این بخش توضیح می‌دهد که «والد طبیعی» در زمینه قانون خانواده به چه معناست؛ این اصطلاح به والدی اشاره دارد که کودک را به فرزندی قبول نکرده است، صرف نظر از ارتباط بیولوژیکی. «رابطه والد و فرزند» شامل پیوندهای حقوقی و مسئولیت‌ها بین یک کودک و والدین طبیعی یا خوانده او می‌شود. مهم این است که قانون اجازه می‌دهد یک کودک بیش از دو والد داشته باشد. اگر کودکی بیش از دو والد داشته باشد، قوانین و مقرراتی که به «دو والد» اشاره می‌کنند باید به گونه‌ای تفسیر شوند که به همه والدین کودک اشاره داشته باشند.

این قانون بیان می‌کند که همه فرزندان و والدین در روابطشان با یکدیگر حقوق برابری دارند، فرقی نمی‌کند والدین آن فرزند متأهل باشند یا خیر.

این قانون تضمین می‌کند که در پرونده‌های مربوط به حضانت فرزند یا ملاقات، هر دو طرف دسترسی عادلانه به نمایندگی قانونی داشته باشند. در صورت لزوم، دادگاه می‌تواند به یک طرف دستور دهد که حق‌الوکاله طرف دیگر را بپردازد، بر اساس درآمد و نیازهای مالی. دادگاه باید تصمیم بگیرد که آیا یک طرف می‌تواند هزینه هر دو را بپردازد و اگر نابرابری مالی وجود دارد، حق‌الوکاله اعطا می‌شود. حق‌الوکاله‌های اعطا شده می‌تواند خدمات قبل یا بعد از شروع پرونده را پوشش دهد. دادگاه باید به سرعت در مورد درخواست‌های این هزینه‌ها، معمولاً ظرف 15 روز، حکم صادر کند، حتی در شرایطی که نیاز به تصمیم‌گیری سریع در دادگاه است. علاوه بر این، هرگونه اعطای حق‌الوکاله در صورت لزوم در طول فرآیند قانونی، از جمله مراحل پس از تجدیدنظرخواهی، قابل تنظیم است.

این بخش دو اصطلاح کلیدی مربوط به کمک باروری را معرفی و تعریف می‌کند. «کمک باروری» هر روشی برای لقاح فرزند است که شامل آمیزش جنسی نمی‌شود. «قرارداد کمک باروری» یک قرارداد کتبی است که رابطه بین افرادی را که قصد دارند از طریق کمک باروری والد شوند، و شرایط مربوطه را مشخص می‌کند.