این بخش «عامل شیمی‌درمانی» را به عنوان ماده‌ای تعریف می‌کند که می‌تواند سلول‌های سرطانی را از بین ببرد یا از رشد آن‌ها جلوگیری کند. این تعریف به طور خاص داروهای ضدالتهاب و آنتی‌بیوتیک را که در دامپزشکی برای درمان سلول‌های سرطانی استفاده می‌شوند، شامل نمی‌شود.

این بخش تعریف می‌کند که یک ظرف یا لوله، به ویژه آنهایی که حاوی مواد مایع یا جامد مانند عوامل شیمی‌درمانی بوده‌اند، چه زمانی «خالی» تلقی می‌شوند.

برای ظروفی که حاوی مواد قابل ریختن بوده‌اند، زمانی خالی محسوب می‌شوند که دیگر هیچ مایعی از آنها قابل ریختن نباشد، حتی اگر ظرف کج یا وارونه شود.

برای ظروفی که حاوی مواد غیرقابل ریختن بوده‌اند، زمانی خالی هستند که هیچ ماده‌ای باقی نمانده باشد که به طور منطقی بتوان آن را با خراشیدن خارج کرد.

این بخش «متخصص مراقبت‌های بهداشتی» را به عنوان هر فردی تعریف می‌کند که تحت بخش‌های خاصی از قانون کسب و کار و مشاغل، از جمله کسانی که در زمینه استئوپاتی و کایروپراکتیک فعالیت می‌کنند، دارای مجوز یا گواهی باشد.

«متخصص بهداشت صنعتی» کسی است که معیارهای تحصیلی خاص تعیین شده توسط یک گروه صدور گواهینامه بهداشت صنعتی را برآورده می‌کند و حداقل یک سال تجربه در زمینه بهداشت صنعتی دارد، همانطور که در بخش‌های دیگر قانون کسب و کار و مشاغل تعریف شده است.

این قانون «تولیدکننده مقادیر زیاد» را به عنوان تولیدکننده پسماند پزشکی تعریف می‌کند، به استثنای متخصصان مدیریت پسماند صحنه تروما، که 200 پوند یا بیشتر پسماند پزشکی را در یک ماه در هر مقطعی از یک سال تولید می‌کند.

این بخش تعریف می‌کند که چه چیزی به عنوان «زباله پزشکی» که تحت پوشش قوانین فدرال زباله‌های خطرناک نیست، واجد شرایط است. زباله پزشکی شامل مواردی مانند زباله‌های زیست‌خطرناک، زباله‌های پاتولوژی، زباله‌های دارویی، زباله‌های تیز (مانند سوزن‌ها) و زباله‌های شیمی‌درمانی ردیابی است. این زباله‌ها در محیط‌های مراقبت‌های بهداشتی در طول تشخیص و درمان، یا هنگام آماده‌سازی اجساد برای دفن، تولید می‌شوند. منابع دیگر شامل آزمایشگاه‌های تحقیقاتی، کالبدشکافی‌ها یا صحنه‌های تروما هستند. این قانون دسته‌بندی‌های خاصی از زباله‌ها را توضیح می‌دهد، مانند زیست‌خطرناک (که شامل زباله‌های عفونی از درمان یا تحقیقات است)، پاتولوژی (مانند اعضای بدن انسان یا حیوان)، و اشیاء تیز (اشیاءی که می‌توانند پوست را سوراخ کنند). زباله شیمی‌درمانی ردیابی، اقلام آلوده مرتبط با درمان سرطان است. برخی زباله‌ها، مانند داروهایی که در توزیع معکوس دخیل هستند، از این تعریف مستثنی هستند.

این قانون مشخص می‌کند که چه مواردی در کالیفرنیا زباله پزشکی محسوب نمی‌شوند. این قانون تصریح می‌کند که ضایعات حاصل از فرآوری مواد غذایی و بیوتکنولوژی که حاوی عوامل عفونی نیستند، زباله پزشکی محسوب نمی‌شوند. همچنین ضایعات بیوتکنولوژی بدون خون انسان یا حیوان که مشکوک به عفونت باشند، مستثنی هستند. مایعات بدنی مانند ادرار و بزاق، زباله پزشکی نیستند مگر اینکه حاوی خون قابل مشاهده باشند. مواد غیر زیست‌خطرناک مانند دستمال کاغذی و زباله‌های عمومی پزشکی نیز زباله پزشکی محسوب نمی‌شوند. ضایعات خطرناک، رادیواکتیو یا خانگی، از جمله سوزن‌های تولید شده در خانه، زباله پزشکی محسوب نمی‌شوند. در نهایت، ضایعات حاصل از اقدامات معمول کشاورزی و دامپزشکی، زباله پزشکی نیستند مگر اینکه قوانین دیگر خلاف آن را بیان کنند.

