این بخش از قانون، اصطلاحات کلیدی مربوط به بازی‌های ویدیویی را تعریف می‌کند، به ویژه با تمرکز بر آنهایی که خشونت‌آمیز تلقی می‌شوند. «خردسال» هر کسی است که زیر ۱۸ سال سن دارد. «شخص» می‌تواند یک فرد یا هر نوع نهاد تجاری باشد. «بازی ویدیویی» یک دستگاه سرگرمی الکترونیکی است که شما با آن تعامل دارید. «بازی ویدیویی خشونت‌آمیز» با نوع اعمال خشونت‌آمیزی که در خود دارد، مانند کشتن یا آسیب رساندن به تصویر یک انسان، به ویژه اگر وحشتناک یا بی‌رحمانه به نظر برسد، تعریف می‌شود. همچنین این اعمال را به گونه‌ای توصیف می‌کند که باید فاقد ارزش برای خردسالان باشد، برای استانداردهای جامعه توهین‌آمیز باشد، و به علایق مضر جذابیت داشته باشد. در این زمینه، کلماتی مانند «بی‌رحمانه»، «منحرفانه» و «فجیع» بیشتر توضیح داده می‌شوند تا ارزیابی شود که آیا یک بازی بیش از حد خشونت‌آمیز است یا خیر. اساساً، این اصطلاحات کمک می‌کنند تا مشخص شود که آیا یک بازی از خطوطی عبور می‌کند که آن را برای خردسالان نامناسب می‌سازد.

این قانون فروش یا اجاره بازی‌های ویدیویی خشونت‌آمیز به خردسالان را غیرقانونی می‌داند. با این حال، اگر فروشنده یا اجاره‌دهنده کارت شناسایی خریدار را بررسی کرده و به طور معقولی باور داشته که خریدار خردسال نیست، یا اگر بازی به درستی برچسب‌گذاری نشده باشد، آنها دفاع معتبری در برابر هرگونه ادعای قانونی دارند. این قانون اعمال نمی‌شود اگر والدین، پدربزرگ/مادربزرگ، عمه/خاله، عمو/دایی، یا قیم قانونی خردسال، بازی را برای او خریداری یا اجاره کنند.