این بخش اصطلاحات مختلفی را که به سازمان زلزله کالیفرنیا، که یک سازمان ارائه‌دهنده بیمه زلزله در کالیفرنیا است، مربوط می‌شود، تعریف می‌کند. «سرمایه در دسترس» به پولی اشاره دارد که توسط این سازمان نگهداری می‌شود، منهای برخی هزینه‌ها و ذخایر. این قانون حداقل پوشش برای هزینه‌های زندگی اضافی را که بیمه‌نامه‌ها باید ارائه دهند، بسته به سرمایه در دسترس سازمان، مشخص می‌کند. همچنین نقش‌ها و اصطلاحات کلیدی مانند «هیئت مدیره»، «هیئت مشورتی»، «بیمه‌گر مشارکت‌کننده» و «بیمه‌گر غیرمشارکت‌کننده» را تعریف می‌کند که به نحوه عملکرد سازمان و تعامل آن با شرکت‌های بیمه مربوط می‌شود. علاوه بر این، مفاهیم مالی مانند «اوراق قرضه»، «قراردادهای بازار سرمایه»، «درآمد» و «ذخیره حق بیمه کسب نشده» را توضیح می‌دهد که به نحوه مدیریت وجوه و امور مالی سازمان مربوط می‌شود.

این قانون سازمان زلزله کالیفرنیا را تأسیس می‌کند که مسئول فروش بیمه پایه زلزله مسکونی است. این سازمان توسط یک هیئت مدیره اداره می‌شود و توسط شورای واکنش به بلایای کالیفرنیا، به ویژه برای خدمات مرتبط با صندوق آتش‌سوزی جنگل، نظارت می‌شود. این سازمان فقط می‌تواند در زمینه بیمه مربوط به زلزله فعالیت کند و مجاز به انجام هیچ نوع کسب‌وکار بیمه دیگری نیست. سرمایه‌گذاری‌ها طبق قانون به مناطق امن خاصی محدود می‌شوند.

این سازمان باید با بیمه‌گذاران خود با همان حقوق و وظایفی رفتار کند که هر بیمه‌گر دیگری طبق حقوق عرفی رفتار می‌کند. هزینه‌های عملیاتی حداکثر 6% از درآمد حق بیمه است و شامل هزینه‌های خاص مختلفی مانند هزینه‌های انتقال ریسک، خدمات حقوقی، بازاریابی عمومی و تحقیقات نمی‌شود. هزینه‌های مربوط به مدیریت خسارات و حمایت از صندوق آتش‌سوزی جنگل نیز مشخص شده‌اند.

هیئت مدیره می‌تواند به سازمان اجازه دهد تا در صورت نیاز، خدمات به صندوق آتش‌سوزی جنگل ارائه دهد.

سازمان زلزله کالیفرنیا توسط یک هیئت سه نفره، شامل فرماندار، خزانه‌دار و کمیسر بیمه، به همراه اعضای غیررأی‌دهنده قانون‌گذار، اداره می‌شود. یک هیئت مشورتی، متشکل از نمایندگان صنعت بیمه و عموم مردم، به هیئت مدیره کمک می‌کند. هیئت مدیره وظایف مختلفی از جمله استخدام کارکنان، سرمایه‌گذاری وجوه، انتشار اوراق قرضه و رسیدگی به بیمه‌نامه‌های زلزله را مدیریت می‌کند.

اعضای هیئت مدیره و هیئت مشورتی برای اقدامات انجام شده با حسن نیت، مصونیت محدودی دارند و قوانین مسئولیت خاصی برای شرکت‌های بیمه مشارکت‌کننده با سازمان وجود دارد. دفتر دادستان کل مشاور ضد انحصار ارائه می‌دهد و فعالیت‌های سازمان شامل قراردادهای خدماتی و حمایت از برنامه‌های کاهش خطر لرزه‌ای است.

سازمان می‌تواند کمک‌های بلاعوض و هدایا را برای تلاش‌های خاص کاهش خسارت بپذیرد. قوانین افشای مالی برای اعضای هیئت مدیره و مدیران اصلی اعمال می‌شود، با محدودیت‌های پس از استخدام برای جلوگیری از تضاد منافع.

جلسات هیئت مدیره و هیئت مشورتی باید از قوانین جلسات علنی پیروی کنند تا شفافیت تضمین شود.

این بخش نحوه مدیریت مرجع یک نهاد بیمه را از طریق یک طرح عملیاتی مفصل تشریح می‌کند. ابتدا، یک هیئت طرح را ارائه می‌دهد که باید توسط هیئت مدیره و سپس کمیسر بیمه تأیید شود. پس از تأیید، به مجلس قانونگذاری ارسال می‌شود. تغییرات در طرح نیز به تأیید مشابهی نیاز دارد.

اگر کمیسر طرح یا اصلاحات را تأیید نکند، می‌تواند تغییراتی را دستور دهد که هیئت مدیره باید آنها را اجرا کند. این طرح جزئیات نحوه عملکرد مالی مرجع، رسیدگی به خسارات، جمع‌آوری حق بیمه، حل و فصل شکایات و مدیریت ارزیابی‌ها را مشخص می‌کند.

