیمانکاران فرعی را ملزم به پوشش ادعاهایی کند که بیمه قبلاً پوشش می‌دهد، معتبر نیست. اگر این بندها نامعتبر باشند، طرفین همچنان می‌توانند به دنبال «جبران خسارت عادلانه» باشند، به این معنی که ممکن است از دیگران بخواهند برای پرداخت یک ادعا کمک کنند، مگر اینکه بیمه آن را پوشش دهد. سازندگان می‌توانند از پیمانکاران فرعی بخواهند که در پرداخت فرانشیز مشارکت کنند، اما باید این موضوع را به وضوح در قرارداد مشخص کنند. مبلغی که پیمانکار فرعی پرداخت می‌کند باید منصفانه باشد و با هرگونه مشکلی که ادعا می‌شود او باعث آن شده است، مرتبط باشد. سازندگان باید پیمانکاران فرعی را به صورت کتبی از هرگونه پرداخت مورد نیاز مطلع کنند و مجموع مبالغ جمع‌آوری شده نمی‌تواند از فرانشیز تجاوز کند. طرفین نمی‌توانند این قانون را با توافق تغییر دهند یا نادیده بگیرند.

این قانون به بیمه‌نامه‌های جامع پروژه برای پروژه‌های ساختمانی مسکونی خصوصی که پس از 1 ژانویه 2009 آغاز شده‌اند، می‌پردازد. مالک، سازنده، یا پیمانکار باید به وضوح هرگونه اعتبار حق بیمه یا هزینه‌هایی را که پیمانکاران فرعی باید بپردازند، در قرارداد افشا کنند. آنها همچنین باید جزئیات مربوط به بیمه‌نامه، مانند سقف پوشش، دامنه پوشش، و مدت بیمه را به اشتراک بگذارند و برآوردی از سقف‌های پوشش بیمه موجود ارائه دهند. پیمانکاران فرعی حق دارند بیمه‌نامه واقعی یا گواهی موقت بیمه را ببینند، و کسانی که چنین اسنادی را دریافت می‌کنند، محدودیت‌هایی در به اشتراک گذاشتن آنها دارند. اگر به یک پیمانکار فرعی جزئیات خاص هزینه‌های بیمه قبل از ارائه پیشنهاد گفته نشده باشد، او مجاز است پیشنهاد خود را در مورد آن هزینه‌ها تعدیل کند.

اگر یک پروژه کار عمومی، یا هر پروژه غیرمسکونی، از بیمه‌نامه جامع پروژه استفاده می‌کند، قوانین خاصی وجود دارد که باید رعایت شود. اگر پیمانکاران فرعی مجبور به پرداخت بخشی از حق بیمه باشند، این هزینه باید به وضوح در اسناد مناقصه مشخص شود. اطلاعات مربوط به بیمه‌نامه، مانند سقف پوشش و استثنائات، باید با کسانی که تحت پوشش بیمه‌نامه هستند به اشتراک گذاشته شود. با این حال، اگر هیچ هزینه اضافی به پیمانکاران فرعی منتقل نشود، این قوانین افشا اعمال نمی‌شوند. همچنین، هر کسی که از جزئیات بیمه مطلع است باید آن را محرمانه نگه دارد، مگر اینکه قانوناً ملزم به اشتراک‌گذاری آن باشد.

این بخش روشن می‌کند که «قرارداد ساخت و ساز» برای برخی قوانین کالیفرنیا شامل چه مواردی می‌شود. این شامل هرگونه معامله، چه کتبی و چه شفاهی، در مورد ساخت یا تغییر سازه‌ها یا زیرساخت‌هایی مانند ساختمان‌ها، جاده‌ها یا تاسیسات است. همچنین شامل فعالیت‌های مرتبطی مانند اجاره تجهیزات و خدماتی نظیر نقشه‌برداری، طراحی، تخریب یا نگهداری می‌شود.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که «نقص طراحی» به چه معناست. این مشکلی است که به دلیل نحوه برنامه‌ریزی یا طراحی چیزی رخ می‌دهد و یک ساختمان، ماشین یا تجهیزات را برای هدف مورد نظرش ناامن یا نامناسب می‌سازد، حتی اگر مطابق با طراحی ساخته شده باشد.

این قانون می‌گوید که در هر قرارداد باربری یا حمل و نقل، نمی‌توانید قول دهید که هزینه‌های کسی را پوشش دهید اگر او به طور کامل مقصر شناخته شود در ایجاد جراحت، مرگ یا خسارت مالی به دلیل سهل‌انگاری یا اقدامات عمدی بد خود. با این حال، این قانون اعمال نمی‌شود اگر توافقات بیمه یا بیمه غرامت کارگران درگیر باشند. اساساً، اگر شما مقصر باشید، خودتان مسئول هستید، مگر اینکه بیمه وارد عمل شود.