هر زمان که شما مدارکی مانند دادخواست، پاسخ، یا درخواست را به دادگاه در ارتباط با این قانون ارائه می‌دهید، باید رسماً سوگند یاد کنید که اطلاعات آن صحیح است. این کار از طریق فرآیندی به نام «تأیید» انجام می‌شود.

اگر کسی از دادگاه درخواستی داشته باشد، طرف دیگر درگیر می‌تواند با ارائه یک پاسخ در مهلت مقرر، درخواست کمک حقوقی متفاوتی در مورد همان مسائل مطرح شده داشته باشد. این قانون در پرونده‌های طلاق، ابطال ازدواج، جدایی، پرونده‌های دستور حمایتی خشونت خانگی، و پرونده‌های مربوط به ملاقات، حضانت یا نفقه فرزند اعمال می‌شود.

این قانون مراحل تغییر یک حکم یا دستور مربوط به طلاق، جدایی قانونی، یا مسائل مربوط به فرزندان مانند حضانت و نفقه را توضیح می‌دهد. به طور کلی، شما نمی‌توانید این دستورات را تغییر دهید مگر اینکه طرف مقابل را به روش صحیح مطلع کنید. برای تغییرات در حضانت یا نفقه، می‌توانید طرف مقابل را از طریق پست مطلع کنید، اما باید مدرکی دال بر تأیید آدرس آنها ارائه دهید. اگر دادگاه تصمیم بگیرد برخی مسائل را جداگانه رسیدگی کند، قوانین کمی متفاوت است و ابلاغ باید مستقیم‌تر باشد.

این بخش از قانون بر قوانین ارتباطی در طول رسیدگی‌های دادگاه خانواده تمرکز دارد. این قانون به طور کلی ارتباطات یک‌جانبه را ممنوع می‌کند، که ارتباطات خصوصی بین یک وکیل و دادگاه بدون حضور طرف مقابل است. این قاعده در مورد مکالمات بین وکلا و میانجی‌ها یا ارزیابان منصوب‌شده توسط دادگاه اعمال می‌شود، مگر اینکه هر دو طرف به گونه‌ای دیگر توافق کنند یا موضوع مربوط به برنامه‌ریزی باشد. استثنائاتی وجود دارد، مانند پرونده‌های مربوط به خشونت خانگی یا زمانی که اقدام فوری برای محافظت از ایمنی فردی لازم است. علاوه بر این، میانجی‌ها یا ارزیابان همچنان می‌توانند وظایف خود را، مانند گزارش سوءاستفاده از کودک یا تهدید به آسیب، بدون نقض این قوانین انجام دهند. تا ژوئیه 2006، شورای قضایی موظف بود یک آیین‌نامه برای اجرای این قانون وضع کند.

این قانون می‌گوید که در جلسات دادگاه خاص، دادگاه باید اجازه شهادت زنده و مرتبط را بدهد، مگر اینکه هر دو طرف توافق دیگری داشته باشند یا دلیل موجهی برای عدم پذیرش آن وجود داشته باشد که دادگاه باید آن را توضیح دهد. اگر یک طرف بخواهد شاهدانی شهادت دهند، باید قبل از جلسه رسیدگی، فهرستی ارائه کند که توضیح دهد هر شاهد در مورد چه چیزی صحبت خواهد کرد. اگر این کار را نکنند، دادگاه ممکن است جلسه را به تعویق بیندازد و تا زمان ادامه جلسه، تصمیمات موقتی بگیرد. همچنین قانونی وجود دارد که مشخص می‌کند چه زمانی می‌توان شهادت زنده نداشت.

در پرونده‌های حقوق خانواده، اگر کسی پس از صدور حکم، درخواست یا لایحه جدیدی ثبت کند، فرآیند جمع‌آوری مدارک و اطلاعات، که به آن کشف می‌گویند، به طور خودکار دوباره آغاز می‌شود. این موضوع شامل مسائلی می‌شود که در درخواست جدید مطرح شده‌اند. «تاریخ دادگاه» برای این مسائل، همان تاریخی خواهد بود که برای جلسه رسیدگی جدید یا هر تاریخ تجدیدنظر شده‌ای تعیین شده است.