این بخش از قانون کالیفرنیا خدمات استخدامی را برای افراد ناشنوا یا کم‌شنوا تشریح می‌کند. این قانون حکم می‌کند که این خدمات باید شامل پشتیبانی ارتباطی کامل باشد، مانند خدمات مترجمی توسط متخصصان واجد شرایط، کمک‌های مخابراتی، و در صورت نیاز، آموزش مهارت‌های ارتباطی. علاوه بر این، قانون بر حمایت برای دسترسی برابر به خدمات استخدامی، کمک به توسعه و کاریابی، مشاوره استخدامی از سوی همتایانی که خود نیز دارای اختلالات شنوایی هستند، و پشتیبانی پیگیری پس از کاریابی برای رسیدگی به هرگونه مشکلی که ممکن است پیش بیاید، تأکید دارد.

این قانون اداره را ملزم می‌کند تا معیارهایی را برای انتخاب پیمانکارانی که خدمات شغلی به افراد ناشنوا و کم‌شنوا ارائه می‌دهند، با نظر کارشناسان این حوزه تعیین کند. این معیارها شامل توانایی برقراری ارتباط با مراجعین به شیوه ترجیحی آنها، جلب حمایت جامعه از طریق تأییدیه‌ها، و داشتن بودجه از منابع عمومی یا خصوصی است.

هنگام انتخاب پیمانکاران، به پیشنهادهایی اولویت داده می‌شود که افراد ناشنوا یا کم‌شنوا را در کادر یا نقش‌های مدیریتی مشارکت دهند و بر ترویج خودتعیین‌گری برای جامعه هدف تأکید کنند.

این بخش مسئولیت‌های اداره را در ارائه خدمات اشتغال به افراد ناشنوا یا کم‌شنوا در کالیفرنیا تشریح می‌کند.

اداره باید تصمیم بگیرد که دفاتر در کجا باشند، به دفاتری که برای جلوگیری از اختلال در خدمات نیاز به قرارداد دارند اولویت دهد و با سایر سازمان‌های دولتی هماهنگ کند. رویه های حسابداری و قراردادهای یکنواخت باید ایجاد شوند و درخواست‌های پیشنهاد باید صادر و بر اساس معیارهای تعیین شده ارزیابی شوند. اداره باید از تعاریف موجود ناشنوایی استفاده کند، در صورت لزوم قراردادها را حسابرسی کند و سالانه این خدمات را در طرح‌های خدمات شغلی فدرال در نظر بگیرد.

به پیمانکاران باید کمک شود تا داده‌های مهمی مانند تعداد افراد خدمت‌گیرنده، انواع و هزینه‌های خدمات، اشتغال‌زایی، کمک‌های پیگیری و صلاحیت کارکنان را پیگیری کنند.