علاوه بر این، مرجع باید به بیمه‌گذاران گزینه‌ای برای پرداخت حق بیمه سالانه خود به صورت اقساطی، بدون بهره، برای پوشش هزینه‌های اداری ارائه دهد. این گزینه پرداخت با مشورت بیمه‌گران مشارکت‌کننده تعیین می‌شود، که نیازی نیست مبالغ حق بیمه را قبل از جمع‌آوری از بیمه‌گذاران پیش‌پرداخت کنند.

این قانون توضیح می‌دهد که شرکت‌های بیمه، هنگام پیوستن به یک برنامه بیمه یا مرجع، باید یک قرارداد یکسان را امضا کنند که حقوق و مسئولیت‌های آن‌ها را مشخص می‌کند. فرم قرارداد برای همه مشارکت‌کنندگان استاندارد است. تغییرات در قرارداد می‌تواند انجام شود اگر همه طرف‌های درگیر - شرکت بیمه، کمیسر، و مرجع - به صورت کتبی موافقت کنند. بیمه‌گران جدیدی که مایل به پیوستن هستند، باید جدیدترین نسخه قرارداد مورد استفاده شرکت‌های موجود را امضا کنند. حتی با وجود اصلاحات، قرارداد باید یکسانی خود را طبق الزامات حفظ کند.

قانون مقرر می‌دارد که برای افزایش توانایی خود در ارائه بیمه زلزله، مرجع باید با تأیید کمیسر، دو اقدام کلیدی را انجام دهد. اول، باید پوشش بیمه اتکایی را با نرخ‌هایی که هیئت مدیره منطقی می‌داند، خریداری کند. دوم، از طریق خزانه‌دار، باید وارد قراردادهای بازار سرمایه با شرایطی شود که هم هیئت مدیره و هم خزانه‌دار آن را معقول می‌دانند. خزانه‌دار تنها می‌تواند به دلیل موجهی که به مأموریت مرجع مربوط می‌شود، از تأیید خودداری کند. این قراردادها ممکن است شامل توافقاتی برای محافظت در برابر اطلاعات نادرست باشد. مهم این است که هزینه‌های سالانه این قراردادهای بیمه اتکایی و بازار نمی‌تواند از درصد معقولی از حق بیمه‌های زلزله جمع‌آوری شده در هر سال تجاوز کند.

این قانون کمیسر را ملزم می‌کند که ظرف 60 روز از زمان تصویب آن، مقررات اضطراری برای بیمه زلزله ایجاد کند. این قوانین باید شامل نرخ‌گذاری، تأیید فرم‌های بیمه، دستورالعمل‌های سرمایه‌گذاری، تعیین نرخ‌های جبران خسارت برای تولیدکنندگان، و رسیدگی به مطالبات پس از زلزله‌های بزرگ باشد. این مقررات باید با Proposition 103 همسو باشند. علاوه بر این، عموم مردم می‌توانند به کلیه اسناد غیرمالکیتی مربوط به تعیین نرخ دسترسی داشته باشند و شفافیت در نحوه تعیین نرخ‌ها را تضمین کنند.

این بخش از مرجع مسئول بیمه اموال مسکونی و بیمه زلزله می‌خواهد که تا اول اوت هر سال، گزارشی سالانه به مجلس قانونگذاری و کمیسر ارائه دهد. این گزارش باید شامل وضعیت مالی، نرخ‌های تأیید شده، تحلیل رشد سهم بازار، و هرگونه پیشنهاد برای بهبود باشد.

جزئیات اصلی در مورد دارایی‌ها، بدهی‌ها، درآمد و هزینه‌های مرجع باید به تفصیل بیان شود. یک گزارش ویژه ظرفیت مالی، که برای عموم نیز در دسترس است، باید میزان سرمایه در دسترس، بدهی‌ها، هرگونه ارزیابی، و وضعیت بیمه اتکایی را مشخص کند.

علاوه بر این، حسابرسی‌های مستقل باید داده‌های مالی را تأیید کنند، و گزارش‌های تأیید شده به مقامات کلیدی قانونگذاری ارسال و عمومی شوند. پس از رویدادهای لرزه‌ای مهم که منجر به مطالبات بیمه‌ای می‌شوند، گزارشی مختصر در مورد رسیدگی به مطالبات و عملکرد مرجع باید در بازه‌های زمانی مشخص ارائه شود.

این بخش از قانون شرایطی را مشخص می‌کند که باید قبل از اینکه مرجع زلزله کالیفرنیا بتواند بیمه‌نامه‌های زلزله صادر کند یا ریسک زلزله را از بیمه‌گران بپذیرد، برآورده شوند. اولاً، سازمان امور مالیاتی داخلی (IRS) باید این مرجع را معاف از مالیات بشناسد. ثانیاً، بیمه‌گرانی که تا تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۹۵ بیش از ۷۰ درصد از بازار بیمه املاک مسکونی کالیفرنیا را پوشش می‌دادند، باید متعهد به مشارکت شوند. ثالثاً، مرجع باید توافق‌نامه‌هایی برای مشارکت‌های سرمایه‌ای لازم را تضمین کند. نهایتاً، مرجع به توافق‌نامه‌های قطعی بیمه اتکایی نیاز دارد که حداقل ۲۰۰ درصد از کل مشارکت‌های سرمایه‌ای بیمه‌گران مشارکت‌کننده را پوشش دهد. بیمه‌گران از انتقال ریسک زلزله به این مرجع منع شده‌اند، مگر اینکه این شرایط و هرگونه الزامات اضافی تعیین شده توسط هیئت مدیره مرجع را برآورده کنند.

