این قانون از کمیسر بیمه می‌خواهد که برای صدور گواهی‌نامه‌ها، در صورتی که هزینه خاصی در جای دیگری ذکر نشده باشد، هزینه‌هایی را دریافت کند. اگر فرمی از پیش آماده شده باشد که فقط نیاز به پر کردن جاهای خالی دارد، هزینه 22 دلار است. برای سایر گواهی‌نامه‌ها، هزینه بر اساس هزینه واقعی آماده‌سازی آنها تعیین می‌شود، با سقف 50 دلار برای اولین نسخه و 9 دلار برای هر نسخه اضافی.

این بخش از قانون بیان می‌کند که کمیسر باید قبل از پردازش درخواست‌های خاص، هزینه‌ها را دریافت کند. اگر برای مجوز، پروانه، یا گواهی اختیار درخواست می‌دهید و هیچ هزینه مشخصی در قانون ذکر نشده است، 22 دلار پرداخت خواهید کرد. اگر در یک آزمون صلاحیت شرکت می‌کنید که تحت پوشش هزینه دیگری در قانون نیست، و شما بیمه‌گر نیستید، 72 دلار پرداخت خواهید کرد.

این قانون توضیح می‌دهد که وقتی شرکت‌های بیمه برای هرگونه فرم بیمه، درخواست یا اسناد مرتبط نیاز به تأیید کمیسر دارند، باید هزینه‌ای پرداخت کنند. این هزینه، هزینه‌های رسیدگی و نگهداری این اسناد را پوشش می‌دهد. مبلغ دقیق هزینه توسط کمیسر بر اساس حجم کار و انواع اسناد تعیین خواهد شد. هنگام تعیین این هزینه‌ها، کمیسر کل هزینه‌های سالانه خود را در نظر گرفته و آنها را به طور عادلانه برای هر سند توزیع خواهد کرد. قبل از تصویب هرگونه تغییر در هزینه‌ها، اطلاع‌رسانی عمومی و جلسه استماع برگزار خواهد شد و هزینه‌های جدید (90) روز پس از تصویب لازم‌الاجرا می‌شوند، با این احتمال که اولین جدول ممکن است عطف به ماسبق اعمال شود. کلیه هزینه‌های جمع‌آوری شده به صندوق بیمه واریز می‌شود. این بخش به طور خاص در مورد بخش‌های خاصی از قانون بیمه اعمال می‌شود.

این قانون بیان می‌کند که هر پولی که توسط اداره بیمه برای هزینه‌های بازرسی، به ویژه تحت بخش‌های خاصی مانند (736)، (1061) و (1857.4) جمع‌آوری می‌شود، به خود این اداره تخصیص می‌یابد. این وجوه باید به صندوق بیمه واریز شده و در زمان واریز به بودجه جاری اداره منظور گردد.

این بخش از قانون نحوه مدیریت وجوه دریافتی توسط کمیسر بیمه از طریق هزینه‌ها، جریمه‌ها و مجازات‌ها را تشریح می‌کند. وجوه حاصل از هزینه‌ها به صندوق بیمه واریز می‌شود، در حالی که جریمه‌ها و سایر مجازات‌ها به صندوق عمومی دولت می‌رود. صندوق بیمه برای پرداخت بازپرداخت‌ها و حمایت از اداره بیمه، همانطور که در بخش دیگری از قانون مشخص شده است، استفاده می‌شود. این وجوه به پوشش هزینه‌های اداره و ارائه حمایت مالی طبق بودجه دولت کمک می‌کند.

این بخش توضیح می‌دهد که صندوق بیمه در کالیفرنیا چگونه تشکیل و مدیریت می‌شود. این صندوق شامل پول‌های تخصیص‌یافته طبق قانون، هزینه‌ها و بازپرداخت‌های جمع‌آوری شده توسط اداره بیمه، به علاوه هر موجودی باقیمانده در پایان سال مالی است.

وجوه موجود در حساب ایمنی لرزه‌ای، که بخشی از صندوق بیمه است، سالانه برای اهداف خاصی تخصیص می‌یابد. اگر پول کافی نباشد، صندوق بیمه می‌تواند برای پوشش هزینه‌ها به حساب ایمنی لرزه‌ای وام دهد که سپس با درآمدهای آتی بازپرداخت می‌شود.

قانون اجازه می‌دهد که هرگونه وجوه باقیمانده در صندوق بیمه به سال مالی بعدی منتقل شود. اگر صندوق برای پوشش هزینه‌ها کافی نباشد، اداره بیمه می‌تواند در صورت نیاز پول قرض بگیرد، با این شرط که بازپرداخت از درآمدهای همان سال مالی انجام شود.

