Section § 3080

Explanation
این قانون فرض می‌کند که حضانت مشترک توسط هر دو والد معمولاً به نفع کودک است، به شرطی که هر دو والد، چه از قبل و چه در طول جلسه دادگاه، با آن موافقت کنند. با این حال، این امر بر اساس ملاحظات خاصی است که در بخش دیگری از قانون، بخش 3011، مشخص شده است.

Section § 3081

Explanation
اگر یکی از والدین درخواست کند، دادگاه می‌تواند تصمیم بگیرد که حضانت مشترک فرزند را به هر دو والدین بدهد. این تصمیم به صلاحدید دادگاه است و باید از دستورالعمل‌های خاصی پیروی کند. برای کمک به این تصمیم‌گیری، دادگاه ممکن است دستور انجام تحقیقاتی را برای جمع‌آوری اطلاعات بیشتر صادر کند.

Section § 3082

Explanation

این قانون می‌گوید که اگر کسی درخواست حضانت مشترک کند و دادگاه این درخواست را بپذیرد یا رد کند، دادگاه باید دلایل خود را توضیح دهد، به شرطی که یکی از افراد درگیر در پرونده این توضیح را بخواهد. صرفاً گفتن اینکه حضانت مشترک بهترین چیز برای کودک هست یا نیست، برای برآورده کردن این الزام کافی نیست.

هنگامی که درخواست حضانت مشترک پذیرفته یا رد می‌شود، دادگاه، بنا به درخواست هر یک از طرفین، باید در تصمیم خود دلایل پذیرش یا رد درخواست را بیان کند. بیان اینکه حضانت فیزیکی مشترک به نفع کودک است یا نیست، برای برآورده کردن الزامات این بخش کافی نیست.

Section § 3083

Explanation

این قانون توضیح می‌دهد که وقتی دادگاه حضانت قانونی مشترک یک کودک را صادر می‌کند، باید به وضوح مشخص کند که چه زمانی هر دو والد باید قبل از تصمیم‌گیری در مورد کودک توافق کنند. اگر این موضوع مشخص نشده باشد، هر یک از والدین می‌تواند به طور مستقل تصمیم بگیرد. با این حال، هیچ تصمیمی نباید مغایر با ترتیبات حضانت فیزیکی باشد، مگر اینکه دادگاه به طور خاص اجازه دهد.

در صدور حکم حضانت قانونی مشترک، دادگاه باید شرایطی را که تحت آن کسب رضایت هر دو والد برای اعمال کنترل قانونی بر کودک الزامی است و همچنین پیامدهای عدم کسب رضایت متقابل را مشخص کند. در تمام شرایط دیگر، هر یک از والدین به تنهایی می‌تواند کنترل قانونی کودک را اعمال کند. حکم حضانت قانونی مشترک نباید به گونه‌ای تفسیر شود که اجازه‌ی اقدامی را بدهد که با حکم حضانت فیزیکی مغایرت دارد، مگر اینکه آن اقدام صراحتاً توسط دادگاه مجاز شده باشد.

Section § 3084

Explanation
وقتی دادگاه در مورد حضانت فیزیکی مشترک تصمیم می‌گیرد، باید حقوق هر والد را در مورد کنترل فیزیکی کودک به وضوح مشخص کند. این کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که اگر یکی از والدین به ناحق کودک را نزد خود نگه دارد، والد دیگر بتواند از قانون برای بازگرداندن ایمن کودک استفاده کند.

Section § 3085

Explanation
این قانون بیان می‌کند که دادگاه می‌تواند تصمیم بگیرد که هر دو والدین مسئولیت‌های تصمیم‌گیری برای فرزندشان (حضانت قانونی مشترک) را به اشتراک بگذارند، بدون اینکه زمان مراقبت فیزیکی (حضانت فیزیکی مشترک) را به اشتراک بگذارند.

Section § 3086

Explanation
قانون به دادگاه اجازه می‌دهد که هنگام تصمیم‌گیری در مورد حضانت مشترک، یکی از والدین را به عنوان مراقب اصلی و یک خانه را به عنوان محل اقامت اصلی کودک تعیین کند. این کار به مشخص شدن اینکه چه کسی واجد شرایط دریافت کمک‌های عمومی است، کمک می‌کند.

Section § 3087

Explanation
این قانون می‌گوید که ترتیبات حضانت مشترک می‌تواند تغییر یا پایان یابد، اگر یک یا هر دو والدین درخواست کنند، یا اگر دادگاه تشخیص دهد که این امر به نفع کودک است. اگر یکی از والدین با این تغییرات موافق نباشد، دادگاه باید توضیح دهد که چرا این تغییرات را ضروری می‌داند.

Section § 3088

Explanation

این قانون بیان می‌کند که اگر دادگاهی در کالیفرنیا یا ایالت دیگری تصمیمی در مورد حضانت فرزند گرفته باشد، آن تصمیم می‌تواند برای اجازه دادن به حضانت مشترک تغییر یابد. اما، ابتدا باید قوانین خاصی در مورد صلاحیت قضایی رعایت شود.

دستور حضانت فرزند صغیری که توسط دادگاهی در این ایالت یا هر ایالت دیگر صادر شده است، ممکن است، مشروط به الزامات صلاحیت قضایی در بخش‌های (3403) و (3414)، در هر زمان به دستور حضانت مشترک مطابق با این فصل اصلاح شود.

Section § 3089

Explanation
در شهرستان‌هایی که دادگاه سازش دارند، هم دادگاه و هم طرفین درگیر می‌توانند، بر اساس قوانین محلی، از دادگاه سازش کمک بگیرند. این کار برای ایجاد یک برنامه مفید برای پیروی از دستور حضانت یا حل هرگونه اختلاف در مورد نحوه اجرای برنامه حضانت است.