این قانون بیان می‌کند که شرکت‌های بیمه در کالیفرنیا که بیمه اموال مسکونی ارائه می‌دهند و تصمیم می‌گیرند در سازمان زلزله کالیفرنیا مشارکت کنند، باید به سرمایه اولیه عملیاتی کمک کنند. این کمک بر اساس سهم آنها از بازار بیمه زلزله تا تاریخ 1 ژانویه 1994 است. حداقل تعهد کلی مورد نیاز برای شروع عملیات 700 میلیون دلار است.

شرکت‌ها می‌توانند این کمک‌ها را به صورت اقساط ماهانه تا زمانی که سازمان عملیاتی شود، پرداخت کنند. بیمه‌گران کوچک‌تر، که 1.25% یا کمتر از بازار را نمایندگی می‌کنند، یا مازاد سرمایه‌ای کمتر از 1 میلیارد دلار دارند، این گزینه را دارند که بپیوندند و کمک‌های خود را طی 60 ماه پرداخت کنند. اگر سازمان برای پوشش خسارات با کمبود بودجه مواجه شود، ممکن است لازم باشد این کمک‌ها سریع‌تر پرداخت شوند.

فقط بیمه‌گرانی که معیارهای خاص سهم بازار یا مازاد سرمایه را برآورده می‌کنند، می‌توانند این شرایط پرداخت طولانی‌مدت را انتخاب کنند.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که چگونه بیمه‌گران غیرمشارکت‌کننده می‌توانند با انجام الزامات خاص، پرداخت عوارض و ارائه داده‌های لازم برای ارزیابی پروفایل ریسک زلزله خود، به سازمان زلزله کالیفرنیا بپیوندند. هیئت مدیره اختیار دارد مشارکت را تشویق کند و به طور بالقوه به بیمه‌گران اجازه دهد بدون مشارکت سرمایه بپیوندند، اگر شرایط خاصی برآورده شود.

تصمیمات هیئت مدیره باید در جلسات عمومی اتخاذ شود و هیچ اقدامی ظرف یک سال از شروع صدور بیمه‌نامه‌های زلزله انجام نشود. بیمه‌گران وابسته باید تعداد بیمه‌نامه‌های قبلی را حفظ کرده یا از آن فراتر روند و بیمه‌نامه‌های جدید را در این مرجع قرار دهند. اگر پروفایل ریسک آنها خسارات احتمالی بالایی را نشان دهد، بیمه‌گران ممکن است مجبور به پرداخت عوارض اضافی شوند.

بیمه‌گران وابسته نمی‌توانند بیمه‌نامه‌ها را صرفاً به دلیل پذیرش پوشش زلزله لغو یا از تمدید آنها خودداری کنند و باید با استانداردهای پذیره‌نویسی منصفانه مطابقت داشته باشند. نقض‌ها مشمول قانون رویه‌های تجاری ناعادلانه هستند و تمامی شرکت‌های وابسته ملزم به مشارکت هستند. بیمه‌نامه‌ها همچنان مشمول ارزیابی توسط انجمن تضمین بیمه کالیفرنیا هستند، مگر اینکه استثنائاتی اعمال شود.

این بخش بیان می‌کند که علی‌رغم هر بخش متناقض از قانون دیگر (به‌طور خاص بند (h) از بخش 10089.7)، مرجع مورد نظر باید از قوانین تعیین شده توسط قانون اصلاحات سیاسی سال 1974 پیروی کند. این قانون بر رفتار اخلاقی، افشای مالی و تضاد منافع برای مقامات دولتی تمرکز دارد.

بیمه‌گران در کالیفرنیا که مایل به خروج از سازمان بیمه زلزله هستند، باید ۱۲ ماه قبل اطلاع دهند اما هیچ بازپرداختی برای پرداخت‌های انجام شده قبل از خروج خود دریافت نخواهند کرد. پس از اطلاع‌رسانی، بیمه‌گران باید در تمدید بعدی بیمه‌نامه، بیمه زلزله را به بیمه‌گذاران اموال مسکونی خود ارائه دهند. بیمه‌گران نمی‌توانند خارج شوند مگر اینکه تمام بیمه‌گران وابسته به آنها همزمان خارج شوند. اگر چنین خروجی به این معنی باشد که کمتر از ۶۵ درصد از بازار بیمه مسکونی ایالت در سازمان باقی می‌ماند، توصیه‌هایی در مورد آینده سازمان به مجلس قانون‌گذاری ارائه خواهد شد.

این قانون می‌گوید که اگر بیمه‌گذار حق بیمه تمدید را به موقع پرداخت کند، مرجع بیمه باید بیمه‌نامه‌های زلزله را تمدید کند. اما اگر ملک دیگر بیمه عادی صاحب‌خانه را نداشته باشد، بیمه‌نامه زلزله می‌تواند لغو شود. بیمه زلزله هیچ خسارتی را پوشش نمی‌دهد اگر در زمان آسیب، بیمه عادی اموال وجود نداشته باشد. اگر این اتفاق بیفتد، هر حق بیمه‌ای که استفاده نشده باشد به بیمه‌گذار برگردانده می‌شود.

