این قانون توضیح می‌دهد که مشارکت‌ها در خرید ملک چگونه در زمان تقسیم دارایی‌ها هنگام جدایی زوجین محاسبه می‌شوند. مشارکت‌ها شامل پرداخت‌هایی مانند پیش‌پرداخت‌ها یا کاهش اصل وام می‌شوند، اما شامل بهره، نگهداری یا مالیات نمی‌شوند. اگر یکی از همسران بخشی از یک ملک را با استفاده از وجوه جداگانه خود (پولی که قبل از ازدواج داشته یا به عنوان هدیه دریافت کرده) پرداخت کرده باشد، می‌تواند در زمان تقسیم دارایی‌ها بازپرداخت شود، مگر اینکه قبلاً به صورت کتبی از این حق صرف‌نظر کرده باشد. بازپرداخت به ارزش ملک در زمان تقسیم محدود می‌شود، بدون اضافه کردن بهره یا تعدیل برای تورم.

این بخش توضیح می‌دهد که وقتی ازدواج به پایان می‌رسد، اموال مشترک (اموال زناشویی مشترک) می‌تواند برای پولی که برای تحصیل یکی از همسران خرج شده است، جبران شود، به شرطی که این تحصیل به طور قابل توجهی توانایی او را برای کسب درآمد بیشتر افزایش دهد. هرگونه وام تحصیلی که در طول ازدواج برای این منظور گرفته شده باشد، مسئولیت همسری خواهد بود که تحصیل کرده است، نه هر دو همسر با هم. با این حال، اگر جامعه (مشترک) از این تحصیلات بسیار منتفع شده باشد (مانند کسب درآمد بیشتر)، یا اگر هر دو همسر تحصیلات مشابهی را که توسط جامعه (مشترک) تأمین مالی شده است، دریافت کرده باشند، ممکن است مبلغ قابل بازپرداخت کاهش یابد. این قانون همچنین اشاره می‌کند که اگر تحصیلات به همسر کمک کند تا شغلی پیدا کند و نیاز او به حمایت مالی را کاهش دهد، می‌تواند بر مسئولیت‌های مالی تأثیر بگذارد. در نهایت، هرگونه توافق متفاوت که به صورت کتبی توسط هر دو طرف انجام شده باشد، این قوانین را لغو خواهد کرد.