این قانون حساب ایمنی لرزه‌ای را ایجاد می‌کند که برای تأمین مالی طرح‌های ایمنی لرزه‌ای در کالیفرنیا استفاده می‌شود. این قانون یک هزینه سالانه کوچک، با شروع از ($0.15) دلار، را از مالکان املاک دارای بیمه الزامی می‌کند تا از کمیسیون ایمنی لرزه‌ای آلفرد ای. آلکوئیست و هزینه‌های اداری مرتبط حمایت کند. بیمه‌گران این هزینه را از بیمه‌گذاران جمع‌آوری می‌کنند و می‌توانند جزئیات آن را در صورتحساب‌های خود درج کنند. وجوه، که توسط اداره مدیریت می‌شوند، به طور خاص برای حفظ و حمایت از تلاش‌های ایمنی لرزه‌ای تخصیص می‌یابند.

بیمه‌گران باید این هزینه را ظرف (45) روز پس از دریافت فاکتور به دولت پرداخت کنند، وگرنه با جریمه مواجه می‌شوند. هرگونه هزینه‌های پرداخت نشده، بدهی به دولت محسوب می‌شود. علاوه بر این، اداره موظف است سالانه در مورد نحوه محاسبه و مدیریت هزینه‌ها گزارش دهد تا شفافیت در فرآیند را تضمین کند.

این قانون شرکت‌های بیمه‌ای را که سالانه بیش از ۲۰,۰۰۰ دلار مالیات بدهکارند، ملزم می‌کند که پرداخت‌ها را از طریق انتقال الکترونیکی وجوه انجام دهند. این قانون برای پرداخت‌هایی که از سال ۱۹۹۵ آغاز می‌شوند، اعمال می‌شود. پرداخت زمانی کامل تلقی می‌شود که بانک انتقال را تا روز کاری بعدی پردازش کند. اگر شرکت‌ها از انتقال الکترونیکی استفاده نکنند، با جریمه ۱۰ درصدی مالیات‌های بدهکار مواجه می‌شوند. با این حال، اگر شرکتی بتواند ثابت کند که به دلیل شرایط خارج از کنترل خود نتوانسته است این قانون را رعایت کند، ممکن است از این جریمه معاف شود. برای درخواست این معافیت، شرکت باید یک اظهارنامه مفصل تحت سوگند (با مجازات شهادت دروغ) ارائه دهد که وضعیت خود را توضیح دهد.

این قانون اجازه بازپرداخت پولی را می‌دهد که برای مجوزها، پروانه‌ها یا خدمات پرداخت شده است، در صورتی که پرداخت اضافی، پرداخت تکراری وجود داشته باشد، یا در مواردی که نیازی به پرداخت نبوده است. همچنین شامل مواردی می‌شود که هزینه ناکافی پرداخت شده و مانع از پردازش درخواست یا خدمت شده است، و شرایط مربوط به جریمه‌های دیرکرد، در صورتی که دلیل موجهی ظرف 60 روز ارائه شود. بازپرداخت‌ها ممکن است طبق سایر قوانین، منوط به تأیید مدیر کل خدمات باشد.

این قانون به کمیسر بیمه اجازه می‌دهد تا هزینه‌هایی را که اداره برای تأمین نیازهای بودجه‌ای خود دریافت می‌کند، تغییر دهد. این تغییرات هزینه می‌تواند افزایشی یا کاهشی باشد، اما بدون تأیید مجلس قانون‌گذاری نمی‌تواند از ۱۰ درصد تجاوز کند. اداره باید هرگونه تغییر هزینه را حداقل ۹۰ روز قبل از لازم‌الاجرا شدن آن اعلام کند و می‌تواند این کار را سالی یک بار در هر سال مالی انجام دهد. قانون‌گذاران ۶۰ روز فرصت دارند تا پس از اعلام تغییر هزینه، به آن اعتراض کنند، و در صورت اعتراض، تغییرات فقط از ۱ فوریه سال بعد لازم‌الاجرا خواهد شد، مگر اینکه با رأی اکثریت مجلس قانون‌گذاری لغو شود.

اداره همچنین حجم کاری خود را برای سه سال آینده برنامه‌ریزی می‌کند تا سطوح هزینه‌های آتی را تعیین کند و در صورت لزوم، بر اساس تجربه واقعی حجم کاری، تعدیلاتی انجام می‌دهد. این تغییرات نمی‌تواند از مبلغ مورد نیاز برای تأمین نیازهای بودجه‌ای طبق بودجه فرماندار یا قانون بودجه سالانه تجاوز کند.