این بخش از قانون نحوه مدیریت اوراق قرضه و وجوه سازمان زلزله کالیفرنیا (CEA) را توضیح می‌دهد. این سازمان تا زمانی که اوراق قرضه آن معوق باشند، به فعالیت خود ادامه می‌دهد و اطمینان حاصل می‌کند که تمام درآمد آن توسط یک امین منصوب شده توسط خزانه‌دار مدیریت شود. این درآمد برای پرداخت اصل، بهره و هزینه‌های مرتبط با اوراق قرضه استفاده می‌شود. با این حال، پرداخت‌ها ممکن است از صندوق سازمان زلزله کالیفرنیا نیز تأمین شود، به ویژه برای بهره مشروط، که تنها پس از پرداخت مطالبات بیمه‌گذاران پرداخت می‌گردد.

صندوق سازمان زلزله کالیفرنیا برای مدیریت هزینه‌های مختلف، از جمله حق بیمه‌های اتکایی، مطالبات بیمه زلزله و هزینه‌های عملیاتی، ایجاد شده است و خارج از خزانه‌داری ایالتی مدیریت می‌شود. این صندوق می‌تواند طبق دستورالعمل‌های خاصی سرمایه‌گذاری شود، و هرگونه سرمایه‌گذاری که انجام نشود، ممکن است در موسسات مالی مجاز یا صندوق سرمایه‌گذاری مازاد وجوه سپرده‌گذاری شود.

یک بانک ملی اوراق بهادار صندوق را نگهداری می‌کند، مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد. علاوه بر این، ممکن است یک حساب در خزانه‌داری ایالتی برای سازمان ایجاد شود، اما پول موجود در این حساب پول ایالتی محسوب نمی‌شود و از برخی بخش‌های قانون دولتی معاف است.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه سازمان زلزله کالیفرنیا (CEA) می‌تواند از شرکت‌های بیمه مشارکت‌کننده مطالبه وجه کند، اگر سرمایه این سازمان به کمتر از 350 میلیون دلار کاهش یابد یا برای پوشش خسارات و هزینه‌ها کافی نباشد. میزان این مطالبه بر اساس سهم بازار شرکت بیمه تعیین می‌شود و فقط به اندازه‌ای است که برای بازگرداندن سرمایه CEA به 350 میلیون دلار لازم باشد.

سهم هر شرکت بیمه از این مطالبه، نشان‌دهنده سهم آن از کل فروش بیمه‌نامه‌های CEA است. حداکثر مبلغی که در مجموع می‌توان مطالبه کرد، 3 میلیارد دلار است. تعدیلاتی سالانه بر اساس تغییرات در بازار بیمه انجام می‌شود.

مطالبات باید ظرف 30 روز پرداخت شوند و در صورت تأخیر، جریمه اعمال می‌شود، مگر اینکه دلیل موجهی برای بخشش جریمه وجود داشته باشد. این فرآیند مطالبه برای زلزله‌هایی که پس از 1 دسامبر 2008 رخ داده‌اند، متوقف شد و شامل بیمه‌هایی که توسط شرکت‌ها برای تکمیل پوشش پایه زلزله CEA فروخته می‌شوند، نمی‌شود.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه ارزیابی‌ها، که کمک‌های مالی هستند، برای شرکت‌های بیمه‌ای که به یک صندوق بیمه زلزله می‌پیوندند، محاسبه می‌شوند. اگر شرکتی کمتر از یک سال است که کسب‌وکار خود را با این صندوق تمدید می‌کند، سهم آن بر اساس سهم بیمه زلزله‌ای است که تا تاریخ ارزیابی با صندوق قرار داده است.

برای شرکت‌هایی که مدت طولانی‌تری مشارکت داشته‌اند، نرخ‌های مشارکت بلافاصله با پیوستن یک شرکت جدید تغییر نمی‌کنند. در عوض، تعدیل‌ها برای شرکت‌های جدیدی که می‌پیوندند تا زمانی که یک سال کامل کسب‌وکار خود را با صندوق تمدید کرده باشند، اتفاق نمی‌افتد.

این قانون به مرجع اجازه می‌دهد تا بیمه‌نامه‌های پایه بیمه زلزله مسکونی، از جمله بیمه‌نامه‌های ویژه برای مالکان آپارتمان، را ارائه دهد، به شرطی که آنها بیمه ملک مسکونی از یک شرکت بیمه مشارکت‌کننده داشته باشند. برای آپارتمان‌هایی که بیش از 135,000 دلار ارزش دارند، پوشش باید حداقل 50,000 دلار باشد، و برای آنهایی که 135,000 دلار یا کمتر ارزش دارند، حداقل 25,000 دلار پوشش لازم است.

ارزش زمین آپارتمان هنگام محاسبه پوشش بیمه زلزله در نظر گرفته نمی‌شود. نرخ‌های این بیمه به گونه‌ای تعیین می‌شوند که به طور عادلانه بین خسارات احتمالی و پوشش تعادل برقرار کنند. هدف این است که نرخ‌ها برای هم مالکان آپارتمان و هم سایر مالکان خانه عادلانه باشند. مهم این است که بیمه‌گران می‌توانند گزینه‌های پوشش متفاوتی نسبت به آنچه مرجع ارائه می‌دهد، پیشنهاد دهند.

