اگر شما یک حق انتصاب عام دارید، می‌توانید به روش‌های مختلفی تصمیم بگیرید که چه کسی اموال را دریافت کند. می‌توانید تمام اموال را یکجا یا به صورت بخش‌هایی در طول زمان واگذار کنید. می‌توانید انتخاب کنید که چه کسی آن را اکنون یا در آینده دریافت کند، و می‌توانید شرایطی را برای نحوه واگذاری آن تعیین کنید. حتی می‌توانید تصمیم بگیرید که اموال به صورت امانی نگهداری شود یا یک حق انتصاب جدید برای استفاده شخص دیگری ایجاد کنید. قانون این گزینه‌ها را به عنوان مثال ارائه می‌دهد، به این معنی که ممکن است راه‌های دیگری نیز برای استفاده از این اختیار وجود داشته باشد.

این بخش از قانون، قواعد مربوط به شخصی را که دارای اختیار ویژه تعیین تکلیف بر روی یک مال است، تشریح می‌کند. این شخص که «دارنده اختیار» نامیده می‌شود، می‌تواند تصمیم بگیرد که چگونه مال را بین دریافت‌کنندگان مجاز توزیع کند. او می‌تواند تمام یا بخشی از مال را به هر یک از آنها بدهد و همچنین می‌تواند تصمیم بگیرد که برخی را کنار بگذارد. با این حال، اگر شخصی که این اختیار را ایجاد کرده (واهب)، قوانین خاصی در مورد حداقل یا حداکثر سهمی از مال که باید به هر دریافت‌کننده برسد، تعیین کرده باشد، دارنده اختیار باید از آن قوانین پیروی کند.