این قانون تعریف می‌کند که چه کسی می‌تواند به عنوان «متقاضی» برای برنامه پوشش درمانی کودکان در نظر گرفته شود. به طور کلی، متقاضی را شخصی بالای ۱۸ سال، مانند والد یا قیم، که از طرف یک کودک درخواست می‌دهد، توصیف می‌کند. همچنین این تعریف را گسترش می‌دهد تا شامل برخی صغار شود، مانند کسانی که مستقل شده‌اند، به طور مستقل زندگی می‌کنند، یا برای پوشش درمانی خودشان یا فرزندشان درخواست می‌دهند.

این بخش «کودک» را به عنوان فردی زیر 19 سال تعریف می‌کند که واجد شرایط یک برنامه خاص است که جزئیات آن در فصل 9، شروع از بخش 12693.70، آمده است.

این بخش «سیستم بهداشتی سازمان‌یافته شهرستان» را به عنوان یک سازمان مراقبت‌های بهداشتی تعریف می‌کند که با اداره خدمات بهداشتی ایالتی قرارداد می‌بندد. هدف آن ارائه خدمات کامل مراقبت‌های بهداشتی به تمامی افراد واجد شرایطی است که در شهرستان ساکن هستند و مزایای مدیکال دریافت می‌کنند. چنین سازمانی باید مستقیماً توسط یک نهاد عمومی اداره شود که توسط دولت شهرستان بر اساس بخش‌های خاصی از قانون رفاه و مؤسسات یا قانون بهداشت و ایمنی تأسیس شده است.

«سهم خانواده» مبلغی است که یک فرد برای خود یا فرزندان واجد شرایطش پرداخت می‌کند تا در یک برنامه خاص عضو شده و شرکت کند. این مبلغ شامل فرانشیز برای خدمات بیمه‌شده نمی‌شود. علاوه بر این، شخص دیگری به نام حامی سهم خانواده می‌تواند این مبلغ را تحت شرایط خاصی پرداخت کند.

این قانون «ابتکار محلی» را به عنوان یک طرح سلامت پیش‌پرداخت شده تعریف می‌کند که توسط دولت‌های شهرستان راه‌اندازی یا به رسمیت شناخته شده، یا توسط بازیگران اصلی در یک منطقه مشخص تشکیل شده است تا مراقبت‌های پزشکی کامل را به کسانی که واجد شرایط مدیکال، برنامه مدیکید کالیفرنیا، هستند، ارائه دهد. این قانون به طور خاص به چندین بخش از قانون رفاه و مؤسسات اشاره می‌کند که این ابتکارات محلی را تأسیس می‌کنند.

«طرح دندانپزشکی مشارکت‌کننده» یک طرح خدمات دندانپزشکی است که به طور قانونی خدمات ارائه می‌دهد و هزینه‌ها را مانند بیمه یا طرح‌های عضویت در ازای پرداخت‌ها پوشش می‌دهد. این طرح‌ها باید با یک هیئت مدیره همکاری کنند تا پوشش دندانپزشکی را به مشترکین ارائه دهند.

دو نوع اصلی از طرح‌های دندانپزشکی مشارکت‌کننده وجود دارد: (الف) بیمه‌گران دندانپزشکی که دارای گواهی معتبر از کمیسر هستند، یا (ب) طرح‌های خدمات درمانی تخصصی که توسط بخش خاصی از قانون بهداشت و ایمنی تعریف شده‌اند.

«طرح بهداشتی درمانی مشارکت‌کننده» به هر طرحی گفته می‌شود که خدمات درمانی را ارائه یا ترتیب می‌دهد و با هیئت مدیره توافق کرده است تا پوشش را به مشترکین یک برنامه خاص ارائه دهد. این طرح‌ها می‌توانند شامل بیمه‌گران خصوصی سلامت با تأیید ایالتی، طرح‌های خدمات مراقبت بهداشتی، سیستم‌های بهداشتی سازمان‌یافته شهرستانی، یا طرح‌های محلی باشند.

«طرح مراقبت بینایی مشارکت‌کننده» اساساً نوعی بیمه بینایی است که خدمات بینایی شخصی را پوشش می‌دهد. دو نوع اصلی وجود دارد که واجد شرایط هستند: یکی شرکت بیمه بینایی است که گواهی معتبر از کمیسر بیمه دارد، و دیگری یک طرح خدمات درمانی تخصصی است که در بخش دیگری از قانون بهداشت و ایمنی تعریف شده است. برای مشارکت، این طرح‌ها باید با یک هیئت مدیره همکاری کنند تا پوشش را به افرادی که مشترک برنامه هستند، ارائه دهند.

این بخش از قانون «برنامه» را به عنوان برنامه خانواده‌های سالم تعریف می‌کند. این برنامه شامل دو بخش اصلی است: یک مجموعه خرید که به ارائه پوشش بهداشتی برای کودکان در خانواده‌هایی که پوشش وابسته کارفرمایی مقرون‌به‌صرفه ندارند، کمک می‌کند؛ و یک سیستم اعتبار خرید که با ارائه کمک مالی برای هزینه‌های پوشش فرزندان، به خانواده‌های دارای پوشش کارفرمایی یاری می‌رساند.

این قانون توضیح می‌دهد که «پوشش تکمیلی» در یک برنامه بیمه خاص به چه معناست. این به بیمه سلامت اضافی اشاره دارد که می‌تواند از یک بیمه‌گر خصوصی مورد تأیید کمیسر بیمه یا یک طرح خدمات درمانی خریداری شود. هدف این است که اطمینان حاصل شود پوشش تکمیلی، از نظر ارزش، حداقل 95% به خوبی پوشش اصلی ارائه شده به اعضا در استخر خرید برنامه است. همچنین تضمین می‌کند که هزینه‌هایی که اعضا پرداخت می‌کنند، مانند فرانشیز یا سهم پرداخت، باید برای مطابقت با هزینه‌های پرداخت شده توسط اعضا در استخر خرید اصلی تنظیم شود تا عدالت تضمین شود.

«طرح ارائه‌دهنده جامعه» یک طرح بهداشتی است که توسط هیئت مدیره در هر منطقه به دلیل داشتن بیشترین ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی سنتی و شبکه ایمنی در شبکه خود به رسمیت شناخته شده است.