بیمه‌گرانی که بیمه زلزله مسکونی در کالیفرنیا ارائه می‌دهند، باید بیمه‌نامه‌های خود را هنگام سررسید تمدید، با مرجع (authority) تمدید کنند. انتقال ریسک در تاریخ تمدید اتفاق می‌افتد. تمامی بیمه‌نامه‌های زلزله باید ظرف یک سال از شروع فعالیت مرجع (authority) یا مشارکت بیمه‌گر، هر کدام که دیرتر باشد، به مرجع (authority) منتقل شوند. بیمه‌گران نمی‌توانند بیمه زلزله پایه را خارج از مرجع (authority) بفروشند، اما می‌توانند پوشش‌های اضافی ارائه دهند.

بیمه‌گران می‌توانند تا 60 روز زمان اضافی برای تکمیل تمدیدها درخواست کنند، اما نمی‌توانند پرداخت سهم سرمایه اولیه را به تأخیر بیندازند یا فقط بیمه‌نامه‌های پرریسک را منتقل کنند. هنگامی که بیمه‌نامه‌ها در مرجع (authority) قرار گرفتند، بیمه‌گران هیچ مسئولیتی در قبال زیان‌های پس از تمدید نخواهند داشت، مگر طبق آنچه در این فصل ذکر شده است. یک بیمه‌گر نمی‌تواند مشارکت کند مگر اینکه تمامی بیمه‌گران وابسته به آن نیز در مرجع (authority) مشارکت داشته باشند.

این قانون توضیح می‌دهد که تمامی بیمه‌نامه‌های بیمه زلزله مسکونی در کالیفرنیا توسط سازمان زلزله کالیفرنیا (CEA) ارائه می‌شوند. این بیمه‌نامه‌ها توسط بیمه‌گرانی که بیمه منزل عادی را نیز ارائه می‌دهند، فروخته و خدمات‌دهی می‌شوند و آنها برای این خدمات دستمزد دریافت می‌کنند. بیمه‌گران باید از قوانین خاصی که توسط CEA تعیین شده است، پیروی کنند.

هنگام صدور یا تمدید بیمه‌نامه CEA، یک افشای اطلاعات واضح باید به بیمه‌گذاران ارائه شود. این افشاگری بیان می‌کند که بیمه‌نامه‌های CEA از بیمه منزل جدا هستند و جزئیات پوشش متفاوتی دارند. به ویژه، آنها همه انواع خسارات، مانند خسارات وارده به استخرهای شنا را پوشش نمی‌دهند و ممکن است پوشش محدودی برای دودکش‌ها و حصارها داشته باشند. همچنین، اگر منابع CEA تحت فشار قرار گیرند، ممکن است پرداخت خسارات را محدود یا به تأخیر بیندازند. علاوه بر این، بیمه‌نامه‌های CEA توسط انجمن تضمین بیمه کالیفرنیا پشتیبانی نمی‌شوند، بنابراین اگر CEA نتواند به تعهدات خود عمل کند، بیمه‌گذاران ممکن است غرامت دریافت نکنند.

علاوه بر این، اگر تعهد CEA از سطح معینی فراتر رود، بیمه‌گذاران ممکن است با هزینه‌های اضافی مواجه شوند. CEA مسئول ارائه فرم‌های لازم و نگهداری سوابق است، و نمایندگان یا کارگزاران وظیفه دارند ثبات مالی CEA را مشابه هر بیمه‌گر پذیرفته شده دیگری ارزیابی کنند. این قانون در تاریخ 1 ژانویه 2016 لازم‌الاجرا شد.

این قانون به یک مرجع تعیین‌شده اجازه می‌دهد تا سقف 1 میلیارد دلار اوراق قرضه درآمدی صادر کند یا سایر بدهی‌ها را برای پوشش خسارات ناشی از رویدادهای زلزله، زمانی که منابع آنها به اتمام رسیده است، تأمین کند. این منابع شامل سرمایه، مشارکت‌ها، عوارض، بیمه اتکایی و انتقال ریسک می‌شود.

اگر به وجوه بیشتری نیاز باشد، مرجع می‌تواند سالانه عوارض اضافی بر بیمه‌نامه‌های زلزله اعمال کند تا بدهی را بازپرداخت کند، که سقف آن 20 درصد حق بیمه سالانه است. مجموع عوارض اضافی جمع‌آوری شده نمی‌تواند از 1 میلیارد دلار تجاوز کند. بیمه‌گذاران متأثر باید از عوارض اضافی و حق خود برای لغو یا عدم تمدید پوشش زلزله خود مطلع شوند، که این امر بر بیمه اموال عادی آنها تأثیری نخواهد گذاشت.

اگر عوارض اضافی بیمه زلزله پرداخت نشود، بیمه‌نامه زلزله لغو خواهد شد، و اگر عوارض اضافی بیمه اصلی پرداخت نشود، بیمه‌گر بیمه‌نامه اصلی اموال را لغو خواهد کرد. هنگامی که مجموع بدهی و عوارض اضافی به سقف 1 میلیارد دلار برسد، مرجع نمی‌تواند عوارض اضافی بیشتری اعمال کند.

