این بخش اصطلاحات مهم مربوط به دستگاه‌های شعله‌افکن را تعریف می‌کند. «دستگاه شعله‌افکن» به عنوان هر وسیله قابل حملی توصیف می‌شود که برای پرتاب مایعی سوزان به فاصله حداقل ۱۰ فوت طراحی شده است. «دارنده مجوز» کسی است که برای مالکیت یا استفاده از چنین دستگاهی مجوز دارد.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که مقررات خاصی در مورد استفاده از دستگاه‌های شعله‌افکن برای افراد خاص اعمال نمی‌شود. اگر شخصی توسط اداره آتش‌نشانی یا سازمان اطفاء حریق استخدام شده باشد و در حین انجام وظیفه، دستگاه را به عنوان بخشی از فعالیت‌های اطفاء حریق استفاده کند، محدودیت‌های معمول در خرید، فروش، نگهداری، حمل و نقل، ذخیره‌سازی یا استفاده از دستگاه‌های شعله‌افکن برای او اعمال نمی‌شود.