این قانون به کمیسر اجازه می‌دهد تا بیمه‌گران عنوان، شرکت‌های عنوان تحت پوشش و شرکت‌های امانی کنترل‌شده را بازرسی کند تا اطمینان حاصل کند که آنها با استانداردها و الزامات خاص مربوط به بیمه عنوان مطابقت دارند. این بازرسی بر نرخ‌ها و سیستم‌های رتبه‌بندی آنها تمرکز دارد تا مطمئن شود که آنها مقررات لازم را رعایت می‌کنند. این یک بازرسی جداگانه است و بخشی از یک بررسی گسترده‌تر و چند ایالتی نیست.

این قانون برای هر کسی که درگیر بیمه عنوان است، از جمله بیمه‌گران یا شرکت‌های امانی، غیرقانونی می‌سازد که عمداً اطلاعات را از کمیسر بیمه یا سازمان‌های مشورتی پنهان کند یا اطلاعات غلط به آن‌ها بدهد. این موضوع به ویژه در صورتی صدق می‌کند که اطلاعات بر نحوه تعیین نرخ‌های بیمه عنوان تأثیر بگذارد.

این قانون می‌گوید که هر بیمه‌نامه مالکیت باید توسط مسئولین خاصی از شرکت بیمه مالکیت، مانند رئیس یا نایب رئیس و منشی یا منشی دستیار، امضا شود. این امضاها می‌توانند به صورت دستی یا با استفاده از هر روشی مانند چاپ یا مهر انجام شوند. پس از امضا، بیمه‌نامه از نظر قانونی الزام‌آور تلقی می‌شود. اگر محلی برای امضای اضافی وجود داشته باشد و آن امضا نیز درج شده باشد، فرض می‌شود که بیمه‌نامه به درستی تأیید شده است.

این قانون ایجاب می‌کند که وقتی یک گزارش مقدماتی بخشی از پیشنهاد صدور بیمه‌نامه مالکیت سند است، باید شامل یک بیانیه با حروف درشت باشد که به خوانندگان توصیه می‌کند استثنائات و موارد مستثنی شده را با دقت بررسی کنند، زیرا این موارد نشان می‌دهند که چه چیزهایی تحت پوشش بیمه‌نامه نیستند.

خود گزارش وضعیت فعلی سند را تضمین نمی‌کند و همچنین تمام مسائل یا رهن‌های مربوط به ملک را فهرست نمی‌کند. می‌توان از یک شرکت بیمه سند درخواست کرد که برای رهن‌های پولی خاصی که در گزارش مقدماتی ذکر شده‌اند، پوشش ارائه دهد. با این حال، هیچ چیز در این بخش قوانین ذکر شده در بخش 12340.11 را تغییر نمی‌دهد.

این قانون کمیسر بیمه را ملزم می‌کند تا هنگام اتخاذ اقدامات انضباطی علیه کارکنان شرکت‌های بیمه عنوان یا شرکت‌های مرتبط به دلیل سوءرفتار، سایر مقامات ذی‌ربط را مطلع سازد. پس از اتخاذ تصمیم نهایی، کمیسر املاک و مستغلات و کمیسر حفاظت مالی و نوآوری باید از این اقدام مطلع شوند. هدف از این کار، هشدار دادن به آنهاست در صورتی که کارمند به دنبال کار در صنایعی باشد که آنها نظارت می‌کنند.

علاوه بر این، اطلاعات دقیق در مورد پرونده، از جمله اتهامات کتبی و مواد مرتبط، ممکن است به اشتراک گذاشته شود، اما محرمانگی حفظ می‌شود.

این قانون همچنین اداره بیمه را موظف می‌کند که یک پایگاه داده آنلاین حاوی فهرست افرادی که با چنین اقدامات انضباطی مواجه شده‌اند، نگهداری کند و این پایگاه داده به سایر پایگاه‌های داده مشابه مرتبط با صنعت امانت‌داری (اسکرو) پیوند دارد. دولت و کارکنان آن در برابر مسئولیت ناشی از به اشتراک گذاشتن اطلاعات نادرست، مگر اینکه با سوءنیت انجام شده باشد، محافظت می‌شوند.