این قانون به نهادهای محلی اجازه می‌دهد تا با افراد یا گروه‌ها برای پروژه‌های بازسازی مسکونی قراردادهای وام منعقد کنند. این قراردادها می‌توانند شرایط و ضوابطی داشته باشند که مورد توافق هر دو طرف است. نهاد می‌تواند نرخ‌های بهره، کارمزدها و هزینه‌ها را تعیین و تعدیل کند تا اطمینان حاصل کند که وجوه کافی برای پوشش تعهدات مالی مختلف دارد.

وجوه جمع‌آوری شده از طریق این ترتیبات مالی برای بازپرداخت اوراق قرضه‌ای که برای پروژه‌های مسکونی صادر شده بودند، ایجاد ذخایر و پوشش هزینه‌های عملیاتی استفاده خواهد شد. این قانون تضمین می‌کند که هر پولی که برای این فعالیت‌ها تعهد شده است، از ادعاهای دیگران محافظت می‌شود. علاوه بر این، نهاد ممکن است این وجوه را در حساب‌های خاصی برای پروژه‌های مختلف یا برای پوشش هزینه‌های اداری سازماندهی کند.

این بخش از قانون بیان می‌کند که هر پولی که از فعالیت‌های این بخش، مانند فروش اوراق قرضه یا جمع‌آوری مطالبات بیمه، به دست می‌آید، باید به عنوان وجوه امانی تلقی شود. این بدان معناست که پول فقط می‌تواند برای اهداف خاصی که در قانون مشخص شده است، استفاده شود. بانک‌ها یا شرکت‌های امانی که پول در آنها نگهداری می‌شود، باید به عنوان امین عمل کنند و پول را مسئولانه طبق قوانینی که هنگام تصویب اولیه اوراق قرضه تعیین شده بود، مدیریت کنند.