ضمانتی که در بخش قبلی ذکر شده است، به دلیل عدم اقدام برای پیگیری دین اصلی، یا هر وثیقه جانبی برای پرداخت آن، ساقط نمیشود، اگر هیچ بخشی از دین از آن طریق قابل وصول نبوده باشد.
ضمانتتفسیر ضمانت
Section § 2799
این قانون میگوید که اگر کسی نقش ضامن (یعنی تضمینکننده قرارداد شخص دیگری) را قبل از نهایی شدن جزئیات قرارداد بر عهده بگیرد، انتظار میرود که ضامن با خطراتی بزرگتر از آنچه که برای قراردادهای مشابه در آن منطقه معمول است، مواجه نشود. به عبارت دیگر، خطرات ضامن باید عادی و معمول باشد، نه چیزی غیرمعقول یا غیرمنتظره.
قبول مسئولیت، ضامن، قرارداد، شرایط، خطرات، قراردادهای رایج، قرارداد اصلی، مواجهه ضامن با خطر، تضمینکننده، ارزیابی ریسک، محل اجرا، قراردادهای مشابه، شرایط قرارداد، مسئولیت تجاری، استانداردهای محلی
Section § 2800
این قانون بیان میکند که وقتی کسی تضمین میکند که یک بدهی پرداخت یا وصول خواهد شد، به این معنی است که او اطمینان میدهد که فرد بدهکار توانایی مالی برای پرداخت آن را دارد و باید امکان وصول آن بدهی از طریق روشهای قانونی عادی، در صورت اقدام سریع و صحیح، وجود داشته باشد.
ضمانت، بدهکار متمکن، تعهد قابل وصول، جدیت متعارف، اقدامات قانونی، تضمین بدهی، حقوق بستانکار، تضمین توانایی مالی، وصول بدهی، قابلیت وصول قانونی
Section § 2801
این قانون به این معناست که اگر شخصی بدهی را ضمانت کند، ضمانت او صرفاً به این دلیل که وامدهنده برای وصول بدهی یا پیگیری وثیقههای مربوطه اقدامی نکرده است، باطل نمیشود؛ مشروط بر اینکه این اقدامات به هر حال منجر به هیچ پرداختی نمیشد.
ضمانت کوتاهی دین اصلی
Section § 2802
اگر یک بدهکار ایالت را ترک کند و هیچ دارایی برای پرداخت بدهی خود باقی نگذارد، این وضعیت از نظر قانونی معادل ورشکستگی او تلقی میشود. این امر پیامدهای مهمی برای کسی دارد که آن بدهی را تضمین کرده یا به عنوان ضامن امضا کرده است.
خروج شخص اصلی، اثر ورشکستگی، تعهدات ضامن، وصول بدهی، ترک ایالت، ورشکستگی شخص اصلی، بدهکار خارج از ایالت، عدم وجود دارایی باقیمانده، حقوق ضامن، تسویه تعهدات، حمایت از طلبکار، تضمین بدهی، مسئولیت مالی، ورشکستگی معادل، تسویه بدهی