این بخش توضیح می‌دهد که اگر بودجه پوشش خسارات ناشی از زلزله در کالیفرنیا تمام شود، چه اتفاقی می‌افتد. اگر منابع موجود، شامل سرمایه، مشارکت‌های بیمه‌گران، بیمه اتکایی، ارزیابی‌های بیمه‌گذاران و سرمایه از بازارهای خصوصی، به طور کامل مصرف شوند، هیئت مدیره می‌تواند از شرکت‌های بیمه بخواهد که وجوه اضافی مشارکت کنند، اما فقط با تأیید. این ارزیابی اضافی بر اساس سهم هر بیمه‌گر از حق بیمه بیمه زلزله محاسبه می‌شود. با این حال، یک سقف وجود دارد: کل ارزیابی‌ها از همه بیمه‌گران نمی‌تواند از 2 میلیارد دلار تجاوز کند. هنگامی که یک بیمه‌گر سهم خود را از آن حداکثر پرداخت کند، دیگر از او درخواست بیشتری نخواهد شد. این ارزیابی برای پوشش مطالبات مورد انتظار و بازگرداندن سرمایه مرجع به 350 میلیون دلار در نظر گرفته شده است.

این قانون توضیح می‌دهد که اگر خسارات ناشی از زلزله منابع مالی خاصی را به اتمام برساند، یک مرجع می‌تواند هزینه‌های اضافی از شرکت‌های بیمه دریافت کند. این هزینه‌ها بر اساس سهم هر شرکت از حق بیمه‌های زلزله محاسبه می‌شود. کل مبلغ جمع‌آوری شده از همه شرکت‌های بیمه نمی‌تواند از ۱.۷۸ میلیارد دلار تجاوز کند. هنگامی که یک شرکت سهم خود را پرداخت کند و شرایط خاصی برآورده شود، دیگر مجبور به پرداخت نخواهد بود. هدف از این ارزیابی، پوشش دعاوی مورد انتظار و حفظ سرمایه‌ای معادل ۳۵۰ میلیون دلار برای مرجع است.

این قانون شرایط و رویه‌های کاهش ارزیابی‌های مالی را که شرکت‌های بیمه به دلیل تعهدات بیمه زلزله باید بپردازند، تعیین می‌کند. اولاً، اگر سرمایه در دسترس مرجع در پایان هر سال از ۶ میلیارد دلار فراتر رود، بیمه‌گران می‌توانند از پرداخت‌های اضافی معاف شوند. هر سال، اگر سرمایه آنها افزایش یابد، می‌توانند این پرداخت‌ها را بیشتر کاهش دهند.

ثانیاً، از سال 2010 به بعد، تعهدات پرداخت بیمه‌گران می‌تواند سالانه ۵ درصد کاهش یابد، مشروط بر اینکه مطالبات قابل توجه زلزله در یک سال معین از ۵۰۰ میلیون دلار تجاوز نکند. برای اینکه یک سال واجد شرایط این کاهش باشد، معیارهای خاصی باید رعایت شود. اگر دو سال متوالی این معیارها را برآورده نکنند، کاهش‌ها متوقف می‌شوند تا زمانی که شرایط بهبود یابد. پس از ده سال کاهش ارزیابی، تعهدات پرداخت به صفر می‌رسد.

مفهوم «تفاوت سود انباشته» در محاسبه کاهش‌ها کلیدی است که نشان‌دهنده رشد مالی مرجع است. نکته مهم این است که پس از انجام کاهش، نمی‌توان آن را بازگرداند.

این بخش رابطه بین بیمه‌نامه‌های بیمه زلزله و انجمن تضمین بیمه کالیفرنیا را توضیح می‌دهد. اگر بیمه‌نامه زلزله‌ای از مرجع داشته باشید، آن بیمه‌نامه مشمول هزینه‌های اضافی از این انجمن نخواهد بود و شما نیز نمی‌توانید از آن مزایایی مطالبه کنید. اما، اگر بیمه‌نامه شما از نوع بیمه زلزله مسکونی مکمل، اضافی یا مازاد از بیمه‌گران مشارکت‌کننده باشد، می‌تواند توسط انجمن ارزیابی شود، به این معنی که ممکن است هزینه‌های اضافی داشته باشد و تحت قوانین خاصی پوشش داده می‌شود. بیمه‌نامه‌های بیمه زلزله پایه بیمه‌گران غیرمشارکت‌کننده نیز می‌توانند توسط انجمن ارزیابی شوند. مهم این است که بیمه‌گرانی که با مرجع مشارکت می‌کنند، ملزم به پرداخت ارزیابی برای خسارات ناشی از بیمه‌نامه‌های پایه صادر شده توسط بیمه‌گران غیرمشارکت‌کننده نیستند.

این قانون بیان می‌کند که اگر هیئت مدیره‌ای که بر مرجع مسئول بیمه زلزله نظارت دارد، تشخیص دهد که ممکن است برای پرداخت خسارات با کمبود بودجه مواجه شود و نتواند منابع مالی جدیدی پیدا کند، باید طرحی برای پرداخت خسارات به صورت مساوی بین زیان‌دیدگان یا به صورت اقساطی در طول زمان تهیه کند. این طرح باید به کمیسر بیمه ارائه شود، که او تصمیم خواهد گرفت چگونه بیمه‌گران را به ارائه مجدد پوشش بیمه زلزله بازگرداند. این انتقال باید کمتر از شش ماه طول بکشد.

پس از ارائه طرح، کمیسر به مرجع دستور می‌دهد که از پذیرش یا تمدید بیمه‌نامه‌های جدید زلزله خودداری کند و می‌تواند از دادگاه درخواست دستوراتی برای جلوگیری از هرگونه اتفاق منفی برای مرجع کند. این شامل جلوگیری از مداخله در طرح پرداخت یا محافظت از دارایی‌های مرجع در برابر توقیف است.