این بخش توضیح می‌دهد که «طرح مدیریت پسماند پزشکی» یک سند الزامی برای تأسیساتی است که پسماند پزشکی تولید می‌کنند. این طرح جزئیات نحوه تفکیک، جابجایی، نگهداری، بسته‌بندی، تصفیه یا ارسال پسماند را مشخص می‌کند. این طرح باید از قوانین خاصی پیروی کند که بر اساس اینکه تأسیسات یک تولیدکننده با حجم کم یا زیاد است، متفاوت خواهد بود و در صورت موجود بودن، باید از فرم‌های سازمان اجرایی استفاده کند.

این بخش «ثبت زباله‌های پزشکی» را به عنوان تأیید رسمی تعریف می‌کند که توسط یک سازمان اجرایی به تأسیسات یا نهادهایی که زباله‌های پزشکی تولید می‌کنند، اعطا می‌شود.

این قانون تعریف می‌کند که «تأسیسات پردازش پسماندهای پزشکی» چیست. این شامل تمام زمین‌ها، ساختمان‌ها و سایر سازه‌های مرتبط است که برای جابجایی و پردازش پسماندهای پزشکی از منابع خارجی استفاده می‌شوند. علاوه بر این، توضیح می‌دهد که زمین تحت کنترل این تأسیسات محسوب می‌شود اگر مالکیت آن، اجاره آن، یا مدیریت آن از طریق یک قرارداد باشد.

پسماند مخلوط به ترکیبی از پسماندهای پزشکی و غیرپزشکی اشاره دارد، اما همه پسماندهای مخلوط فقط پسماند پزشکی محسوب نمی‌شوند. اگر پسماند پزشکی با پسماند خطرناک ترکیب شود، به عنوان پسماند خطرناک تلقی و تنظیم می‌شود. به همین ترتیب، اگر پسماند پزشکی با پسماند رادیواکتیو مخلوط شود، به عنوان پسماند رادیواکتیو تلقی و تنظیم می‌شود. هنگامی که پسماند ترکیبی از پسماند پزشکی، خطرناک و رادیواکتیو باشد، تحت مقررات مربوطه، هم به عنوان پسماند خطرناک و هم به عنوان پسماند رادیواکتیو مدیریت می‌شود.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که اصطلاح «شخص» بسیار گسترده است. این اصطلاح فقط به معنای یک انسان (فرد) نیست، بلکه شامل مواردی مانند کسب‌وکارها، شراکت‌ها، شرکت‌ها، دولت‌ها، و حتی نهادها و سازمان‌های خاصی مانند دانشگاه‌ها و نهادهای بین‌ایالتی نیز می‌شود.

این بخش تعریف می‌کند که چه چیزی برای اهداف قانونی خاص «دارو» محسوب می‌شود. این شامل داروهای تجویزی و بدون نسخه برای انسان و حیوانات است. با این حال، شامل داروهایی نمی‌شود که به عنوان پسماند خطرناک تحت قوانین فدرال مانند قانون حفاظت و بازیابی منابع یا آنهایی که تحت قانون کنترل تشعشعات کالیفرنیا مدیریت می‌شوند، تنظیم شده‌اند.

این قانون «ذخیره‌سازی» را به عنوان فرآیند نگهداری پسماندهای پزشکی مطابق با قانون مدیریت پسماندهای پزشکی تعریف می‌کند. این شامل نگهداری پسماند در مناطق خاصی مانند منطقه انباشت، نقطه تجمیع خارج از محل، ایستگاه انتقال، یا سایر تأسیسات ثبت‌شده، و همچنین در وسایل نقلیه ثابت است.

این قانون «سند حمل و نقل» را به طور خاص برای پسماندهای پزشکی تعریف می‌کند. این سند به مدارک مورد نیاز هنگام حمل و نقل پسماندهای پزشکی، چه از طریق جاده طبق قوانین وزارت حمل و نقل ایالات متحده و چه از طریق پست طبق قوانین سرویس پستی ایالات متحده، اشاره دارد تا اطمینان حاصل شود که مواد خطرناک، مانند اشیاء تیز و برنده پزشکی، به درستی مدیریت می‌شوند.

این بخش توضیح می‌دهد که «ایستگاه انتقال» در مورد پسماند پزشکی چیست. این ایستگاه را به عنوان مکانی خارج از محل تعریف می‌کند که در آن پسماند پزشکی توسط یک حمل‌کننده ثبت‌شده پسماند خطرناک در طول حمل و نقل مدیریت می‌شود. این تعریف شامل هیچ تأسیساتی که در محل تولید پسماند پزشکی قرار دارد، مانند تأسیسات ذخیره‌سازی یا تصفیه مورد استفاده توسط تولیدکننده پسماند پزشکی، نمی‌شود.

این قانون تعریف می‌کند که «صحنه تروما» چیست. صحنه تروما مکانی است که با خون انسان یا مایعات بدن آلوده شده باشد، یا حاوی بقایای ناشی از یک آسیب جدی، بیماری، یا مرگ باشد.

این می‌تواند شامل هر مکانی باشد، حتی آنهایی که متحرک هستند، مانند تریلرها، خانه‌های متحرک، یا وسایل نقلیه.