قوه مقننه اذعان دارد که حق اعمال اختیار در مورد مسائل مربوط به تولید مثل اساسی است و نمیتواند بر اساس ناتوانی از یک فرد سلب شود. این فصل به نفع آن دسته از افراد دارای ناتوانیهای رشدی وضع شده است که با وجود این ناتوانیها، قادر به فعالیت جنسی هستند، اما به دلیل این ناتوانیها، قادر به دادن رضایت آگاهانه و داوطلبانه لازم برای اعمال کامل حق انتخاب تولید مثل خود نیستند، که شامل حق انتخاب عقیمسازی میشود.
با این حال، قوه مقننه همچنین اذعان دارد که قدرت عقیمسازی مستعد سوءاستفاده است و از لحاظ تاریخی مورد سوءاستفاده قرار گرفته است. هدف قوه مقننه این است که هیچ فردی صرفاً به دلیل ناتوانی رشدی عقیم نشود و هیچ فردی که آگاهانه با عقیمسازی مخالفت میکند، به صورت غیرارادی عقیم نشود. همچنین هدف قوه مقننه این است که این فصل مطابق با هدف کلی بخش ۴.۵ (شروع از ماده ۴۵۰۰) قانون رفاه و مؤسسات اعمال شود که افراد دارای ناتوانیهای رشدی باید از خدمات لازم برای قادر ساختن آنها به زندگی عادیتر، مستقلتر و پربارتر، از جمله کمک و آموزشی که ممکن است نیاز به عقیمسازی را مرتفع سازد، برخوردار شوند.