اختیار دادگاه محدود به اجرای این دستورات خاص است و کالیفرنیا مسئولیتی در قبال خساراتی که بیش از وجوه موجود باشد، ندارد. ایالت هیچ هزینه‌ای را در رابطه با این موضوع پرداخت نخواهد کرد، مگر اینکه به طور خاص در این قانون ذکر شده باشد.

این قانون بیان می‌کند که نرخ‌های بیمه زلزله در کالیفرنیا باید منصفانه و بر اساس داده‌های علمی درباره خطرات زلزله باشند. این نرخ‌ها باید عواملی مانند موقعیت ملک، نوع خاک، نوع ساخت‌وساز، سن و ویژگی‌های ایمنی در برابر زلزله را منعکس کنند. مطالعات علمی می‌توانند بر تفاوت نرخ‌ها تأثیر بگذارند، اما تنها در صورتی که توسط داده‌های سازگار و قابل اعتماد از کارشناسانی مانند سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده پشتیبانی شوند. این قانون نرخ‌های یکنواخت را در سراسر کالیفرنیا الزامی نمی‌کند. نکته مهم این است که اگر صاحبان خانه، خانه‌های خود را برای مقاومت بهتر در برابر زلزله مقاوم‌سازی کنند، 5% تخفیف بر حق بیمه زلزله خود دریافت خواهند کرد، با استانداردهای خاص برای واجد شرایط بودن. تمامی نرخ‌ها نیاز به تأیید کمیسر بیمه ایالتی دارند.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه شرکت‌های بیمه می‌توانند الزامات قانونی برای ارائه بیمه زلزله مسکونی در کالیفرنیا را برآورده کنند. آنها می‌توانند این کار را با مشارکت در یک مرجع بیمه که توسط ایالت تأسیس شده است، انجام دهند. با این حال، اگر این مرجع از کار بیفتد، شرکت‌های بیمه باید پوشش زلزله را از طریق روش‌های قانونی دیگر ارائه دهند. کمیسر ایالتی جدول زمانی این تغییر را تعیین خواهد کرد. اگر مرجع به دلیل قانون جدیدی که توسط مجلس قانون‌گذاری تصویب شده است، متوقف شود، آن قانون مسئولیت‌های بیمه‌گران را برای ارائه بیمه زلزله مشخص خواهد کرد. چارچوب قانونی برای این الزام بیمه ادامه خواهد داشت مگر اینکه به طور خاص توسط یک قانون جدید لغو شود.

این قانون بیان می‌کند که حق بیمه‌های جمع‌آوری شده توسط یک مرجع خاص مشمول مالیات حق بیمه ایالت نمی‌شود. مالیاتی که ایالت جمع‌آوری نمی‌کند، به عنوان کمک مالی ایالت و شهروندانش به وجوه این مرجع در نظر گرفته می‌شود.

علاوه بر این، مگر اینکه این مرجع منحل شده و تمامی تعهدات مالی آن تسویه شده باشد، وجوه آن نمی‌تواند برای پوشش بدهی‌های عمومی ایالت استفاده شود.

این قانون بیان می‌کند که اوراق قرضه صادر شده تحت این فصل، بدهی یا تعهد دولت یا هیچ یک از زیرمجموعه‌های آن محسوب نمی‌شوند. این اوراق همچنین پشتوانه تضمین‌های مالی دولت را ندارند. در عوض، این اوراق قرضه تنها از محل وجوهی که در همین فصل مشخص شده است، پرداخت خواهند شد.

این قانون بیان می‌کند که کالیفرنیا متعهد می‌شود حقوق اعطا شده به دارندگان اوراق قرضه یا توافقات منعقد شده به نفع آن‌ها را تغییر ندهد یا در آن‌ها دخالت نکند. دولت تضمین می‌کند که مرجع مدیریت‌کننده اوراق قرضه بتواند بدون هیچ محدودیتی که توسط دولت اعمال شود، به تعهدات مالی خود در قبال دارندگان اوراق قرضه عمل کند.

این قانون به سازمان (احتمالاً یک نهاد بیمه) این اختیار را می‌دهد که از عوارض اضافی خاصی به عنوان وثیقه برای تضمین تعهدات اعتباری و اوراق قرضه خود استفاده کند. هنگامی که این عوارض اضافی وثیقه گذاشته می‌شوند، به طور خودکار به یک حق رهن الزام آور قانونی تبدیل می‌شوند که تعهدات را تضمین می‌کند، حتی اگر عوارض اضافی هنوز جمع آوری نشده باشند. این حق رهن بلافاصله لازم الاجرا می‌شود و بدون نیاز به هیچ گونه کاغذبازی یا اطلاع رسانی اضافی، علیه تقریباً هر کسی که در این عوارض اضافی ذینفع است، قابل اجرا می‌باشد.

این قانون بیان می‌کند که اگر یک شرکت بیمه در حالی که هنوز اوراق قرضه یا بدهی دارد، از رعایت قوانین خاصی دست بکشد، یا اگر مرجع بیمه زلزله در حالی که بدهی‌ها معوق هستند، تعطیل شود، باید به هر بیمه‌نامه بیمه زلزله مسکونی که می‌فروشد، یک اضافه نرخ اضافه کند. این هزینه اضافی باید با اضافه نرخی که مرجع در آن سال برای بیمه زلزله اعمال می‌کند، مطابقت داشته باشد. پول جمع‌آوری شده از این هزینه‌ها باید فوراً به یک امین ارسال شود و فقط برای بازپرداخت اوراق قرضه یا بدهی موجود استفاده گردد. اگر مجموع این اضافه نرخ‌ها و اضافه نرخ‌های مرجع از حد مشخصی فراتر رود، اضافه نرخ‌های مرجع برای باقی ماندن در محدوده مجاز، کاهش خواهد یافت.

این بخش توضیح می‌دهد که مرجعی که مسئول صدور بیمه‌نامه‌های جدید بیمه زلزله است، باید ۱۸۰ روز پس از اینکه فانی می و فردی مک بیمه زلزله را برای خانه‌های تک‌خانواری (به استثنای کاندوها و تاون‌هوم‌ها) به عنوان بخشی از شرایط وام مسکن الزامی کنند، از این کار دست بکشد. با این حال، این مرجع همچنان می‌تواند بیمه‌نامه‌های موجود را تمدید کند و درخواست‌ها را از بیمه‌گذاران فعلی تحت شرایط خاصی بپذیرد.

اگر فانی می و فردی مک پیشنهاد کنند که بیمه زلزله را الزامی کنند، قانونگذار قصد دارد تشکیل جلسه دهد و تصمیم بگیرد که آیا مرجع باید به ارائه بیمه زلزله جدید ادامه دهد، نحوه انجام آن را تغییر دهد، یا به طور کامل متوقف کند.

این بخش از قانون مشخص می‌کند که هیئت مدیره مسئول مدیریت امور مربوط به بیمه زلزله است، از جمله صندوق سازمان بیمه زلزله کالیفرنیا. هیئت مدیره اختیاری برای مدیریت صندوق آتش‌سوزی جنگل ندارد، مگر اینکه استثنایی در جای دیگری ذکر شده باشد. هر جلسه هیئت مدیره باید یک دستور جلسه منتشر شده داشته باشد که نشان دهد موضوعات بیمه زلزله را پوشش خواهد داد.

این قانون برنامه کاهش خسارت مسکونی کالیفرنیا (CRMP) را تأسیس می‌کند، که یک تلاش مشترک بین سازمان زلزله کالیفرنیا و دفتر خدمات اضطراری است، تا به صاحبان خانه‌ها در پرداخت هزینه‌های مقاوم‌سازی خانه‌هایشان در برابر زلزله کمک کند.

بودجه این برنامه توسط مجلس قانونگذاری ایالتی تأمین و توسط سازمان زلزله کالیفرنیا توزیع می‌شود. CRMP کمک‌هزینه‌هایی را برای مقاوم‌سازی لرزه‌ای به صاحبان خانه‌ها ارائه می‌دهد که تا 75 درصد از هزینه‌ها را پوشش می‌دهد، اما بیش از $3,000 نیست.

برای واجد شرایط بودن دریافت کمک‌هزینه، صاحبان خانه‌ها باید در خانه‌های تک‌خانواری واقع در مناطق با خطر بالای زلزله زندگی کنند. هیئت مدیره CRMP معیارهای واجد شرایط بودن و کارهای مقاوم‌سازی را تعیین می‌کند و باید این سیاست‌ها را عمومی کند.

این بخش از قانون بیمه کالیفرنیا، مسئولیت‌های برنامه کاهش خسارات مسکونی کالیفرنیا را در خصوص برنامه Earthquake Brace and Bolt تشریح می‌کند. این برنامه باید با افزایش آگاهی در جوامع کم‌درآمد، بر خانوارهای کم‌درآمد تمرکز کند و اطمینان حاصل کند که حداقل 10 درصد از بودجه سالانه آن به عنوان کمک‌هزینه‌های تکمیلی به نفع آنها تخصیص یابد. صاحبان خانه‌های کم‌درآمد واجد شرایط، که درآمدشان برابر یا کمتر از 80 درصد متوسط درآمد ایالتی تعریف شده است، می‌توانند برای این کمک‌هزینه‌ها بر اساس اولویت مراجعه درخواست دهند. هدف این کمک‌هزینه‌ها پوشش 90 درصد از هزینه‌های مقاوم‌سازی است که توسط کمک‌هزینه‌های اولیه پوشش داده نشده‌اند. بودجه‌های استفاده‌نشده می‌توانند به سایر متقاضیان در لیست انتظار توزیع شوند.

این قانون به برنامه کاهش خسارات مسکونی کالیفرنیا (CRMP) می‌پردازد که یک مشارکت بین سازمان زلزله کالیفرنیا و دفتر خدمات اضطراری است.

CRMP از بودجه دولتی برای حمایت از برنامه «مهار و پیچ زلزله» خود استفاده می‌کند که به مالکان ساختمان‌های مسکونی چند واحدی در پرداخت هزینه‌های مقاوم‌سازی لرزه‌ای کمک می‌کند.

برای واجد شرایط بودن دریافت کمک مالی، متقاضیان باید مالک ساختمان باشند، رضایت مالکان مشترک را داشته باشند و ساختمان باید 2 تا 10 واحد داشته باشد که مستأجران کم‌درآمد در آن ساکن هستند.

ساختمان باید در منطقه پرخطر زلزله باشد و استانداردهای سازه‌ای خاصی را برآورده کند.

CRMP دستورالعمل‌هایی برای تعیین واجد شرایط بودن و میزان کمک مالی دارد و اینها برای بررسی عمومی در دسترس هستند.